Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede zondag door het jaar (B)
14 en 15 januari 2012
 
 

Verkondiging (preek):

Wanneer je in een ander huis gaat wonen, dan moet je altijd weer even wennen.
Iedere woning heeft bijvoorbeeld zijn eigen geluiden.
Een klepje dat rammelt wanneer het buiten waait, of de verwarmingsketel die inslaat.
Je weet de eerste nachten niet precies waar het vandaan komt.
Maar op een gegeven moment worden die geluiden zo vertrouwd, dat je ze nauwelijks nog hoort.

Vandaag hoorden wij in de eerste lezing over een Huis, waar het wel hťťl stil is geworden.
De mensen horen daar niets meer. Het is de Tempel, Ďt Huis van God.
Akelig stil is het daar! In de Bijbel staat het als volgt:
ďIn die tijd was een woord van de Heer een zeldzaamheid geworden!Ē

Het is niet zo dat God niets te zeggen had, maar er was niemand die naar Hem wilde luisteren.
De priester Eli was oud geworden en zijn zonen zouden het werk in de Tempel over moeten nemen.
Maar die zonen hadden andere bezigheden.
Ze luisterden niet naar God, maar hadden alleen oor voor hun eigen verlangen naar macht en vertier. De zonen van Eli dienden niet in de Tempel.
Ze persten het volk af en waren in de bordelen van de stad te vinden.
En de priester Eli Ö die laat het maar gebeuren. Wij zouden hem een ďlapzwansĒ noemen.

Maar dan zien we een nieuw gezicht in de Tempel, het is SamuŽl.
Een jonge man die gaat helpen in de Tempel. Hij hoort wťl de geluiden in het Huis van God; alleen weet hij niet waar ze vandaan komen.
SamuŽl hoort een stem, die hem roept, die zegt: ďKom, Ik heb je nodig!Ē
Maar hij weet niet wŠŠr hij nodig is. Hij moet zijn roeping nog ontdekken.
SamuŽl loopt zonder na te denken naar Eli, maar die weg loopt dood. Ga maar weer slapen, is het advies van de priester. Ik heb je niet nodig.

Het duurt even voordat de oren van Eli opengaan. Wanneer SamuŽl voor de derde zegt dat hij een nieuw geluid hoort, dan gaan eindelijk ook de oren van Eli open.
Dan herinnert hij zich, hoe God telkens weer mensen geroepen heeft.
En hij leert SamuŽl antwoorden: ďHier ben ik, spreek Heer, uw dienaar luistert!Ē

Het is een vreemd verhaal. Wanneer de priester beseft dat God SamuŽl roept,
dat leert hij hem antwoorden Ö en zelf draait Eli zich om en slaapt verder.

Toen luisterde SamuŽl voor de laatste keer naar Eli. Vanaf dat moment zou God zelf zijn meester zijn. Vier keer is scheepsrecht bij SamuŽl.
God roept hem opnieuw: ďSamuŽl, SamuŽl!Ē
En SamuŽl antwoordt: ďHier ben ik, spreek, uw dienaar luistert!Ē
Hij staat op eigen benen, alleen voor God.
Hij moet vanaf dat moment eigen woorden vinden.
Hij moet leren luisteren naar de roepstem van God.

Zo vergaat het ieder mens,  die beseft dat zijn of haar leven er niet zomaar is,
maar dat je er iets mee moet doen.
Ook in onze tijd lijkt het wel eens alsof God uitgesproken is.
Sommige mensen leven alsof God niet bestaat.
Anderen die leggen God hķn woorden in de mond,
om een oorlog heilig te verklaren, alsof God dat zou willen.

Maar de Lezing over SamuŽl leert ons, om eerst te luisteren naar wat God ons te vertellen heeft. Om je opnieuw te laten raken door de oude woorden van de Bijbel,
die zoveel te zeggen hebben wanneer je ernaar luistert.
De Lezing over SamuŽl leert ons ook, om ruimte te bieden voor ervaring.
De ervaring van leermeesters, die hebben nagedacht over wat heilig en goed is
en die een schat aan kennis en ervaring met zich meedragen.

Maar net zo hard hebben we mensen nodig die het leven ervaren
als een vraag, als een roeping.
Zoals de jonge SamuŽl, die geroepen werd om profeet te zijn.
Om nieuwe geluiden te verstaan en te ontdekken dat God nog steeds met ons meegaat.

Het bijbelverhaal geeft een wijze les aan de kerk van onze tijd.
Wanneer een Woord van de Heer een zeldzaamheid geworden is,
dan moet je opnieuw leren luisteren.
Naar wat vertrouwd is en wat we altijd hebben gedaan.
Maar ook naar wat nieuw is, naar kritische geluiden en frisse woorden.

Want wie meent dat God is uitgesproken,
die heeft nooit goed naar Hem geluisterd.
De oude verhalen uit de Bijbel leren ons een leven lang zeggen:
ďHier ben ik, spreek Heer, uw dienaar luistert!Ē


Slotgebed

God, onze Vader,
wanneer U aan het woord komt,
worden mensen tot het beste geroepen.
Maak ons daarvan bewust,
vandaag en al komende dagen
die Gij ons schenkt.
Amen.

 

        
 
 
2017 Parochie Pey