Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Derde Zondag van Pasen B
17 en 18 april 2021
 
 

Evangelie: Lucas 24, 35-48

 

In meerdere grote steden werken “straatdokters”.

Huisartsen die een deel van hun tijd besteden

aan mensen die zij niet tegenkomen in hun praktijk.

Het zijn patiënten die vaak letterlijk op straat leven:

zij zijn verslaafd, dakloos, of straatprostituee.

In een reportage van een lokale omroep

kwam een jonge arts aan het woord,

die al meerdere jaren werkt als straatdokter in Heerlen.

Zij zei:

“Als arts moet je daar zijn, waar mensen je nodig hebben”.

Daarom houdt zij wekelijks een spreekuur in een buurthuis,

waar de tobbers van de stad binnenlopen.

 

Vaak zijn haar patiënten heel dankbaar,

soms ook afgestompt,

haast onbereikbaar in hun eigen wereld.

Soms kan medische hulp helpen,

regelmatig ook een luisterend oor, een gebaar van respect.

Je moet het maar doen …

dat is meer dan werk, het is een roeping.

 

Ook Jezus trok als een straatdokter door het Heilige Land.

Hij zocht mensen op,

aan wie anderen voorbij leefden.

Om te genezen.

Om te luisteren en moed in te spreken.

Om hen te vertellen dat zij de moeite waard waren,

Hij noemde hen “Kinderen van God”.

 

Jezus hield spreekuur

om lichaam en ziel te helen.

Zoals in de Mattheuspassion prachtig bezongen wordt:

Sonst hat mein Jesu nichts getan.

 

Hij raakte de melaatse aan,

opende de ogen van de blinde

en de oren van de dove.

Hij heelde de verschrompelde hand van een gehandicapte

en richtte een lamme op.

Sonst hat mein Jesu nichts getan.

 

Hij sprak de eenvoudige zalig,

plaatste kinderen in het midden,

gaf aan ongeziene mensen waardigheid.

Hij vergaf de zondaars

en schonk hen een nieuw leven.

Sonst hat mein Jesu nichts getan.

 

Hij brak het brood

voor wie honger hadden

en werd zelf gebroken als Brood

dat ons voedt met Gods liefde.

Sonst hat mein Jesu nichts getan.

 

En ook nadat Hij verrezen is, blijft Jezus een straatdokter.

Hij loopt op met twee leerlingen

die de moed verloren hebben.

Hun weg naar Emmaüs begint als een treurmars,

maar hun terugreis naar Jeruzalem klinkt als een loflied.

 

Zo begon het Evangelie van vandaag.

Terwijl de Emmaüsgangers nog aan het woord zijn,

verschijnt Jezus.

Hij houdt spreekuur voor zijn apostelen,

die bang zijn, onzeker, vol twijfels.

En Jezus is er ook voor hén,

Hij deelt brood en vis

en vooral deelt hij het Woord van de Schrift

als een medicijn voor deze wereld.

 

Want wie Jezus aan het woord laat komen,

kán een zieke wereld genezen

en wordt zelf geheeld.

 

De apostelen zouden in zijn voetspoor straatdokters worden.

Zij trokken door steden en dorpen,

om het leven te delen in Jezus’ Naam

en niemand over het hoofd te zien.

 

Dat was de kracht waardoor de kerk van het begin

kon groeien en bloeien.

Het voorbeeld van Jezus was het programma.

De apostelen konden getuigen:

Sonst hat mein Jesu nichts getan.

 

Daar zal ook de kerk van onze tijd haar identiteit moeten vinden.

Door te doen, waarover wij spreken

en te zoeken naar wie we missen in onze kerken.

Zoals een heilige vrouw uit ons eigen land heeft voorgeleefd.

Majoor Bosshardt van het Leger des Heils zei ooit:

 

In mijn werk kom ik mensen tegen

die helemaal aan lager wal zijn geraakt,

die van hun leven een zooitje hebben gemaakt.

Zij weten zelf ook wel

dat zo’n leven niet Gods bedoeling voor hen is,

maar ze hebben de kracht niet

om te veranderen, om te herstellen.

God heeft het in me gelegd, dat ik mensen kan helpen.

Daar ben ik eigenlijk heel blij mee.

 

Jezus was vast en zeker ook heel blij met haar,

zoals Hij dat is met allen die oog en hart hebben

voor de tobbers in deze wereld.

 

Sonst hat mein Jesu nichts getan!

 

 

        
 
 
2021 Parochie Pey