Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Drieëntwintigste zondag door het jaar (C)
4 en 5 september 2010
 
 

Schriftlezing:

Lezing uit het Heilig Evangelie volgens Lucas

Grote mensenmenigten trokken met Jezus mee.
Hij wendde zich tot hen en zei:
“Wie mij volgt, maar niet breekt met zijn vader en moeder
en vrouw en kinderen en broers en zusters,
ja zelfs met zijn eigen leven, kan niet mijn leerling zijn.
Wie niet zijn kruis draagt en mij op mijn weg volgt, kan niet mijn leerling zijn.
Want wie van jullie die een toren wil bouwen gaat niet eerst de kosten berekenen, om te zien of hij wel genoeg heeft voor de bouw?
Als hij het fundament gelegd heeft maar de bouw niet kan voltooien,
zal iedereen die dat ziet hem uitlachen en zeggen:
‘Die man begon te bouwen, maar het karwei afmaken kon hij niet.’
En welke koning die erop uittrekt om met een andere koning oorlog te voeren,
zal niet eerst bij zichzelf te rade gaan of hij wel met tienduizend man kan optrekken tegen iemand die met twintigduizend man tegen hem oprukt?
Als hij dat niet kan, stuurt hij eerst, wanneer de troepen nog ver van elkaar verwijderd zijn, een gezant om naar de voorwaarden voor vrede te vragen.
Zo geldt ook voor jullie: wie geen afstand doet van al zijn bezittingen, kan mijn leerling niet zijn.


Verkondiging (preek):

In een tijdschrift stond onlangs een artikel met als opschrift:
“Het kruis is populairder dan ooit!”
In het artikel werd verteld dat een kruis tegenwoordig een geliefd sieraad is.
Het is “in” om een kruisje te dragen, aan een ketting of een koord.

Het kruis is populairder dan ooit!
Maar in het artikel stond ook dat de meeste dragers er geen bijzondere betekenis aan hechten.
Een meisje in het artikel zegt:
“Ik draag het gewoon, omdat ik het mooi vind!”

In onze tijd kunnen mensen dat zo zeggen.
Maar in de tijd waarin Jezus leefde, zou niemand een kruis mooi vinden.
Dat kwam omdat men overal in het land kruizen zag,
waaraan mensen werden gedood.
Het kruis was een geliefd martelwerktuig van de Romeinen.
Het was een teken van vernedering en onderdrukking en absoluut geen sieraad.

Ook de eerste Christenen gebruikten het kruis niet al teken van hun geloof,
daarvoor was het in die tijd te schokkerend.
Pas na vier eeuwen gingen Christenen het kruis afbeelden.
Als je dat beseft, dan zegt Jezus nogal wat in het Evangelie van vandaag:
“Als iemand zijn kruis niet draagt en Mij volgt,
dan kan hij mijn leerling niet zijn!”

Het is een confronterende uitspraak,
want geen zinnig mens zou in die tijd een kruis willen dragen!
Maar wat zegt Jezus nu procies?
Hij wil zeker niet het lijden verheerlijken, alsof je het kruis zou moeten opzoeken.

Nee, Jezus zegt als het ware: “Bezint eer ge begint!”
Weet dat het niet altijd gemakkelijk is om mijn weg te volgen
en dat je soms als consequentie een kruis zult moeten dragen.

Want wie de waarheid spreekt, maakt zich niet altijd geliefd.
Wie het goede zoekt in een ander, zal ook wel eens teleurgesteld worden.

Wie Jezus wil volgen, zal soms mensen moeten opzoeken,
om wie je eigenlijk liever met een grote boog heen zou willen lopen.
En wie getuigt van zijn of haar geloof,
zal daarin lang niet altijd bevestigd worden,
misschien wordt je er eerder om uitgelachen.

De weg van Jezus kan je leven verrijken en vervullen.
Dat hebben zijn leerlingen ervaren en talloze mensen na hen.
Maar bezint eer ge begint … want oprecht Christen-zijn is niet zonder gevolgen.

Het kruis is populairder dan ooit.
Zoals het meisje het zei in het artikel: “Gewoon omdat het een mooi sieraad is!”
Maar wie met gelovige ogen naar een kruis kijkt,
zal er meer in gaan zien.

Het symbool van ons geloof vertelt over kwetsbaarheid, pijn en verdriet.
Niet om het lijden te verheerlijken,
want God is niet de vriend van ziekte of verdriet.
Maar God is de vriend van mensen die ziek zijn, die verdriet hebben en pijn.
Hij staat aan hun kant.

De negerslaven bezongen het al in hun oude liederen.
Zij zongen over het kruis, want dat gaf hen troost.
Het kruis vertelde hen: “God heeft ons lijden niet vergeten!”
Hij omarmt ons, Hij houdt ons vast.
Dat gaf hen de kracht om verder te leven, met een droom van vrijheid voor ogen.

In het voetspoor van Jezus worden wij geroepen om
dát kruis door de wereld te dragen.
Om trouw te blijven, zelfs wanneer anderen weglopen.
Om liefde te geven, waar haat zich opstapelt.
Om de waarheid te spreken, waar de leugen regeert.
Om geloof te delen, waar de samenleving vervlakt.
Om er te zijn, in Gods Naam, op de kruispunten van het leven.

Of het kruis een sieraad is,
dat ligt aan de smaak van degene die het draagt.
Gelukkig zijn mensen die Jezus volgen,
met alle consequenties die daarbij horen,
door zijn kruis te dragen.
Zij zijn zeker een sieraad in de ogen van God.

Amen!

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey