Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vierde Zondag van de Veertigdagentijd B
13 en 14 maart 2021
 
 

Verkondiging (preek):

De familie van een overledene vertelde,
dat hun vader op zijn sterfbed
indringend had gekeken naar het kruis,
aan de muur van de slaapkamer.
Zij zeiden:
“Het leek alsof hij iets zag,
dat wij niet zagen”. 

Ooit was het gebruikelijk dat in katholieke ziekenhuizen
op elke kamer een kruis hing.
Als een teken van geloof … van bemoediging ook.

Mensen die een kruis moeten dragen
ervaren vaak dat anderen zich daar geen raad mee weten.
Het kruis van Jezus is geen verheerlijking van het lijden,
maar een teken van nabijheid.
Want ook Hij heeft het lijden ervaren,
in heel zijn bitterheid.
Jezus ként de eenzaamheid,
de schreeuw van pijn,
de onmacht tegenover de dood.

Wanneer wij vragen: “God waar bent U?”
Dan is het kruis een stil antwoord.
Zozeer heeft God de wereld liefgehad,
dat Hij het liefste heeft gegeven.
In Jezus is Hij ons nabij,
in het helderste licht en in de diepste duisternis.
Nog met vastgenagelde handen omarmt Hij ons.

Toen Paus Johannes de XXIII op zijn sterfbed lag,
stonden zijn vertrouwelingen om het bed.
Paus Johannes zei:
“Ga alsjeblieft een beetje aan de kant,
zodat ik naar mijn Heer kan kijken”.
Ook Paus Jan de Goede vond troost en kracht,
terwijl hij opkeek naar het kruis.
Het hielp om zijn lijden te dragen,
om zijn geloof te bewaren.

Vandaag vergeleek Jezus zichzelf
met de bronzen slang die Mozes ooit ophief in de woestijn.
Tijdens de lange reis van Egypte naar het Beloofde Land,
waren er veel beproevingen voor het Joodse volk.
In een moment van zwakheid twijfelden zij aan Gods nabijheid.
Wanneer even later giftige slangen velen van hen bijten,
kruipen zij terug naar Mozes
en bidden om redding.
Mozes maakt een slang van brons en plaatst die boven op een paal.
Deze slang kruipt niet over de aarde,
maar richt de blik naar boven.
Deze slang heeft geen gift,
maar getuigt van genezing en heil.
De slang van Mozes is een houvast.
Niet het brons geneest,
maar wie gelooft in God wordt gered.

Zo zal het ook zijn met wie gelooft in Jezus.
Wie opziet naar zijn kruis,
vindt hopelijk het geloof
dat hij of zij niet alleen is.
Zozeer heeft God de wereld liefgehad,
dat Hij ons Jezus heeft gegeven,
om ons geloof te voeden
opdat wij gered worden.
Hij kwam niet om te oordelen, maar om te redden.
Hij kwam om ons leven in het licht te zetten.

Op menige schouder drukt een kruis.
Het kruis van ziekte,
van angst,
van eenzaamheid.
Het kruis van onzekerheid,
van donkerte 
en depressie.

Het kruis van onderdrukking,
van geweld
en armoede.

Het kruis van leegte,
van zinloosheid
en oppervlakkigheid.

Mensen kunnen eronder bezwijken.
Soms hebben wij elkaar nodig om een stuk de kruisweg
samen te gaan.
Een schouder om op te leunen.
Iemand die voor je bidt, wanneer je dat zelf niet kunt.
Een stem die vertrouwd klinkt,
terwijl je hele wereld verandert.

En in al die momenten van nabijheid
mogen wij samen opkijken naar Jezus:
getekend door het lijden, 
met littekens die spreken over zijn wonden;
maar gekomen om ons nabij te zijn,
om het Leven met ons te delen.
Dat is zijn roeping, daartoe is Hij gezonden.
Niet om te oordelen, maar om te redden.
Zo lief heeft God de wereld gehad.

De stervende vader, over wie de familie vertelde,
keek naar het kruis aan de slaapkamermuur.
Het leek alsof hij meer zag,
dan allen die rond zijn bed stonden.

Amen!

 

        
 
 
2021 Parochie Pey