Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Pinksteren
22 en 23 mei 2010
 
 

Schriftlezingen

Eerste lezing uit de Handelingen der Apostelen:

Toen de dag van Pinksteren aanbrak,
waren zij allen op één plaats bijeen.
Plotseling kwam er uit de hemel een geraas alsof er een hevige wind opstak,
en het vulde heel het huis waar zij waren.
Er verschenen hun vurige tongen,
die zich verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten.
Zij raakten allen vol van heilige Geest
en begonnen te spreken in vreemde talen, zoals de Geest hun ingaf.
Nu woonden er in Jeruzalem vrome Joden, afkomstig uit ieder volk onder de hemel.
Toen dat geluid opkwam,
liep de menigte te hoop en raakte in verwarring,
omdat iedereen hen in zijn eigen taal hoorde spreken.
Ze stonden versteld en vroegen zich verwonderd af:
`Maar dat zijn toch allemaal Galileeërs die daar spreken!
Hoe is het dan mogelijk dat ieder van ons de taal van zijn geboortestreek hoort?
Parten en Meden en Elamieten, en bewoners van Mesopotamië, Judea
en Kappadocië, Pontus en Asia, Frygië en Pamfylië, Egypte
en het Libische gebied bij Cyrene, en hier woonachtige Romeinen,
Joden en proselieten, Kretenzen en Arabieren,
wij horen hen in onze eigen taal spreken over de grote daden van God.'

Evangelie volgens Johannes:

Op de avond van die eerste dag van de week waren de leerlingen bij elkaar.
Hoewel de deur op slot was uit vrees voor de Joden, kwam Jezus.
Ineens stond Hij in hun midden en zei:
`Vrede!'
Na deze groet toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde.
Vreugde vervulde de leerlingen toen ze de Heer zagen.
`Vrede', zei Jezus nogmaals.
`Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik jullie.'
Na deze woorden ademde Hij over hen.
`Ontvang de heilige Geest', zei Hij.
`Als jullie iemand zijn zonden vergeven, dan zijn ze ook vergeven;
als jullie ze niet vergeven, dan blijven ze behouden.'

Verkondiging (preek)

De Nederlandse schrijver Anthony van Kampen maakte jaren geleden een tocht door Brazilië.
Zijn reis bracht hem ook naar het haast oneindige Amazonegebied.
Hij wilde de rivier en het oerwoud bezoeken als toerist, maar ontdekte dat je dan maar weinig ziet.
Daarom reisde hij maanden lang met Nederlandse Missionarissen over de rivieren.
Wat Anthony daar zag, zou hij nooit meer vergeten.
De armoede van de rubbertappers en de macht van hun rijke bazen.
De ziektes waaraan Indianen met de bosjes bezweken
en de lepralijders waarvoor nauwelijks medicijnen waren.
Daardoor snapte hij waarom de mensen langs de Amazone spreken over
“de rivier die huilt”.

Anthony beschreef zijn ervaringen in een boek.
Hoewel hij niet katholiek is,
raakte hij onder de indruk van het werk van de missionarissen,
die één werden met de armen, de zieken en de indianen.

Ergens in het boek schrijft Anthony van Kampen over de Geest van God.
Hij had zich daar nooit iets bij kunnen voorstellen,
totdat hij over “de rivier die huilt” had gevaren.
De Heilige Geest beluisterde hij niet in grote woorden,
ook niet in machtsvertoon of uiterlijke vroomheid, maar op een heel andere manier.
Hij beschrijft het als volgt:

“Als niet-katholiek weet ik me niet goed raad met de Heilige Geest.
Wat is dat? Wie bezit die Geest? Wat kan men ermee doen?
Het is me onbekend, totdat ik pater Jan aan het werk zag,
een magere uitgeteerde man.
Ik zag zieken die uit hun schuilplaats te voorschijn kwamen
om hun wonden te laten verplegen en weer als mens benaderd te worden.

Ik zag hem troost bieden in een troosteloze situatie,
liefde schenken in het rijk van de haat.
Ik zag vrede neerdalen, zolang hij bij hen was.
Die dag heb ik voor het eerst iets begrepen van het vuur en de gloed,
van wat men Heilige Geest noemt!”

Anthony van Kampen beschrijft prachtig hoe Gods Geest werkt.
Het is geen toverkracht, die je het werk uit handen neemt.
Nee, Gods Geest bezielt de handen van mensen
om elkaar op te tillen en door moeilijke tijden te dragen.
Om geloof en leven te verbinden.

Gods Geest geeft de kracht om troost te bieden,
zelfs wanneer dat onmogelijk lijkt te zijn.
Om zieken te verzorgen, om moed in te spreken,
om vrede in het leven van de ander te brengen.

Wanneer Gods Geest in mensen werkt,
dan blijkt dat lang niet altijd uit geleerde taal, maar veel meer uit de taal van het hart.

Gods Geest werkte zo in de apostelen, over wie we hoorden in de eerste lezing.
Zij overwonnen hun eigen angst
en gingen naar buiten om mensen te bemoedigen met de Boodschap van Jezus.
De apostelen lieten hun hart spreken
en ineens werden ze verstaanbaar voor vriend en vreemde,
voor ieder die ze tegenkwamen.

Gods Geest werkte in pater Jan, die in een bootje over de Amazonerivieren voer
om aanwezig te zijn, om te helpen en te bidden
en zo te laten zien dat niemand door God vergeten wordt.

Gods Geest werkte in de schrijver Anthony van Kampen,
die dat alles vastlegde in een boek
waardoor er hulp en aandacht kwam voor de Indianen en de rubbertappers.
Gods Geest geeft mensen de kracht
om over hun eigen schaduw heen te stappen.
Om te kunnen vergeven, wanneer iemand je onrecht heeft aangedaan.
Om te durven spreken, wanneer het veiliger is om te zwijgen.
Om te helpen, ook wanneer het gemakkelijker is om de andere kant op te kijken.

De Heilige Geest is een geschenk van God, dat bestemd is voor alle mensen.
Het is de kracht waarvan Jezus overvol was
en die Hij zo graag wil delen met ons.

De oude kerkvaders hadden een prachtige naam voor Gods Geest.
Zij noemden hem: “De trooster”!

Waar Gods Geest werkt,
daar komt nieuwe levensmoed,
die sterker is dan alle pessimisme.

Waar Gods Geest werkt,
daar blijft de droom in leven
van een betere, liefdevolle wereld.

Waar Gods Geest ruimte krijgt,
daar kunnen zieken getroost worden,
daar kan onrecht bij de naam genoemd worden.

God wil laten zien, dat geen mens vergeten wordt,
of je nu woont langs de Amazonerivier,
of in onze omgeving.

Pinksteren is daarom een geweldig feest.
Het is een dag van troost en bemoediging.
Een feest van de hoop, die wij mogen delen.

Amen!

 

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey