Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Negentiende zondag door het jaar B
7 en 8 maart 2021
 
 

De overweging sluit aan bij de eerste Lezing, waar wij de profeet Elia tegenkomen.

Eerste boek van de koningen 19, 4-8

 

Na de rampzalige overstromingen

werden beelden vertoond van verwoeste huizen,

straten vol water en modder,

een wereld van ellende.

In een reportage

was een geslagen man te zien.

Hij zat letterlijk aan de grond.

Zijn hoofd hing omlaag,

een beeld van machteloosheid.

 

Die zelfde houding zien we vandaag bij de profeet Elia.

Ook zijn wereld leek verwoest te zijn.

Elia heeft zijn leven gewijd aan het dienen van God.

Hij heeft valse afgoden ontmaskerd,

en is rechte wegen gegaan in een kromme wereld.

Maar zijn eigen volk keert zich tegen hem

en de koningin staat hem naar het leven.

Dan moet Elia vluchten,

vanuit de bewoonde wereld rent hij de woestijn in.

 

Elia heeft zijn beste krachten gegeven, maar nu is hij leeg en moe.

Hij kán niet meer.

De ervaring dat je mislukt bent, kan een mens breken.

Het beschadigt het vertrouwen in anderen en in je zelf.

Het kan zelfs je vertrouwen in God een flinke deuk geven.

Ook Elia zit aan de grond,

in zijn geval onder een bremstruik in de woestijn.

 

Wat die profeet daar meemaakt,

daarover kunnen heel wat mensen meepraten.

Dan zou je soms heel de wereld de rug willen toekeren,

om weg te kruipen in een hoekje.

De profeet Elia zegt:

“Het wordt mij teveel, laat mij sterven, Heer …”

 

Tussen alle beelden van de overstromingen

was er ook een ontroerende reportage

over een klein wonder in de Eifel.

Een man was uit zijn huis gevlucht

terwijl zijn trouwring nog in de slaapkamer lag.

Tijdens het wegpompen van het water zag hij later iets glinsteren.

Het was de trouwring.

Hij liet de ring zien, terwijl zijn handen en zijn stem beefden:

 

“Die ring gaat nooit meer af.
Want ik heb zo’n goede vrouw,

zonder haar zou ik het niet redden.

Ik dank God daarvoor”.

 

Met zijn voeten nog in de modder,

kon deze man dankbaar zijn,

omdat hij nu – meer dan ooit – beseft welk een zegen zijn vrouw is.

 

Ook in het Bijbelverhaal klinkt die ervaring door.

God laat Elia niet alleen.

Hij stuurt een engel, die de profeet voedsel brengt en zegt:

“Sta op, eet en drink!”

 

Soms kan dát het verschil uitmaken op je levensweg,

dat er iemand is, die je de moeite waard vindt.

Al is er maar één iemand die je aanstoot en zegt:

“Kom op, wij gaan samen verder!”

Dat is wat échte geliefden en vrienden doen,

die trouw blijven in moeilijke tijden.
Dat is wat engelen van mensen doen,

die je de moeite waard blijven vinden.

 

Soms kan het leven zoveel pijn doen,

dat het niet in één keer lukt om op te staan.

Dan is er tijd nodig om weer te kunnen vertrouwen.

De engel moet Elia nóg een keer aanstoten,

voordat de profeet eindelijk zijn reis vervolgt.

 

Soms ben je zoals Elia:

haast te moe om je weg te vervolgen,

met een last op je schouders …

misschien mislukt in de ogen van de samenleving,

getekend door het leven,

gebroken door verdriet.

 

Soms kun je ook zoals die engel zijn:

iemand die anderen hoop geeft,

die kracht deelt, en een trouwe reisgenoot wordt.

Misschien niet met alle antwoorden,

maar vooral nabij,

met liefde en engelengeduld.

 

Elia mocht het ervaren,

hij ging verder en zou God ontmoeten,

als de levensadem die hem voorgoed bezielde.

 

De man uit de Eifel mocht het ervaren.

In alle ellende voelde hij zich gezegend door zijn sterke vrouw,

als een Godsgeschenk.

 

God heeft zulke engelen van mensen nodig,

die het leven zin geven,

door hun nabijheid te schenken.

 

 

        
 
 
2021 Parochie Pey