Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vierde zondag door het jaar (C)
30 en 31 januari 2010
 
 

Schriftlezing

Uit de eerste brief van de apostel Paulus aan de christenen van Korinte

Broeders en zusters,
Streef naar de hoogste gaven!
Maar eerst wijs ik u een buitengewoon voortreffelijke weg.
Al spreek ik de taal van mensen en engelen
als ik de liefde niet heb,
ben ik een galmend bekken of een schelle cimbaal.
Al heb ik de gave van de profetie,
al ken ik alle geheimen en alle wetenschap,
al heb ik het volmaakte geloof dat bergen zou kunnen verzetten
- als ik de liefde niet heb, ben ik niets
Al deel ik al mijn bezit uit,
al geef ik mijzelf prijs om mij daarop te kunnen beroemen
- als ik de liefde niet heb, helpt het mij niets.
De liefde is geduldig en vriendelijk;
de liefde is niet afgunstig, zij praalt niet,
zij verbeeldt zich niets.
Zij gedraagt zich niet onfatsoenlijk,
zij zoekt zichzelf niet, zij laat zich niet kwaad maken
en rekent het kwade niet aan.
Zij verheugt zich niet over onrecht,
maar vindt vreugde in de waarheid.
Alles verdraagt zij, alles gelooft zij,
alles hoopt zij, alles verduurt zij.
De liefde vergaat nooit.
De gave van de profetie, ze zal verdwijnen;
het spreken in talen, het zal verstommen;
de kennis, ze zal ooit hebben afgedaan.
Want ons kennen is stukwerk, en stukwerk ons profeteren.
Maar wanneer het volmaakte komt, heeft het stukwerk afgedaan.
Toen ik een kind was, sprak ik als een kind,
voelde ik als een kind, dacht ik als een kind;
nu ik volwassen ben, heb ik het kinderlijke achter mij gelaten.
Nu kijken wij nog in een spiegel,
we zien raadselachtige dingen,
maar straks zien we van aangezicht tot aangezicht.
Nu ken ik nog slechts ten dele,
maar dan zal ik ten volle kennen zoals ik zelf gekend ben.
Deze drie dingen blijven altijd bestaan:
geloof, hoop en liefde;
maar de liefde is het voornaamste.

Verkondiging (preek):

Wanneer je een mooie foto hebt, die je een plaats wilt geven in huis,
dan moet je op zoek naar een passend lijstje,
met het juiste formaat en de goede kleur.
Maar het belangrijkste is misschien nog wel het glas in een fotolijst.
Gewoon glas weerspiegelt, zodat de foto vaak onherkenbaar wordt.
Of het verblindt je, wanneer er licht in weerkaatst.

Je kunt daarom het beste een lijst kopen met ontspiegeld glas.
Het maakt de foto goed zichtbaar en weert valse schijn.

Wanneer je kijkt naar de wereld om je heen, dan lijkt het soms ook
alsof je kijkt door het verkeerde glas.
De wereld kan ons heel wat voorspiegelen.
Je hoeft slechts vijf minuten naar de reclame te kijken, om dat te ontdekken.
Er wordt gezegd dat we steeds meer nodig hebben,
van een luxe  badkamer tot een verre vakantiereis,
al dan niet gekocht met een lening.

Zo kun je vaak verblind worden.
Trouwens ook door je eigen ik,
door het idee dat bezit gelukkig maakt
of dat aanzien zaligmakend is.
Zoveel lijkt belangrijk te zijn, maar is uiteindelijk valse schijn.

Daarom is het goed om stil te staan bij de eerste Lezing van vandaag.
Daar was Paulus aan het Woord.
Hij schrijft een brief aan de Christenen van Korinte, een Griekse havenstad.

Het Christendom bestond pas en de kerk had de verhalen van Jezus vers van de pers.

Maar ook een geloofsgemeenschap bestaat uit gewone mensen,
Met hun goede en minder goede kanten.
In Korinte waren er Christenen die zichzelf verheven voelden boven anderen.
Er werd meer gekeken naar de dikte van de portemonnee,
dan naar de inhoud van het hart.
De kerk van Korinte raakte erdoor verdeeld.

En dan schrijft Paulus een brief, waarvan we zojuist een stukje hebben gehoord:
 Nu kijken wij in een spiegel,
 nu zien we maar vaag wat echt van belang is.
 Maar je zult het zien!
 Wanneer je de weg van Jezus voor ogen houdt,
 dan wordt je blik uiteindelijk helder.
 Dan zul je kijken met de helderheid
 waarmee God ons nu reeds ziet.

Paulus maakt als het ware reclame voor ontspiegeld glas,
waardoor je goed kunt kijken.
Voor hem is dat de liefde … dat is glashelder voor Paulus.

Hij gaat daarmee in het spoor van Jezus staan.
Wil je goed zien, kijk dan met liefde in je ogen.
De Bijbel spreekt telkens weer over de liefde
en toch is het geen liefdesromannetje.
In tegendeel.
In de Bijbel is liefde iets dat durf en moed vraagt
en zeker niet altijd romantisch is.
Echte liefde tilt je uit boven je eigen ik,
zodat je in de wereld om je heen sporen van God zult zien.

Nu kijken we nog in een spiegel,
maar je kunt ook leren kijken met de helderheid, waarmee God ons ziet.

Dát is de liefde waarover Paulus spreekt.
 Echte liefde is geduldig en vriendelijk.
 Ze is niet afgunstig en praalt niet.
 Ze zoekt niet zichzelf.
 Ze verheugt zich niet over onrecht, maar zoekt de waarheid.

Het is die liefde, die je gelukkig ook om je heen kunt zien.
Waar mensen nadenken,
voordat ze over een ander spreken of schrijven.
Waar niet bezit het hoogste goed is,
maar waar mensen kunnen delen.
Waar het hart van de ander telt
en niet de kleur van zijn huid of de naam waarmee hij God aanspreekt.
Het is díe liefde, waardoor een mens mild en geduldig wordt,
maar ook oprecht en daadkrachtig.

Wanneer we kijken naar ons leven,
naar de wereld om ons heen en de kerk die we vormen,
dan mogen we het ontspiegeld glas gebruiken dat Paulus ons aanreikt.

Of zoals een ouderpaar uit onze tijd het prachtig verwoordde,
tijdens de doop van hun kind:

 “Wij willen je leren om te kijken naar de ziel van alles
 wat je in je leven tegen zult komen.
 We hopen dat je je niet zult blindstaren op de dingen,
 hoe ze lijken te zijn,
 maar dat je kunt doordingen tot de waarheid van alles,
 tot de ziel, tot God!”

Amen!

 

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey