Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vijfde zondag door het jaar (C)
6 en 7 februari 2010
 
 

Schriftlezing:

Uit het heilig evangelie volgens Lucas:

Toen Jezus aan het meer van Gennesaret stond
en de mensenmenigte zich om Hem verdrong
om het woord van God te horen,
zag Hij twee boten bij het meer liggen.
De vissers waren van boord gegaan en spoelden de netten.
Hij stapte in een van die boten, die van Simon,
en vroeg hem een eindje van het land af te varen.
Hij ging zitten en vanuit de boot gaf Hij de mensen onderricht.
Toen Hij uitgesproken was zei Hij tegen Simon:
"Vaar nu het meer op naar diep water.
Daar moeten jullie je netten uitwerpen."
"Meester", antwoordde Simon,
"de hele nacht hebben we ons al afgetobd zonder iets te vangen.
Maar als U het zegt zal ik de netten uitwerpen."
Dat deden ze en ze vingen zo'n massa vis
dat hun netten ervan scheurden.
Daarom wenkten ze hun maats in de andere boot
om hen te komen helpen.
Die kwamen, en beide boten vulden ze tot zinkens toe.
Toen Simon Petrus dat zag, viel hij op z'n knien voor Jezus en zei:
"Ga weg van mij, Heer, ik ben een zondig mens."
Want schrik had hem, en allen die bij hem waren, bevangen,
vanwege de vissen die ze samen gevangen hadden.
Zo verging het ook Jakobus en Johannes, zonen van Zebedes,
die met Simon samenwerkten.
Maar Jezus zei tegen Simon:
"Wees niet bang.
Voortaan zul je mensen vangen."
Ze brachten de boten aan land, lieten alles achter
en volgden Hem.

Verkondiging (preek):

In de loop van een dag komen er heel wat woorden op je af.
Sommige woorden vergeet je meteen, omdat ze gaan over alledaagse zaken.
Er zijn ook woorden, die je het liefst zo snel mogelijk vergeet,
omdat ze kwetsen of de waarheid verdraaien.

Maar er zijn ook woorden die een mens positief raken.
Woorden die je de weg wijzen, die troosten en bemoedigen.
Zulke woorden komen niet alleen via je oren je leven binnen, maar vooral via je hart.

En het waren juist zlke woorden,
waarmee Jezus het leven van mensen wist te raken.
Hij gaf uitgebluste mensen weer een levensdoel.
Wie zocht, wees Hij de weg.
Wie alleen was, sprak Hij aan.
Wie ziek was, schonk Hij troost en hoop.
Wie verbitterd was, leerde Hij om te vergeven.
Jezus veranderde met zijn woorden niet de hele wereld,
maar Hij veranderde mensen.
Zodat die mensen de wereld konden veranderen.

Het waren juist die woorden waarnaar de mensen hunkerden in het Evangelie van vandaag.
Zo hoorden we:
 Op zekere dag stond Jezus aan de oever van het Meer,
 terwijl de mensen zich verdrongen om zijn Woorden te horen!

En dan staat Jezus daar, met de boeg van een boot als zijn preekstoel
en met heel de wereld als zijn kathedraal.
Om de mensen woorden te geven, die hun hart raken.
Hij verandert mensen, opdat die mensen de wereld kunnen veranderen.
En precies dt zal gebeuren bij Simon Petrus.
Petrus ontdekt dat hij Jezus kan vertrouwen.
Daarom vaart hij opnieuw uit, wanneer Jezus dat vraagt
zelfs na de teleurstelling van een nacht werken en zwoegen,
waarin hij nog niet n vis gevangen heeft.
Zelfs al kent zijn leven nog zoveel onzekerheden.
Tch waagt Petrus het, met die Jezus die zijn boot gebruikt als preekstoel.
Petrus is namelijk geraakt door de woorden van Jezus en antwoordt:
 Op uw Woord zal ik mijn netten opnieuw uitgooien!

Wanneer je het Evangelie van vandaag leest, dan is dat misschien nog wel het grootste wonder: dat mensen kunnen veranderen.
Jezus geloofde daar rotsvast in, omdat Hij dacht in mogelijkheden.

Waar Petrus wijst op zijn tekortkomingen en zegt:
 Ga weg, want ik ben een zondig mens!
Daar ziet Jezus mogelijkheden en antwoordt:
 Kom, Ik zal van jou een mensenvisser maken!

En Petrus zl later mensen vissen als geen ander.
Hij zal het Woord van Jezus spreken, vanuit Galilea, tot in Jeruzalem
en ng verder, tot in Rome, tot in het centrum van de toenmalige wereldmacht.

Jezus roept Petrus om Woorden te spreken, die de weg naar het hart zullen vinden!
Daarvoor hoef je niet zonder fouten te zijn.
Want de wereld zit niet te wachten op perfectie,
maar op Woorden die het hart kunnen raken.

Petrus zal nog een lange weg moeten gaan, eer hij mensenvisser is geworden.
Hij zal fouten maken en alles verloochenen wat hem lief is.
Maar hij komt niet meer los van Jezus,
want de woorden van Jezus hebben zijn hart geraakt.
Telkens wanneer Petrus de weg kwijt is, is het die ervaring die hem gaande houdt!

Zo wordt Petrus een mensenvisser.
En dat kan iedere volgeling van Jezus zijn, wanneer zijn Woord je raakt.
Je moet niet te snel zijn met te zeggen dat je dat niet kunt,
dat je geloof te klein is of je vragen te groot zijn.
Want Jezus denkt in mogelijkheden, Hij vertrouwt ieder van ons zijn Woorden toe.

Jezus leert ons wat mensenvissen betekent.
Een visser gooit een te kleine vis terug, maar bij Jezus is niemand onder de maat.
Hij wil je raken met zijn Woord, omdat Hij iets in je ziet.

Of je nu met prachtige woorden kunt spreken,
f dat je stamelend probeert te zeggen waarin je gelooft.
Of je antwoorden gevonden hebt,
f dat je boordevol vragen zit.
Of je krachtig de handen uit de mouwen kunt steken,
f dat je kwetsbaar in het leven staat.
Je kunt niet gemist worden.

Want een diepzinnig antwoord kan een ander verder helpen,
maar ook een eerlijke vraag.
Een helpende hand kan moed geven,
maar soms is een luisterend oor nog kostbaarder.

Wie cht luistert naar de Woorden van Jezus, zal ontdekken dat Hij je nooit meer loslaat;
zoals een dichter het ooit verwoordde:

 Christus die door de wereld gaat,
 verheft zijn stem niet op straat.
 Hij spreekt ons hart aan, heden
 en wenkt ons met zich mede.
 Hij biedt ons zijn vertrouwen aan,
 tot wie zouden wij anders gaan?
 Hij geeft en zal ons geven,
 alles, een volle maat van leven.

Amen!

Ter bezinning (na de Communie)

Ze volgden hem, zijn stem, zijn woorden,
sinds Hij verscheen in hun bestaan
en zij Hem zomaar zeggen hoorden
de volle zee weer op te gaan.
Ze volgden Hem, ondersteboven
van wat ze daar toen zouden zien:
een wondervangst niet te geloven,
geweldiger dan ooit voordien.
Die dag is nooit meer uit te wissen.
Ze blijven zien wat daar gebeurt:
de overslaande golf van vissen
een boot die zinkt, een net dat scheurt.
Hij zegt: ze zullen mensen vangen,
en God zal weten hoe dat moet
en of dat is wat zij verlangen
een dat gelukkig maakt voorgoed.
Zij volgen Hem, Hij moet maar wijzen
waarheen, en wat de reden is,
uiteindelijk, van al hun reizen:
Hijzelf, de allergrootste vis.

(Uit: Michel v.d. Plas, De Man van Nazareth)

 

        
 
 
2017 Parochie Pey