Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede Zondag van Pasen B
10 en 11 april 2021
 
 

Verkondiging (preek):

Corona laat sporen na in het leven van heel wat mensen. 
Zo hoorde ik het verhaal van een man 
die maandenlang in het ziekenhuis heeft gelegen
en nu moeizaam revalideert. 
Het virus is overwonnen, 
maar hij heeft nog een lange weg te gaan. 
Zijn lichaam is getekend, 
hij mist herinneringen, zijn geest moet nog veel verwerken. 
Wanneer hij kijkt in de spiegel, 
herkent hij amper de mens die hij voor corona was.

Maar zijn familie ziet iets anders: 
zij herkennen de kracht van het leven. 
De afgelopen maanden hebben zij gehoopt en gebeden. 
Nu zeggen zij dankbaar: 
“Hij is er nog, dát is wat telt!” 

Getekend door lijden stond ook Jezus voor zijn leerlingen, 
zo vertelt het Evangelie van vandaag. 
Jezus is opgestaan uit de dood, 
verschenen aan de vrouwen en aan meerdere apostelen. 
Maar één apostel kan het nog amper geloven, 
Thomas twijfelt aan de verhalen die hij hoort: 
“Kon ik maar mijn vingers in zijn wonden leggen, 
dán zou ik het geloven”. 
Wanneer Jezus opnieuw verschijnt, nodigt Hij Thomas uit … 
“Kom dan met je vinger en raak mijn wonden aan, 
zodat je kunt geloven.” 

Het is opvallend dat de Verrezen Heer nog steeds getekend is 
door het lijden. 
Dat maakt voorgoed deel uit van wie Hij is 
en van het geloof dat wij mogen delen. 

De wonden van Jezus herinneren ons aan het lijden in deze wereld, 
aan de ellende die mensen overkomt 
en de pijn die wij elkaar aandoen. 
Geloven in Jezus poetst het lijden niet weg, 
maar nodigt ons uit om ook dan het leven te delen,
zoals Hij dat heeft voorgedaan.

Corona laat sporen na in het leven van mensen. 
De een is diep gewond, door een besmetting, 
door het verlies van een dierbare, 
door eenzaamheid en angst. 
Een ander is gespaard gebleven van het virus, 
maar mist zoveel dat vertrouwd en dierbaar was. 
De toekomst is voor velen een zorg, na het verlies van werk.

Wij mogen met Thomas de wonden van Jezus aanraken, 
opdat wij geloven. 
Want Jezus deelt onze pijn, onze zorgen en verdriet. 
Ook na de verrijzenis draagt hij de sporen van het lijden. 
Hij is een levensteken van God: 
“Ik ben er nog, dat is wat telt”. 

Wij staan niet alleen in deze moeilijke tijd, 
maar zijn aan elkaar gegeven. 
Misschien met een gewond geloof, 
maar hopelijk ook met het verlangen om samen te leven, 
in Godsnaam!

Amen!

 

        
 
 
2021 Parochie Pey