Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Derde Zondag door het jaar (C)
23 en 24 januari 2010
 
 

Schriftlezingen

Eerste lezing uit het boek Nehemia

Ezra, de priester, bracht in die dagen de leer
bij de vergadering van mannen en vrouwen
en iedereen die de voorlezing kon volgen.
Het was de eerste dag van de zevende maand.
Vanaf de dageraad tot de middag
las Ezra eruit voor op het plein voor de Waterpoort,
verstaanbaar voor de mannen en vrouwen
en iedereen die het kon volgen.
Het volk luisterde aandachtig naar de voorlezing
van het boek van de leer.
Ezra, de schriftgeleerde, ging op een houten verhoging staan
die voor die gelegenheid gemaakt was.
Tegenover heel het volk opende Ezra het boek;
hij stak immers boven iedereen uit.
Op dat ogenblik ging iedereen staan.
En Ezra prees de Heer, de grote God,
en heel het volk antwoordde: "Amen, amen!"
Zij staken hun handen omhoog,
zij bogen het hoofd en zij vielen neer voor de Heer,
met het gezicht op de grond.
Zij lazen voor uit het boek van Gods leer,
legden het uit en verklaarden de betekenis,
zodat iedereen de lezing begreep.
Vervolgens zeiden Nehemia, de landvoogd,
Ezra, de priester en schriftgeleerde,
en de Levieten die de uitleg gaven tegen heel het volk:
"Deze dag is gewijd aan de Heer uw God.
Wees dus niet treurig en ween niet."
Het hele volk was namelijk in tranen uitgebarsten
toen het de woorden van de leer hoorde.
En ze zeiden hun:
"Kom, ga eten en drink er zoete drank bij,
en deel met wie niets heeft,
want deze dag is gewijd aan onze Heer.
Wees niet bedroefd,
maar laat de vreugde die de Heer u schenkt uw kracht zijn."

Lezing uit het heilig evangelie volgens Lucas

Velen hebben zich er al toe gezet het verhaal te doen
van wat zich bij ons heeft voltrokken,
aan de hand van de overlevering van de oorspronkelijke ooggetuigen
die dienaar van het woord zijn geworden.
Nu heb ook ik besloten alles van voren af aan
nauwkeurig na te gaan en voor u, geachte Teofilus,
ordelijk op schrift te stellen,
zodat u zich kunt overtuigen
van de betrouwbaarheid van de berichten
die u hebt ontvangen.
Jezus keerde terug naar Galilea in de kracht van de Geest.
Zijn faam verbreidde zich over heel die streek.
Hij gaf onderricht in hun synagogen en werd door iedereen geëerd.
Zo kwam Hij in Nazaret, waar Hij was opgegroeid,
en volgens zijn gewoonte ging Hij op sabbat naar de synagoge.
Hij stond op om voor te lezen,
en kreeg een boekrol van de profeet Jesaja aangereikt.
Hij opende de rol en vond de plaats waar geschreven staat:
De Geest van de Heer rust op mij;
daartoe heeft Hij mij gezalfd.
Om aan armen de goede boodschap te brengen
heeft Hij mij gezonden,
om aan gevangenen hun vrijlating aan te kondigen
en aan blinden het licht in hun ogen,
om verdrukten in vrijheid te laten gaan,
en een jaar af te kondigen dat de Heer welgevallig is.
Daarna rolde Hij het boek dicht,
gaf het terug aan de dienaar en ging zitten.
De ogen van allen in de synagoge waren op Hem gericht.
Toen begon Hij hen toe te spreken:
"Vandaag is het schriftwoord dat u gehoord hebt in vervulling gegaan."

Verkondiging (preek)

Wanneer je een boek gelezen hebt en dat verhaal wordt verfilmd,
dan valt zo’n film negen van de tien keer tegen.
Waarschijnlijk komt dat omdat je bij het lezen je eigen beelden,
je fantasie en je gevoelens meeneemt.
Zo zou je eigenlijk ook de lezingen van vandaag moeten benaderen.
Want wat daar gebeurt is niet te filmen … je moet het voelen.

In de Eerste Lezing hoorden wij hoe de priester Ezra de Schrift opent
en daaruit voorleest.
Hoe verder hij het boek open rolt, des te harder rollen de tranen over de wangen van de mensen die om hem heen staan.
Het was niet omdat die mensen kwezelig waren.
Wat daar gebeurt gaat veel dieper.

Het Joodse volk was pas teruggekeerd uit hun ballingschap.
Na een lange tijd kwamen ze terug uit Babylon.
In dat verre Babylon waren ze ontworteld, ver van de tempel, ver van huis.
Tijdens de ballingschap leek het alsof ze voorgoed verloren waren.
Het enige dat hen had samengehouden, was het Woord van God.
Het verhaal van de Bijbel beloofde hen dat God hen nooit zou verlaten
of vergeten.

En nu staan ze tóch weer in Jeruzalem,
tussen de puinhopen zijn ze thuisgekomen.
En dan wordt de Schrift geopend en klinkt het Woord van God.
Je kunt het vergelijken met mensen die na de tweede wereldoorlog het Wilhelmus hoorden en begrepen wat in dat oude lied bedóeld wordt.
Zo luistert het Joodse volk naar de Oude Woorden uit de Schrift.
Ze begrijpen op dat moment, dat het verhaal van God verder gaat,
midden in hun eigen leven,
Je moet er in gedachten bij zijn, om te beseffen wat daar in Jeruzalem gebeurde.

Eeuwen later zal in Nazareth een jonge Rabbijn hetzelfde beleven.
Ook Jezus opent de Schrift.
Midden in een tijd waarin het land wordt onderdrukt
en geloof verstard is.
Ook Hij leest de woorden van de Schrift, oude woorden van geloof en hoop.
En dan gebeurt het:
Jezus beseft dat dit verhaal zijn verhaal is.

Jezus leest over armen die recht hebben op Goed Nieuws.
En Hij begrijpt dat Hij de broeder van de allerarmsten moet worden,
in Gods Naam.

Jezus leest over blinden die gaan zien
en Hij besluit om de ogen van mensen te openen,
om hen zicht te geven op een nieuwe wereld,
in Gods Naam.

Jezus leest over verdrukten die bevrijd worden
en Hij besluit om mensen te bevrijden van angst,
in Gods Naam.

Jezus leest over een jubeljaar.
Ooit was het gebruik om eens in de zeven jaar een genadejaar af te kondigen,
waarin schulden werden kwijtgescholden en ruzies bijgelegd.
Niemand deed iets met dat oude Bijbelse gebruik,
totdat Jezus komt en in zijn eentje een jubeljaar afkondigt.
Want Hij scheldt schulden kwijt,
Hij bevrijdt mensen van hun lasten
en brengt vrede.

Jezus luistert naar de Oude Woorden van de Schrift,
niet alleen met zijn oren, maar vooral met zijn hart.
Net zoals het volk het voelde toen Ezra de Schrift opende,
Zo gaat er ook in Jezus iets open wanneer hij de Schrift leest.
Gods Woord wordt zijn levensprogramma.
Het verhaal leeft als nooit tevoren.

Vandaag reikt Jezus ons als het ware de Schrift aan
en vraagt om die te openen.
Om in je eigen leven iets te doen met de oude woorden van de Bijbel.

Het liet me denken aan een echtpaar dat jaren geleden
in de protestantse kerk is getrouwd.
Zoals daar gebruikelijk is, ontvingen zij van de dominee een bijbel
tijdens de huwelijksviering.
Als een cadeau van de kerk.
De dominee had erbij gezegd,
dat hij hoopte dat de Bijbel er over een aantal jaren niet meer zo mooi uit zou zien
als op de trouwdag.
Want een Bijbel krijg je niet vanwege de mooie kaft,
om weg te zetten in je boekenkast.
Nee, een Bijbel krijg je om stuk te lezen,
om mee te nemen op je levensweg,
zodat het Oude Verhaal in je eigen leven een plaats krijgt.
De huwelijks-Bijbel van het ouder echtpaar valt bijna uit elkaar,
omdat er veel in gelezen is
tijdens voorspoed en tegenspoed,
bij alle licht en zorgen die het echtpaar is tegengekomen.
En juist daardoor ziet de Bijbel er zo mooi uit,
omdat  er uit geleefd is.

Beste mensen,

vandaag klonk ook hier het oude Woord
dat mensen in leven heeft gehouden.
Dat hen vergezelde in hun vreugde,
maar ook in ballingschap en op het kruis.

Dat oude Woord is bezongen en verteld,
in vele woorden en talen,
in synagogen en kerken,
of zomaar, ergens in een huis.
Dat woord is een lange weg gegaan,
tot hier in ons midden.
Vandaag wordt het ons toevertrouwd.
We worden uitgenodigd om de Schrift te openen
en er ons leven aan te verbinden.
Want het is van blijvende waarde.

Amen!

 

 

 

 

 

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey