Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Dag van het Jodendom
16 en 17 januari 2010
 
 

Zondag 17 januari vindt de Dag van het Jodendom plaats. De Nederlandse bisschoppen vragen aandacht voor de eigenheid van Jodendom en Christendom en voor wat Joden en Christenen delen. Dit jaar draagt de Dag van het Jodendom als thema "Tijd is heilig".

Verkondiging (preek)

Over de tijd kun je op verschillende manieren spreken.

“De tijd vliegt …”
Dat zeggen we aan het einde van een week,
waarin je van het een naar het ander bent gehold.

“De tijd kruipt …”
Dat kan de ervaring zijn, wanneer je werkeloos thuis zit,
of wegens ziekte of ouderdom gebonden bent aan je kamer.

“Tijd is geld …”
Dat zegt men in het bedrijfsleven,
waar zelfs cursussen worden gegeven in tijdsbesteding,
zodat ieder uur zoveel mogelijk opbrengt.

Eeuwengeleden was er een volk dat nóg een gezicht van de tijd ontdekte.
Dat volk leerde gaandeweg dat tijd ook heilig kan zijn.

Als eerste ontdekte dat Abraham.
Midden onder zijn arbeidstijd hoorde de herder Abraham een stem in zijn hart.
Het was de stem van God, die hem riep om zijn levenstijd goed te besteden.
Vanaf dat moment wordt er een verhaal verteld dat doorloopt tot in onze tijd.

Abraham ging als eerste met God op weg.
De herder van schapen werd ook herder van mensen.
Hij besteedde zijn tijd om de wereld vredevoller en oprechter te maken.
Abraham besefte het:
Tijd is heilig, wanneer je met God op weg gaat!

In datzelfde voetspoor gingen de nakomelingen van Abraham:
Izaak en Rebekka,
Jakob, Lea en Rachel,
en zoveel anderen.

Zij voelden zich gezegend in tijden van vrede en voorspoed.
Maar soms werd ook de tijd vervloekt,
wanneer het leven tegenzat en God ver weg leek te zijn.
Het Joodse volk voelde dat tijdens de slavernij in Egypte,
toen de tijd zo slecht was,
dat ze nauwelijks nog over de toekomst durfden te spreken.

Maar sommigen van hen keken naar het verleden en ze bleven vertellen:
over Abraham en Sara,
over Izaak en Rebekka,
over Jakob en Rachel
en zoveel anderen.
Over mensenlevens waarin God aanwezig kwam.

Dat gedenken van het verleden maakte hun levenstijd weer een beetje lichter.

De belofte dat God meegaat door álle tijden,
hield het vonkje hoop brandend dat zo levensnoodzakelijk is.
Net zo lang, tot Mozes geroepen werd, om het volk weg te leiden uit de slavernij.

Gaandeweg gaat het Joodse volk dan beseffen dat God bij hen was,
dat Hij hen getroost heeft, toen zij zuchtten van ellende,
dat Hij hen bemoedigd heeft, toen zij wegtrokken uit de verdrukking
en dat Hij hen geleid heeft naar een nieuw leven.

Wat daar gebeurde, lang geleden in de woestijn,
is het hart geworden van het Joodse geloof.
Het besef dat God zich niet laat opsluiten binnen een gebouw,
waarvan de muren afgebroken kunnen worden.

Maar dat God zichzelf laat vinden in de tijd!
Als een deel van onze geschiedenis.
Dát is de grondervaring van het Jodendom: Tijd is heilig!

Daarom zijn Joodse gelovigen nooit gestopt met vertellen over Abraham en Sara,
over Mozes, over profeten en rechters.
Ze raken niet uitgesproken over God die zijn volk nabij is,
in goede tijden en in slechte tijden.
Dát geloof was een vonk van hoop tijdens de donkere uren die het Joodse volk heeft meegemaakt tijdens eeuwen van vervolging.
Dát geloof wordt nog steeds doorgegeven aan kinderen en kleinkinderen.

Midden in onze tijd,
waarin zoveel komt en weer voorbij gaat,
is er Een die blijft en dat is God.

Midden in de vergankelijkheid van de wereld en van het eigen leven
wordt God aangesproken als “De Eeuwige”.

Joodse gelovigen kunnen ons leren om God te zoeken in de tijd en in je eigen levenstijd.
Om te geloven dat Hij ons roept om de wereld recht en vrede te brengen,
zoals de Eeuwige Abraham heeft geroepen.
Om te vertrouwen dat Hij ons hoort,
zoals de Eeuwige het roepen van een slavenvolk heeft verstaan.
Om te hopen dat Hij ons leiders stuurt,
zoals de Eeuwige Mozes riep om de weg naar de vrijheid te wijzen.
Om te weten dat Hij ons leven draagt,
zoals de Eeuwige de toekomst is geworden van zoveel mensen door de tijden heen.

Het is die ervaring, waardoor het Jodendom een levend geloof is gebleven.
God heeft zijn Woord gegeven, een eeuwig verbond gesloten.
En God zal zijn gegeven Woord nooit breken.
De tijd is zijn tempel, waarin mensen Hem kunnen vinden!

God zij dank voor het Joodse Volk,
dat ons leert dat tijd meer is
dan vluchtig, traag of iets dat geld waard is.

Tijd is vooral eeuwig,
omdat de Eeuwige deel is geworden van onze geschiedenis.
Hij is bij ons,
kome wat komt.

Amen!


Voorbede:

God van Liefde en Trouw,
tot U richten wij ons gebed:

Eeuwige, wij bidden voor het Joodse volk.
 Zegen hen in de trouw aan het Verbond
 waardoor zij voorgoed uw Volk zijn geworden.
 Laat ons bidden …

Eeuwige, wij bidden voor de volgelingen van Jezus.
 Zegen de Christenen,
 dat zij vanuit het Tweede Verbond
 een zegen zijn voor deze wereld.
 Laat ons bidden …

Eeuwige, wij bidden voor mensen
 die hun levenstijd goed besteden.
 Zegen al wie zorg draagt voor zieken en armen,
 of toekomst schenkt aan kinderen.
 Laat ons bidden …

Eeuwige, wij bidden voor deze wereld,
 waarin zoveel kostbare tijd verloren gaat.
 Help ons om wakker te worden
 en te werken aan vrede, gerechtigheid en behoud van de schepping.
 Laat ons bidden …

Zo bidden wij tot U,
God van tijd en eeuwigheid.
Amen.

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey