Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Elfde Zondag door het jaar B
12 en 13 juni 2021
 
 

Een parochiaan die enkele jaren overleed,

had een tuin vol verschillende planten, struiken en bloemen.

Zij had daar een eigen trucje voor.

Wanneer ze ergens een mooie plant zag groeien, of een struik bloeien, dan zei ze: “Effe ruuke”.

En terwijl zij zich bukte om te ruiken, plukten haar vingers een stekje.

De plant deed het geen kwaad,

terwijl haar tuin steeds bonter en mooier werd.

 

Vandaag vertelde Ezechiël,

dat ook God groene vingers heeft.

De profeet beschrijft hoe God een stekje neemt

uit de top van een ceder,

om het te planten op een heilige plek,

op de hoogste berg van Israël.

Daar zal het stekje wortel schieten en uitgroeien

tot een prachtige en krachtige boom.

 

De woorden van Ezechiël zijn vol symboliek.

Allereerst de boomsoort die God uitkiest.

Een cederboom leverde kostbaar hout.

In paleizen van koningen en de tempel van Jeruzalem,

was hout te vinden van cederbomen.

 

De grote boom zal geveld worden,

maar het stekje dat God plant,

dat zal het leven doorgeven,

zodat een nieuwe, mooiere boom kan groeien.

 

Bij Ezechiël is die boom een beeld

voor het Joodse volk.

Dat volk had koningen voortgebracht

en een tempel gebouwd.

 

Maar wanneer Ezechiël priester is voor zijn volk,

dan is de oude glorie vergaan.

Een groot deel van het Joodse volk leeft in Babylon,

in ballingschap.

Jeruzalem is een puinhoop geworden,

de tempel is verwoest.

 

En dán komt Ezechiël met zijn prachtige beeldspraak.

Ooit waren wij als een ceder, een trotse boom.

We voelden ons verheven.

Daar is niet veel meer van over.

Onze stamboom lijkt verdord.

Maar God laat ons niet verloren gaan.

Hij neemt een stekje uit ons midden

en plant ons weer in het land waar wij thuishoren.

op een berg, tussen hemel en aarde.

Wij zullen opnieuw groeien en bloeien,

wortel schieten en schaduw bieden.

 

Het is een hoopvol beeld,

voor het volk in ballingschap

en voor hen die achterbleven.

Maar ook voor ons, mensen van deze tijd.

Want wanneer afstand groeit,

wanneer het vertrouwde wegvalt

en de toekomst vol vragen is,

dan hoeft niet alles verloren te gaan.

Het komt erop aan, dat wij als een stekje zijn,

dat God kan plukken om in deze tijd

op de juiste plek te planten.

Het komt erop aan, dat wij een teken van hoop zijn,

mensen die volharden in het goede

en geloven in de toekomst.

 

Ezechiël keek met vertrouwen naar zijn God

en daardoor zag voorbij de dorheid

het nieuwe leven ontkiemen.

Dat is het verhaal van ons geloof,

dat we doorgeven van generatie op generatie.

God plant telkens weer hoopvolle mensen,

in de tijd die hen gegeven wordt,

zodat anderen leren geloven, hopen en liefhebben.

 

Op 13 juni viert de kerk het feest van Sint Antonius van Padua.

Deze heilige wordt aangeroepen om verloren zaken te vinden.

Na het lezen van de Bijbelverhalen over stekjes en zaadjes die bomen worden,

opende ik een boek over Sint Antonius.

En geloof het of niet … het boek viel open bij een schildering

van Antonius boven in een boom.

Antonius was een geleerde, die de taal van het volk sprak.

Hij gaf stem aan de armen en leerde de rijken om te delen.

Hij riep mensen tot een zinvol leven.

Velen kwamen om naar Antonius te luisteren.

Op zoek naar een plek om zich voor te bereiden op zijn preken

en te mediteren, bouwde hij boven in een walnotenboom

een plek om zich terug te trekken.

Op de schildering zit Antonius in de boom,

als een stekje, dat God kon planten

om mensen in de Middeleeuwen moed en hoop te schenken.

 

God heeft nog steeds “groene vingers”,

Hij wil niets liever dan ons in deze wereld te planten,

om dorre plekken om te toveren tot plaatsen van leven.

En wellicht mogen wij bidden op voorspraak van Sint Antonius:

 

Heilige Antonius, goede vrind,

geef dat ik mijn plaats in Gods tuin vind.

 

 

 

 

        
 
 
2021 Parochie Pey