Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vierde zondag van Pasen (C)
24 en 25 april 2010
 
 

Dit weekend viert de kerk roepingenzondag, oftewel de zondag van de Goede Herder

Schriftlezing

Uit het heilig evangelie van onze heer Jezus Christus volgens Johannes

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:
Mijn schapen luisteren naar mijn stem;
Ik ken ze en ze volgen Mij.
Ik geef hun eeuwig leven:
nooit zullen ze verloren gaan,
niemand zal ze aan mijn hand ontrukken.
Want wat mijn Vader Mij heeft toevertrouwd,
gaat alles te boven:
niemand kan het ontrukken aan de hand van mijn Vader!
Ik en de Vader, Wij zijn één.'

Verkondiging (preek)

Twee jaar geleden overleed een van de bekende inwoners van Amsterdam.
Het was Jan van Kilsdonk, een katholieke priester die thuis was in die grote stad.
Pater van Kilsdonk was te vinden op heel verschillende plekken.
De ene keer was dat in een kerk, om zijn geloof te vieren.
Een andere keer in de universiteit om studenten te inspireren.
En dan weer in een café, om te praten met probleemjongeren.

Hij ging waar hij nodig was,
omdat Hij geloofde dat ook Jezus dat gedaan heeft:
Gaan waar je nodig bent!

Pater van Kilsdonk vertelde graag een verhaal over een klein kruisje
dat hij op zijn jas droeg.
Toen hij bij het ziekbed van een doodzieke aidspatiënt stond,
speldde de zieke hem dat kruisje op,
met de woorden: “Dat hoort bij u!”
En pater van Kilsdonk zei:
“Het was op dat moment alsof ik voor de tweede keer priester gewijd werd!”

Met dat verhaal gaf hij op een heel mooie manier aan, wat roeping eigenlijk is.
Het heeft te maken met God, die mensen roept tot zijn dienst.
Roeping heeft te maken met wijding,
maar misschien even veel met toewijding.
Met gaan waar je nodig bent;
en gaan staan naast degene die niemand anders heeft.

Daarom voelde pater van Kilsdonk zich twee keer tot priester gewijd.
De eerste keer op de dag dat hem de handen werden opgelegd in een kerkdienst.
En de tweede keer op de dag dat een zieke hem een kruisje opspelde met de woorden: “Dat hoort bij u!”

Roeping is iets dat veel groter is dan een mens kan bevatten.
Want hoe kun je uitleggen dat die grote God
zomaar mensen aanraakt
en roept tot een leven in zijn dienst?!

Dat hebben Bijbelse personen ervaren, die door God geroepen werden.
Mozes bijvoorbeeld ging ervan stotteren, toen God zei: “Ik heb jou nodig”.
Mozes stamelde dat hij niet geschikt was om zijn volk te bevrijden.
Maar God liet hem niet los …
en die kleine, onzekere man,
zou het volk thuisbrengen naar het land van vrijheid.

Zo kan het gaan, wanneer God je leven raakt.
Roeping kan een mens boven zichzelf uittillen.
Het kan je de moed geven om te spreken, waar anderen zwijgen.
Om te helpen, waar anderen toekijken.
Om leiding te geven, in onzekere tijden.

God raakt nog steeds het leven van mensen,
Hij roept nog steeds mensen tot dat grote avontuur van ons geloof.
Hij roept mannen en vrouwen, om van hun geloof werk te maken:
de pastor in de parochie,
de pastorale werkster in het ziekenhuis,
de aalmoezenier in het leger.
Ze werden ooit geroepen en het heeft hun niet meer losgelaten.

Maar God roept ook de vrijwilligers, die hun schouders onder de parochie zetten,
omdat toch iemand dat moet doen.
Zoveel mensen die zieken bezoeken,
die gemeenschap koesteren
en van geloof getuigen.
Ze werden ooit geroepen en het heeft hun niet meer losgelaten.

Roeping kun je niet uitleggen, want het is groter dan jezelf.
En tegelijkertijd kan een roeping vaak zo dichtbij en in het klein beginnen.
In een zieke, die je zorg en aandacht vraagt.
In een kind, dat bescherming en aandacht vraagt.
In een vreemdeling, die nabijheid vraagt.
In iemand die bang is en je gebed vraagt.

Iedere dag opnieuw kun je geroepen worden.
Om een goede vader of moeder te zijn,
een zorgzame verpleegkundige,
een toegewijde leerkracht,
of een nabije buur.

Op roepingenzondag vieren we al die kansen die ons geboden worden,
om mensen van God te zijn.
Om goed te mogen doen,
om te kunnen helpen,
om te mogen troosten,
en om te kunnen luisteren naar een ander.

Het is zoals pater van Kilsdonk het mocht ervaren.
Soms worden mensen geroepen en gezonden om een ambt in de kerk te bekleden.
En het is goed dat we vandaag bidden om goede herders in de kerk.

Maar roeping is ook iets dat je kan overkomen in het leven van alle dag,
in de vragen die op jouw levenspad komen
en om dan te doen wat Jezus heeft voorgedaan.

Want Jezus ging waar Hij nodig was!
En dát maakte Hem tot de Goede Herder bij uitstek.

Amen!


Voorbede:

Pr. De Goede Herder kent ons en roept ons.
 Laten we daarom bidden:

Le. Heer, schenk uw kerk toegewijde herders,
 mannen en vrouwen die in uw Naam
 daar willen zijn, waar U hen nodig heeft.
 Laat ons bidden …

Le. Heer, schenk uw kerk biddende gelovigen,
 die luisteren naar uw roepstem
 en die verstaanbaar maken voor anderen.
 Laat ons bidden …

Le. Heer, schenk uw kerk wijze ouders,
 die hun kinderen voor kunnen leven
 hoe goed het is om op U te vertrouwen.
 Laat ons bidden …

Le. Heer, schenk ons de wijsheid
 om onze persoonlijke roeping te verstaan.
 Dat we elkaar nabij kunnen zijn,
 verbonden in geloof, hoop en liefde.
 Laat ons bidden …

Pr. Misintenties (…)
 Laat ons bidden …

Pr. Zo bidden wij in de Naam van de Goede Herder
 die ons allen samenbindt:
 Jezus Christus, uw Zoon en onze Heer.
 Amen.
 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey