Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Achtentwintigste zondag door het jaar (C)
9 en 10 oktober 2010
 
 

Schriftlezingen:

Eerste lezing Uit het boek der koningen

In die dagen ging de Syriër Naäman naar de Jordaan
en dompelde zich zevenmaal onder
zoals de man van God gezegd had.
Zijn huid werd weer als die van een klein kind
en hij was gereinigd.
Hij keerde met heel zijn gevolg naar de man van God terug,
trad het huis binnen, ging voor hem staan en zei:
`Nu weet ik dat er alleen in Israël een God is
en nergens anders op aarde.
Aanvaard daarom een huldeblijk van uw dienaar.'
Maar Elisa antwoordde:
`Zowaar de Heer, die ik dien, leeft, ik neem niets van u aan.'
En hoewel Naäman er bij hem op aandrong iets aan te nemen,
bleef hij weigeren.
Toen zei Naäman:
`Geef uw dienaar dan tenminste een last aarde,
zoveel als een koppel muildieren dragen kan,
want uw dienaar wil aan geen andere goden
brand- of slachtoffers meer opdragen
dan aan de Heer. 
 
Tweede lezing uit het heilig evangelie volgens Lucas

Op zijn reis naar Jeruzalem
trok Jezus door het grensgebied van Samaria en Galilea.
Toen Hij een dorp inging, kwamen Hem tien melaatsen tegemoet.
Ze bleven op een afstand staan
en riepen luidkeels:
`Jezus, Meester, heb medelijden met ons.'
Toen Hij hen zag, zei Hij tegen hen:
`Ga u aan de priesters laten zien.'
Onderweg werden ze gereinigd.
Een van hen kwam terug toen hij zag dat hij genezen was,
en met luide stem verheerlijkte hij God.
Hij wierp zich aan Jezus' voeten en bedankte Hem.
Dit was een Samaritaan.
Jezus zei daarop:
`Er zijn er toch tien gereinigd!
Waar blijven de negen anderen?
Is er niemand teruggekomen om God eer te brengen,
alleen deze vreemdeling?'
En Hij zei tegen hem:
`Sta op en ga weer; uw vertrouwen is uw redding.'

Verkondiging (preek)

Lieve mensen,

onlangs verscheen een boek met de titel:
“Waar heb ik dit aan verdiend?”
Het boek beschrijft een vraag waarmee heel wat mensen worstelen,
de vraag naar het waarom.
Waar heb ik dit aan verdiend?
Dat vraagt zich menige zieke af,
of iemand die teleurgesteld is in het leven.
Waarom overkomt mij dit?
Waarom wordt ik hierdoor getroffen?
Het is een van die vragen, waarop we ten diepste geen antwoord hebben.

Het boek liet me denken aan een gesprek met een mevrouw die in haar leven
heel veel had meegemaakt.
Zij was een van die mensen, bij wie het ongeluk zich had opgestapeld.
En toch was ze niet verbitterd geraakt,

Ik vroeg waar ze de kracht vond om verder te gaan,
telkens weer en ondanks alles.
En de mevrouw vertelde dat ze de vraag naar het “Waarom?” anders had leren stellen.
Niet alleen bij verdriet en tegenslag,
maar ook wanneer haar iets goeds overkwam.
Ook dan vroeg ze zich af:
“Waar heb ik dit aan verdiend en waarom overkomt mij dit?”

Door de vraag naar het waarom ook positief te stellen,
had ze geleerd om zonder verbittering door moeilijke tijden heen te komen.
Inderdaad mag je ook verwonderd staan over de mooie dingen in je leven.
Wat vaak vanzelfsprekend lijkt te zijn, is vaak heel bijzonder.
Waaraan heb je het verdiend, dat mensen van je houden?
Waarom zijn er mensen die je helpen?
Waarom mag jij zoveel betekenen voor je kinderen of voor je ouders?

Wanneer je daarbij stilstaat, dan krijgt je leven een andere kleur.
Want  te vaak vergeten mensen om ook hun zegeningen te tellen.

We hoorden dat zojuist in het Evangelie.
Jezus komt tien melaatsen tegen.
Ze staan op een afstand te roepen,
want melaatsen hoorden niet meer bij de gewone wereld.
Ze roepen over hun ellende en hopen dat Jezus hen wil helpen.
Waarom, roepen ze.
Waarom is ons deze vreselijke ziekte overkomen.
Kun jij ons niet helpen.

En Jezus wil ze helpen.
Hij stuurt hen naar de Tempel, naar het midden van de stad, midden in het leven.
Strompelend gaan ze op weg
en gaandeweg beginnen ze te hollen, die tien melaatsen.
Want ze worden genezen.
De tijd van vreselijke ziekte is voorbij.

En dan zien we iets opvallends in dit verhaal.
Negen van de tien melaatsen hollen door.
Zo gaat dat vaak.
Eerst stonden ze stil en riepen uit:
“Waarom ben ik ziek? Waarom overkomt mij dit?”
Het is een vraag die mag klinken.
Maar wanneer zij genezen zijn, dan zit hun leven meteen weer in de stroom van het vanzelfsprekende.

Slechts één van de tien blijft staan.
Hij is de enige die stilstaat bij het goede dat hem is overkomen.
Waarom ben ik in Gods Naam genezen?
En Hij gaat terug naar Jezus om Hem te bedanken … één op de tien!
Misschien kan dit verhaal ook ons aan het denken zetten.
Wanneer het ons niet goed gaat, dan mogen we gerust vragen stellen
aan God en aan mensen om ons heen.
Je mag je verdriet uiten
en een vraagteken bij je leven plaatsen, wanneer het tegenzit.

Maar we mogen niet vergeten om ook verwonderd te staan
over het goede dat ons overkomt.
Om oog te hebben
voor de trouw van mensen
en de zorg van anderen.
Voor de zonnestralen op een mooie herfstdag
of de opgewektheid van een kind.
Voor het brood op je tafel
en het dak boven je hoofd.

Zoals een Engels spreekwoord het zegt:
“Count your blessings!”
“Tel je zegeningen!”

Niet om over je zorgen heen te stappen,
maar om te ontdekken wat je leven waarde geeft.
Soms moet je daar uitdrukkelijk bij stilstaan.

Dankbaarheid kan je levenskracht vergroten,
in goede en in moeilijke tijden.

Amen!
 


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey