Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede Pinksterdag
24 mei 2010
 
 

Schriftlezingen:

Eerste lezing uit het boek Genesis

Alle mensen op aarde spraken één taal
en gebruikten dezelfde woorden.
Nadat ze uit het oosten weggetrokken waren, vonden ze een vlakte in Sinear
en vestigden zich daar.
Zij zeiden tegen elkaar:
“Kom, laten wij tegels maken en ze harden in het vuur.”
De tegels gebruikten zij als bouwstenen, met asfalt als specie.
Nu zeiden ze:
“Laten wij een stad bouwen met een toren,
waarvan de spits tot in de hemel reikt;
dan krijgen wij naam en worden wij niet over de aardbodem verspreid.”
Toen de Heer neerdaalde om de stad en de toren die de mensen bouwden te zien, zei Hij:
“Nu zijn ze één volk en spreken zij allen dezelfde taal.
Wat zij nu doen is nog maar een begin;
later zal geen enkel plan van hen meer te stuiten zijn.
Laten Wij neerdalen en verwarring brengen in hun taal,
zodat de een niet meer verstaat wat de ander zegt.”
En de Heer dreef hen vandaar naar alle kanten de hele aardbodem over,
en er kwam een einde aan de bouw van de stad.
Daarom noemt men die stad Babel,
want de heer heeft daar verwarring gebracht in de taal van alle mensen,
en hen vandaar over de hele aardbodem verspreid.

Evangelie volgens Johannes (14, 15-17):

Jezus sprak: “Als je mij liefhebt, houd je dan aan mijn geboden.
Dan zal ik de Vader vragen jullie een andere pleitbezorger te geven,
die altijd bij je zal zijn:
de Geest van de waarheid.
De wereld kan hem niet ontvangen,
want ze ziet hem niet en kent hem niet. Jullie kennen hem wel,
want hij woont in jullie en zal in jullie blijven.”

Verkondiging (preek):

In ons dialect kennen we het woord “verstaon”.
Je kunt dat woord vertalen als “verstaan”.
Wanneer iemand duidelijk praat, dan verstá je die ander
en hoor je wat er gezegd wordt.

Maar in het dialect heeft het woord “verstaon” nog een andere betekenis.
Wanneer mensen “zich verstaon”,
dan voelen ze elkaar aan,
dan hebben ze iets gemeenschappelijks,
dan is er verbondenheid.

Daarover gaan ook de Lezingen van vandaag.
De mensen in Babel willen opklimmen naar God.
Ze bouwen een toren, die zo hoog moet worden
dat ze op gelijke hoogte met God zullen komen.
Maar hoe hoger hun toren wordt,
des te verder groeien ze van God en hun naaste vandaan.
Waar het leven een prestigeproject wordt,
daar gaat het succes van de één ten koste van het geluk van de ander.
Precies dat gebeurt in Babel.
De mensen verstaan elkaar niet meer.
Ze spreken verschillende talen en hebben elkaar niets meer te zeggen.
Waar mensen zichzelf gelijk willen maken aan God,
daar duurt het niet lang of de een gaat de ander overheersen.
Daar wordt het ego torenhoog
en de mensen … “die verstaon zich neet mië”!

Met Pinksteren vieren we precies het tegenovergestelde van Babel.
Dan horen we over de Kracht van God, de mensen tot elkaar brengt.
Zodat ze elkaar verstaan
en groeien in vrede en verbondenheid.
Waar mensen niet hun ego koesteren,
maar oog hebben voor wie klein en kwetsbaar zijn,
daar kan God aan het Woord komen.

Waar niet alles wordt opgeofferd aan een bouwwerk van macht en bezit,
maar mensen iets te delen hebben,
daar wordt het Goede Nieuws van Jezus verstaanbaar.

Met Pinksteren staat Babel op z’n kop.
In Babel wilden de mensen de hemel veroveren,
maar met Pinksteren wil God ons hart veroveren,
zodat mensen “zich verstaon”!

Met Pinksteren leert God zelf ons een nieuwe taal, die van de liefde.
En hoe die taal klinkt, dat lezen we op een andere plaats in de Bijbel.
Daar zegt Paulus:

 Al sprak ik de taal van mensen en engelen,
 al bezat ik alle kennis en kende ik alle geheimen,
 had ik de liefde niet,
 dan zou ik niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal.
 Had ik de liefde niet, dan was ik niets.
 De liefde is geduldig en vol goedheid.
 De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon, geen zelfgenoegzaamheid.
 Ze is niet grof of zelfzuchtig.
 Ze laat zich niet boos maken en rekent het boze niet aan.
 Ze verheugt zich niet over onrecht, maar vindt vreugde in de waarheid.
 Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze.
 In alles volhardt ze.
 De liefde zal nooit vergaan.

Het is die taal, waarin God aan het woord komt
en aanwijzingen geeft voor een wereld naar zijn idee.
Het zal geen toren van macht worden,
maar een huis van liefde,
waarin Hijzelf zal wonen.

Met Pinksteren leert God ons om de taal van de liefde te spreken,
zodat we "ons goed zullen verstaan".

Amen!


 

 

 

 


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey