Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vijfde Zondag van de Veertigdagentijd B
20 en 21 maart 2021
 
 

Schriftlezingen:

Eerste Lezing uit de profeet Jeremia 31, 31-34
Evangelie volgens Johannes 12, 20-33

Verkondiging (preek):

Om je geheugen te trainen, kun je het volgende doen.
Wanneer je een tekst gelezen hebt,
leg dan het boek of het tijdschrift aan de kant
en probeer zonder te spieken 
de tekst in je gedachten na te vertellen.
Lukt het niet meteen,
lees dan de tekst weer
en probeer het opnieuw.
Het is hersengymnastiek om beter te leren onthouden.

Wanneer je dat zou proberen met het Evangelie van vandaag,
dan is de kans groot dat het niet in één keer lukt.
Dat was een tekst voor gevorderden.
Want het Evangelie leek van het een naar het ander te gaan.
Laten we het eens proberen …

Er is een Joods feest,
waar ook enkele Grieken naartoe komen.
Ze vragen twee apostelen
of ze Jezus kunnen spreken.
Jezus begint ineens te vertellen over een graankorrel,
die moet sterven om leven te geven.
Dan is Jezus doodsbang
en bidt tot zijn hemelse Vader.
Ineens klinkt een stem uit de wolken.
De apostelen denken dat het onweert, 
anderen denken dat een engel gesproken heeft.
Jezus zegt:
Die stem klonk voor jullie.
Wanneer Ik opgeheven wordt,
dan zal ik iedereen naar Mij toe halen.
Zo vertelde Jezus hoe Hij zou sterven.

Het vraagt de nodige moeite
om die boodschap na te vertellen.
Misschien kun je het beste beginnen met het beeld
dat Jezus gebruikt.
Dat is een sleutel
tot deze ingewikkelde tekst.
Jezus spreekt over een graankorrel.
Er is maar één manier waarop deze vrucht kan dragen.
Namelijk door in de aarde te vallen,
waar de buitenkant sterft
en de binnenkant tot leven komt.

Je kunt een graankorrel op een gouden schaal leggen,
dan zal er niets gebeuren.
Maar eenmaal in de aarde gezaaid,
voltrekt zich iets wonderlijks.
De ene korrel opent zichzelf
om naar het licht toe te groeien,
om een plantje te worden,
waaraan een korenaar kan groeien,
vol met graankorrels.

Dat is de weg die Jezus zal gaan.
Hij zal zijn leven geven.
De buitenkant zal sterven, stukgebroken aan het kruis.
Maar zijn Geest gaat niet verloren.
Met zijn laatste adem zegt Jezus:
“Vader, in uw handen leg Ik mijn Geest”.

Jezus is dienaar, tot zijn laatste snik.
Doodsbang, maar ook met vertrouwen
dat God Hem niet laat vallen.
Dat is zijn weg naar het Leven,
de weg van de graankorrel die lijkt te sterven,
terwijl Hij zich opent naar het Licht, naar het Leven.
Het leven geven, om leven te geven.

Trek het je niet aan, wanneer je het niet meteen snapte.
Zijn apostelen moesten het ook menige keer horen.
En de Grieken die naar Jezus kwamen
zullen het ook niet meteen begrepen hebben.

Wil je het verhaal van Jezus navertellen,
denk dan aan het eenvoudige beeld van de graankorrel.
Zo kan ook jouw leven vrucht dragen.

Durf jezelf over te geven
aan de weg die Jezus wijst.
Wij leven in een wereld waarin succes wordt afgemeten
aan geld, macht, roem.
Jezus leert ons de kracht van dienstbaarheid, van naastenliefde;
de rijkdom van delen, de schoonheid van eenvoud.

En ben je soms bang om je kwetsbaar op te stellen,
dan ben je niet de eerste.
Zelfs Jezus was doodsbang,
maar Hij geloofde in zijn bestemming,
Hij voelde zich gedragen.

Wil je het echte leven ontdekken,
klamp je dan niet teveel vast aan buitenkant.
Want wat je omringt is zo vergankelijk.
Leef vanuit je kern, vanuit je hart, vanuit je idealen.
Je zult ontdekken hoeveel moois
er dankzij jou kan groeien.
Dat is de weg die Jezus ons wijst
in dat ingewikkelde Evangelie van vandaag.

En zo heeft onze God zich ook gedragen
en zo is Hij 
het leven zelf
voor iedereen op aarde.

Amen!

 

        
 
 
2021 Parochie Pey