Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede zondag van de veertigdagentijd (C)
27 en 28 februari 2010
 
 

Schriftlezingen:

Eerste Lezing uit het boek Genesis:

In die dagen leidde God Abram naar buiten en zei:
"Kijk naar de hemel en tel de sterren, als u kunt."
En Hij verzekerde hem:
"Zo talrijk zal uw nageslacht zijn."
Abram heeft de Heer geloofd
en dat geloof is hem aangerekend als gerechtigheid.
Toen zei Hij tegen hem:
"Ik ben de Heer, die u uit Ur in Kasdim, leidde
om u dit land in bezit te geven."
Abram vroeg:
"Ach Heer God, hoe kan ik weten dat ik het inderdaad zal krijgen?"
Hij zei tegen hem:
"Haal een driejarige koe, een driejarige bok,
een driejarige ram, een tortel en een jonge duif."
Hij haalde dit alles, sneed de dieren doormidden
en legde de stukken tegenover elkaar;
alleen de vogels sneed hij niet door.
Er kwamen roofvogels op de dode dieren af,
maar Abram joeg ze weg.
Bij zonsondergang viel Abram in een diepe slaap;
hevige angst en duisternis overvielen hem.
Toen de zon was ondergegaan
en het helemaal donker was geworden,
zag Abram een rokende oven en een vurige fakkel,
die tussen de doormidden gesneden stukken door gingen.
Op die dag sloot de Heer een verbond met Abram.
Hij zei:
"Aan uw nakomelingen schenk Ik dit land,
vanaf de beek van Egypte tot aan de Grote Rivier, de Eufraat."

Uit het Heilig Evangelie volgens Lucas:

Jezus nam Petrus, Johannes en Jakobus mee
en ging de berg op om te bidden.
Terwijl Hij aan het bidden was,
veranderde Hij van uiterlijk
en werden zijn kleren stralend wit.
Ineens waren er twee mannen met Hem in gesprek.
Het waren Mozes en Elia,
die in heerlijkheid verschenen en over zijn heengaan spraken,
de voleinding van zijn leven in Jeruzalem.
Petrus en de anderen waren overmand door slaap;
toen ze wakker werden,
zagen ze zijn heerlijkheid
en de twee mannen die bij Hem stonden.
Toen die weer van Hem wilden weggaan, zei Petrus tegen Jezus:
"Meester, het is maar goed dat wij hier zijn;
laten wij drie hutten maken,
een voor U, een voor Mozes, en een voor Elia."
Hij wist niet wat hij zei.
Terwijl hij nog sprak, kwam er een wolk die hen overdekte;
ze schrokken toen ze in de wolk terechtkwamen.
Uit de wolk klonk een stem:
"Dit is mijn uitverkoren Zoon; luister naar Hem."
Toen de stem klonk, bleek Jezus alleen te zijn.
Zij zwegen hierover
en vertelden destijds aan niemand wat ze hadden gezien.

Verkondiging (preek):

In het jaar 1948 verscheen een prachtig boek “Cry, the beloved Country”.
Het werd in vele  talen werd vertaald, ook in het Nederlands  als 
“Tranen over Johannesburg”

In het boek wordt het verhaal verteld van Stephen Kumalo, een zwarte predikant in Zuid-Afrika.
Kumalo krijgt heel wat te verwerken.
Maar de moeilijkste tijd in zijn leven breekt aan, wanneer hij hoort
dat zijn zoon iemand vermoord heeft en daarvoor ter dood is veroordeeld.
Het boek eindigt op de dag voor de executie van zijn zoon.

Kumalo beklimt dan een berg.
zoals hij dat gedaan heeft op andere ingrijpende momenten.
Hij neemt zijn stok en zijn jas …
en volgen de laatste zinnen uit het boek:

“Eerst moest Kumalo afdalen tot in de vallei,
voordat hij aan de beklimming van de berg kon beginnen.
Toen hij de top bereikt had, ging hij vermoeid op een steen zitten.
Hij bereidde zich voor op een lange nachtwake.
Er ging meer in hem om, dan hij zelf kon bevatten.
Daarom bad hij … niet alleen voor zichzelf,
ook voor zijn zoon en voor de vermoorde jongen,
voor de ouders van de jongen en voor zovelen die leed te dragen hebben.
Toen de dag was aangebroken, legde hij zijn hoed op de grond
en vouwde zijn handen.
De zon zette de top van de berg in het volle licht,
terwijl de vallei nog gehuld was in duisternis.
De dageraad was aangebroken.
Alleen wanneer die andere dageraad zal komen,
die van onze bevrijding uit slavernij en angst … dat is een geheim.”

Tot zover een stukje uit een prachtig boek.
Wanneer op de levensweg van Kumalo donkere tijden aanbreken,
dan beklimt hij een berg … om te bidden, om na te denken.
Om de weg te zien die achter hem ligt
en kracht te vinden om vooruit te kijken.

Ook in de verhalen van de Bijbel komen we herhaaldelijk mensen tegen,
die een berg beklimmen, juist op de kruispunten van hun leven.

Mozes bijvoorbeeld,
beklimt een berg, voordat hij zijn volk door de woestijn zal leiden.
Boven op de berg ontvangt hij dan de tien geboden,
als een wegwijzer naar de toekomst.

Ook de profeet Elia zal een berg beklimmen.
Wanneer Elia teleurgesteld en vermoeid is,
dan nodigt God hem uit om een berg te beklimmen.
Daar zal Elia voelen hoe God aanwezig is als de levenskracht.

Vandaag was het Jezus, die een berg beklimt tijdens de reis van zijn leven.
Jezus is onderweg naar Jeruzalem.
Daar in die stad zal Hij worden toegejuicht,
om later te worden uitgejouwd.
Hij zal met palmtakken worden binnengehaald
en met een kruis de stad worden uitgejaagd.
In Jeruzalem wacht Jezus de donkerte van de dood,
maar ook het licht van het Leven.

Voordat het zover is, gaat Jezus een berg op.
Hij overziet de weg die Hij gegaan is …
een weg waarop Hij zijn leven heeft gedeeld,
Hij heeft zieken geheeld, hoop gebracht en geloof versterkt.

Jezus kijkt ook de andere kant uit, richting Jeruzalem, naar de weg die vóór Hem ligt.
Staande  tussen het verleden en de toekomst, verandert Jezus van gedaante.
Jezus straalt … we zien al even de verrezen Heer in Hem.
Niet de donkerte van de Olijfberg is het eindpunt.
Niet de heuvel van Golgotha waar Hij gekruisigd wordt.
Maar het licht op deze berg is zijn levensdoel.

Daarvoor is Jezus gekomen.
Om te laten weten dat het goede dat wij doen nooit verloren gaat.
Om te laten weten dat mensen gemaakt zijn voor het licht.

Jezus zal ons voorgaan naar het beloofde Land,
net zoals Mozes dat deed bij zijn volk.
Jezus zal ons God laten ontdekken als levenskracht,
net zoals Elia dat mocht ervaren.

Ook wij mensen zijn onderweg.
Vaak is het een weg van licht en hoop, dan doet het leven je goed.
Maar soms moeten ook wij door een donker dal.
En juist dan is het goed om je reis te onderbreken,
om als het ware even de berg te beklimmen, voordat je verder gaat.
Bij Jezus mag je komen,
met je zorgen, met je verdriet en donkerte, je woede en onmacht.

Maar Hij wil je ook uitnodigen om vooruit te kijken, ondanks alles!
Want daarvoor is Hij gekomen.
Om te laten zien dat er toekomst is.
Om je nu al een beetje te laten stralen, zoals je het ooit ten volle zult doen bij God.

Het boek waaruit ik u voorlas eindigde met deze woorden:

“De dageraad was aangebroken.
Alleen wanneer de andere dageraad zal komen,
die van onze bevrijding uit slavernij en angst, dat is een geheim.”

Wie het verhaal van Jezus wil verstaan,
zal ontdekken,
dat je niet bang hoeft te zijn
om je aan dát Geheim toe te vertrouwen.

Amen!

 

 

 

 

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey