Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Derde Zondag van de Advent (C)
12 en 13 december 2009
 
 

Schriftlezing uit het Evangelie volgens Lucas:

Eens vroegen de mensen aan Johannes de Doper:
"Wat moeten wij dan doen?" Hij gaf hun ten antwoord:
"Wie twee stel kleren heeft,
moet delen met iemand die niets heeft,
en wie te eten heeft,
moet hetzelfde doen."
Ook tollenaars kwamen zich laten dopen en zeiden:
"Meester, wat moeten wij doen?"
Tegen hen zei hij:
"Vorder niet meer dan u is voorgeschreven."
Ook soldaten stelden hem de vraag:
"En wij, wat moeten wij doen?"
Tegen hen zei hij:
"Pers niemand geld af, ook niet onder valse voorwendsels,
maar wees tevreden met uw soldij."
Het volk leefde in gespannen verwachting,
en allen vroegen zich af of Johannes niet de messias was, maar Johannes gaf hun allen ten antwoord:
"Ik doop u met water.
Maar er komt iemand die krachtiger is dan ik;
ik ben te min om de riem van zijn sandalen los te maken.
Hij zal u dopen in heilige Geest en vuur. De wan heeft Hij in zijn hand
om zijn dorsvloer op te ruimen;
het graan verzamelt Hij in zijn schuur,
maar het kaf zal Hij verbranden in onblusbaar vuur."
Zo en op vele andere manieren
verkondigde hij met klem aan het volk
de goede boodschap.

 

Verkondiging (preek):

In de maand december van het jaar 1955 stapte een vrouw in een bus,
haar naam was Rosa Parks.
Rosa kocht een kaartje en nam achter  in de bus plaats.
Want ze leefde in het zuiden van de Verenigde Staten,
waar blank en zwart gescheiden moesten leven.
Blanke mensen mochten voorin zitten en zwarte mensen moesten achterin plaatsnemen.
Raakte de bus vol, dan moesten zwarten hun plaats afstaan aan blanke passagiers.
Ook die dag in december was het druk
en een blanke man eiste de zitplaats van Rosa op.
Maar ze weigerde om op te staan.

Niet alleen omdat ze moe was.
Maar veel meer omdat ze het een groot onrecht  vond.
Rosa stond op tegen het kwaad … door te blijven zitten.
In het Amerika van die tijd was dat een strafbare daad en zij werd gearresteerd.

Rosa had onrecht gezien en deed wat ze op dat moment kon doen.
Ze bleef zitten.
Die schijnbaar eenvoudige daad zou het begin worden van een grote ommekeer.
Door wat met Rosa gebeurde, groeide ook bij anderen de weerzin tegen het onrecht.
Martin Luther King riep een busboycot uit.
Ruim een jaar lang weigerden gekleurde mensen om de bus te nemen.
Ze liepen en fietsten vaak urenlang naar hun werk.
Of ze namen elkaar mee in een auto.
De busmaatschappijen leden daardoor grote verliezen.
Maar vooral werd de aandacht gevestigd op de tweedeling in de samenleving.
De Amerikaanse regering verbood de scheiding van de rassen.
Het was de eerste grote actie voor gelijke rechten en het werd een succes.

En dat alles doordat een vrouw deed, wat ze op dat moment kon doen.
Niet zwichten voor het kwaad.
Wanneer mensen dat eens wat meer deden, dóen wat je kunt doen,
dan zou er heel wat kunnen veranderen in onze wereld.
Want wie zegt dat het allemaal toch niets uithaalt,
die mens geeft het kwaad de kans om te groeien.

Doe wat je kunt doen!
Dat was het credo van Rosa Parks.
Maar dat was ook wat Johannes de Doper lang geleden adviseerde
aan de mensen die naar hem toekwamen.

Vroeg iemand: “Wat moeten we doen?”
Dan reikte Johannes geen grote theorieën aan, geen huizenhoge idealen.
Nee, hij leerde hen om te kijken naar hun eigen leven,
om hun mogelijkheden ten goede te gebruiken.

Tegen belastinginners zei hij:
 “Wees rechtvaardig in je werk, verrijk je niet ten koste van een ander!”
Tegen soldaten zei hij:
 “Wees een beschermer, in plaats van een plunderaar!”
En tegen ieder die het hoorde, zei Johannes:
 “Deel wat je dubbel hebt, met wie niets heeft!”

Johannes de Doper is heerlijk concreet.
Hij wijst mensen op hun mogelijkheden, om heel dichtbij,
in hun eigen leven, te bouwen aan de wereld van God.

Al kun je niet de hele wereld in je eentje veranderen,
begin in Godsnaam met te doen wat je kunt doen.
Daartoe roept Johannes de Doper ons vandaag op.
Het gaat niet om het onmogelijke.
Wanneer je rechtvaardig bent tijdens je werk,
wanneer je een ander beschermt,
wanneer je deelt van je overvloed,
dan kan dat al een wereld van verschil maken.
Want soms kunnen kleine daden het begin zijn van iets groots.
Dat zien we in het leven van Rosa Parks.
Haar daad van verzet, zette anderen in beweging.
Haar moed, gaf anderen moed om te spreken en te handelen.
Haar trouw aan de eigen idealen, nodigde zwart en blank uit om te luisteren
naar de stem van hun geweten.

Rosa Parks overleed enkele jaren geleden op zeer hoge leeftijd.
Kort voor haar overlijden sprak ze de volgende woorden:

 “Ik heb een boodschap voor de hedendaagse jongeren.
 Werk hard aan je idealen, wees niet te snel ontmoedigd
 en maak van de wereld een betere plaats om te leven.
 Jullie zijn onze toekomst.
 Beschouw jullie energie als een middel om verandering te verkrijgen.
 Maar jullie moeten weten wie jullie zijn,
 vanwaar jullie komen
 en jullie op weg zijn.
 Wanneer je leeft met een doel voor ogen,
 dan wandel je reeds op de weg van vrijheid en gelijkheid."

Rosa had het goed gezien.
Wanneer we weten wie we zijn en luisteren naar ons hart.
Wanneer we van vrijheid en recht een levensdoel maken,
dan zetten onze energie en ons inzicht ons op de weg van God.

God vraagt niet het onmogelijke.
Maar God vraagt wel om al het mogelijke te doen.

Amen!

 


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey