Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Eerste Zondag van de Advent (C)
29 november 2009
 
 

Schriftlezing uit het heilig evangelie volgens Lucas

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:
"Er zullen tekenen zijn aan de zon, de maan en de sterren,
en op aarde zullen de volken in paniek raken,
radeloos door het gebulder van de zee en de golven.
De mensen zullen het besterven van schrik en spanning
om wat de wereld gaat overkomen,
want de hemelse machten zullen wankelen.
Dan zullen ze de Mensenzoon
met veel macht en heerlijkheid
zien komen op een wolk.
Als dat gaat gebeuren,
sta dan op, recht en fier,
want uw verlossing is dichtbij.
Zorg ervoor dat u niet versuft raakt door de roes van dronkenschap
en door de zorgen van het leven,
en dat die dag u niet plotseling overvalt als een klapnet.
Want hij zal komen over alle bewoners van heel de aarde.
Blijf te allen tijde waakzaam en bid
dat u de kracht zult hebben
om te ontkomen aan alles wat er gaat gebeuren
en rechtop te staan voor de Mensenzoon."

Verkondiging (preek)

De afgelopen week was ik in school om catecheseles te geven.
In een van de klassen had de leerkracht het bord volgeschreven met woorden
in de verleden tijd,
de tegenwoordige tijd
en de toekomstige tijd.

Wij riepen – wij roepen – wij zullen roepen.
Ik was – ik ben – ik zal zijn.

Voor kinderen is het een hele klus om met die verschillende tijden om te gaan.
Maar ook volwassenen hebben het daar soms lastig mee.

Sommige mensen lijken te leven in de verleden tijd!
Ze praten over niets anders, dan wat is geweest.

De een verheerlijkt het verleden en zegt dat in de verleden tijd alles beter was.
“Vroeger hadden de mensen nog iets voor elkaar over”
“Vroeger smaakte de melk nog echt naar melk”
“Vroeger waren de Missen nog echt plechtig”

Een ander daarentegen verfoeit het verleden, omdat hij er juist vervelende herinneringen aan heeft.
Zo iemand zegt:
“Ze hebben ons vroeger voor de gek gehouden!”
“Zo goed was die goede oude tijd niet”

Weer een ander worstelt nog steeds met wat ooit gebeurd is.
Het gevoel dat je onrecht werd aangedaan,
of dat je beledigd werd, kan dan een leven lang met je meegaan.

Zo kun je leven in de verleden tijd.

Maar je kunt ook alsmaar bezig zijn met de toekomstige tijd!

“Wat zal de toekomst ons brengen?”
“Hoe moet het verder met mijn leven en met deze wereld?”
“Waar moet het in Godsnaam naartoe met de kerk?”

Denken over de toekomst kan mensen onrustig maken.
Wanneer ze alleen maar leven en werken voor de dag van morgen
en zichzelf in het heden voorbij lopen.

Denken over de toekomst kan mensen ook somber maken.
Wanneer je bezorgd kijkt naar de wereld om je heen en ontdekt hoeveel er mis is.
Wanneer je negatief luistert, dan hoor je veel rottigheid in je omgeving.
Dan lijkt het alsof de toekomst maar weinig goeds zal brengen.

Op het eerste oog lijkt het alsof Jezus daaraan meedoet.
Hij vertelt over natuurgeweld, over angstaanjagende tekens en bulderende golven.

Maar wie goed luistert, die hoort dat Jezus ons niet de stuipen op het lijf wil jagen.
Hij wil niet dat we bang wegkruipen in een hoekje … in tegendeel!
Jezus nodigt ons uit om op te staan, om overeind te krabbelen!

Jezus leert ons kijken naar het verleden, waarin God aanwezig was.
Juist op de moeilijkste momenten.
Toen zijn volk gevangen zat als slaven in Egypte.
Toen zij de golven van de Rietzee en de dorheid van de woestijn moesten trotseren.
Juist toen was God bij zijn mensen, om hen te leiden naar de vrijheid.

Jezus kent de verhalen van zijn volk.
Ze zijn voor hem geen voltooid verleden tijd, maar tegenwoordige tijd.
Want ook is God aanwezig.
Dichter dan je kunt vermoeden.

Dáárom leert Jezus ons om niet te vluchten in het verleden of de toekomst,
maar om hier en nu te leven en te geloven!

Om attent te zijn en waakzaam.
Als mensen die de tekenen van deze tijd willen verstaan.

Kom overeind, zegt Jezus.
Want God heeft je hier en nu nodig.
Om het tij te keren.
Om je brood te delen, zodat er minder honger is.
Om je auto eens te laten staan, zodat er minder CO-2 is.
Om je tegenstander te vergeven, zodat er meer vrede is.
Om je geloof te belijden, zodat er meer hoop zal zijn.

De Advent reikt ons het verleden aan.
De verhalen van ons geloof;
zoveel mensengeschiedenis waarin het verhaal van God doorklinkt.

De Advent richt ons op de toekomst.
Door het licht te laten groeien, op de adventkrans en in onszelf.

Maar de Advent leert ons vooral om hier en nu op te staan.
Om de tegenwoordige tijd goed te gebruiken!
Om de vraag te stellen: “Wat kan ik in Godsnaam betekenen?”

En is dat soms een opgave waar je tegenop ziet?
Denk dan maar aan Jezus, die beloofd heeft dat Hij bij ons blijft,
kome wat komt, ten alle tijden.

Want Hij was – Hij is – en Hij zal er zijn.

Amen!


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey