Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vierde zondag van de Advent (C)
19 en 20 december 2009
 
 

Schriftlezing uit het heilig evangelie volgens Lucas

Enkele dagen na de aankondiging van de geboorte van Jezus
vertrok Maria met spoed naar het bergland, naar een stad van Juda.
Zij ging het huis van Zacharias binnen, en begroette Elisabeth.
Meteen toen Elisabeth de begroeting van Maria hoorde,
sprong het kind op in haar schoot.
Elisabeth werd vervuld met heilige Geest.
Ze riep met luide stem:
"Gezegend ben jij onder de vrouwen,
en gezegend is de vrucht van je schoot.
Waar heb ik het aan te danken dat de moeder van mijn Heer bij mij komt?
Op het moment dat je groet mij in de oren klonk,
sprong het kind van blijdschap op in mijn schoot.
Gelukkige vrouw, zij die gelooft!
Wat haar namens de Heer is gezegd, zal in vervulling gaan."

Verkondiging (preek)

De filosoof Friedrich Nietsche was heel kritisch ten opzichte van kerk en geloven.
Zo schreef hij ooit de volgende woorden:

“Christenen zouden geloofwaardiger worden,
Indien  ze er vrolijker uit zouden zien!”

Die woorden kunnen je aan het denken zetten.
Christenen zouden meer vreugde moeten uitstralen,
dan zouden ze geloofwaardiger worden.
Ergens heeft Nietsche daar wel een punt mee.

We verkondigen het Evangelie van Jezus en spreken dan van een Blijde Boodschap.
Maar het is lang niet altijd aan ons te zien, dat we leven van die Blijde Boodschap.
Vaak wordt vroomheid gezien als gestrengheid.
Er wordt soms meer gesproken over zonde, dan over verlossing.
Dan denk je inderdaad:
“Ze moesten er wat vrolijker uitzien, die Christenen!”

Maar gelukkig zijn er ook heel wat mensen,
die het zichtbaar goed doet om Jezus te volgen. Mensen die vreugde scheppen in hun geloof.

Zo kwamen we vandaag in het Evangelie een blijde geloofsuiting tegen.
Maria bezoekt haar nicht Elisabeth.
Beide vrouwen verwachten een kind en kunnen het niet afwachten
om elkaar te vertellen over dat wonder.
Maria draagt Jezus in haar schoot
en Elisabeth is in verwachting van Johannes de Doper.

Zodra Maria haar nicht begroet, begint een geloofsfeest.
Want Elisabeth voelt hoe de ongeboren Johannes
opspringt van blijdschap opspringt voor de nog ongeboren Jezus.

Johannes maakt als het ware een vreugdedansje in de schoot van zijn moeder.
En de moeders delen in die vreugde.
“Wat een geluk!” roept Elisabeth.
Wat een gezegende ontmoeting is dit!
Deze gelovige vrouwen zien er vrolijk uit.

Nu heb je vreugde en vreugde!
De reclame bijvoorbeeld praat ons regelmatig oppervlakkige vreugde aan.
Alsof je innerlijk gelukkig wordt
wanneer je een bepaald soort deodorant gebruikt of coca cola drinkt.
Echt geluk kun je echter niet aanpraten en zeker niet kopen.
Je kunt het hoogstens vinden op je levensweg
en ontvangen uit de handen van een ander.

Geluk is een gave, een geschenk!
Elisabeth en Maria beseffen dat heel goed.
Zij zijn gelukkig, omdat er leven in hen groeit.
Ze stralen, omdat God hen iets prachtigs heeft gegeven.

En dat is ook de reden waarom wij als Christenen mogen stralen.
Omdat ook óns iets prachtigs gegeven wordt.
Want het Kind dat groeit in de buik van Maria, zal een Blijde Boodschap brengen.
Hij zal vertellen over God die ons niet vergeten is.
Hij zal vertellen over kleine mensen die gezien worden.
Over pijn die verzacht wordt; over verloren mensen die gevonden worden.

Dat Kind in de schoot van Maria is een Bron van vreugde!
Niet omdat Hij ons goedkoop succes verzekert.
Maar omdat Hij met ons op weg wil gaan, ook door moeilijke tijden heen.

Jezus zelf kwam ter wereld in een donkere tijd.
Zijn land werd onderdrukt door de Romeinen,
overal was er armoede, angst  en verstarring.
En geloven werd vaak verward met verplichtingen en regelgeving.
Het was een harde wereld, en het is nog steeds vaak een harde wereld.

In die wereld, waarin een mens zich verloren kan voelen
komt Jezus om ons te bevrijden, van onze zwaarste last, namelijk onze angst.
Wees niet bang, zou Hij telkens weer zeggen.
“Ik ben bij je.
Ik laat je nooit los.
Ik ga met je mee,
kome wat komt.
Ik ben jouw weg naar God de Vader!
Wees niet bang om van je leven iets goeds te maken.
Wees niet bang om voorbij grenzen te kijken,
om te delen,
zoals Ik het je voordoe!”

Wie dat beseft wordt een vrij mens.
Jezus ontmoeten, breekt de angst in je af!
In Hem geloven, is het beste tegengif tegen angst.
Want het schept vreugde.

Een heilige Monnik uit de Middeleeuwen,
Bernardus van Clairvaux, heeft ooit geschreven:
“Wie zich openstelt voor de vreugde van Christus,
van die mens wordt het hart ruim!”

Mogen wij zo naar Kerstmis toeleven.
Als mensen met een ruim hart,
aan wie het te zien is dat hun geloof hen goed doet.

Mensen die vreugde scheppen:
in hun gebed,
in hun delen en zorgen,
in hun hoop op een mooiere wereld
en hun geloof in trouw en betrouwbaarheid.
Dan zal de Blijde Boodschap van vandaag
ook aan ons gebeuren
en zal echte vreugde in ons wonen.

Net zoals het kind van Elisabeth een vreugdedansje maakte
in de nabijheid van het Kind in de schoot van Maria.

Amen!

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey