Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Drieëndertigste zondag door het jaar (B)
zaterdag 14 november 2009
 
 

Schriftlezing (uit het heilig evangelie volgens Marcus)

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:
In die dagen na de verschrikking
zal de zon verduisterd worden,
en de maan haar licht niet meer laten schijnen,
en zullen de sterren van de hemel vallen
en de hemelse machten wankelen.
En dan zal men de Mensenzoon op wolken zien komen,
met veel macht en heerlijkheid.
Dan zal Hij de engelen uitzenden
en zijn uitverkorenen verzamelen uit de vier windstreken,
van het uiteinde van de aarde tot aan het uiteinde van de hemel.
Leer van het beeld van de vijgenboom:
als zijn twijgen zacht worden en zijn bladeren zich ontvouwen,
dan weten jullie dat de zomer in aantocht is.
Zo moeten jullie ook weten:
wanneer je deze dingen ziet gebeuren,
dan staat het vlak voor de deur.
Ik verzeker jullie,
deze generatie gaat niet voorbij
voordat dit allemaal gebeurd is.
Hemel en aarde zullen voorbijgaan,
maar mijn woorden zullen niet voorbijgaan.
Maar wanneer die dag of dat uur aanbreekt,
weet niemand,
de engelen in de hemel niet,
de Zoon niet,
maar alleen de Vader.


Verkondiging (preek)

De afgelopen week werd er uitgebreid aandacht besteed aan de val van de Berlijnse Muur, twintig jaar geleden.
Het nieuws liet mensen zien, die deze week hun vrijheid vierden.
Ook waren er volop oude beelden te zien,
van gaten die in de muur werden geslagen,
van familieleden die elkaar na velen jaren weer in de armen vielen.
Indrukwekkend waren de Mauerspechten,
die met een kleine hamer bleven timmeren op de betonnen muur,
net zolang tot de eerste openingen zichtbaar werden.

Het verlangen naar een leven in vrijheid
kan sterker zijn dan de macht van onderdrukkers.
Het geloof in de toekomst
kan mensen over de muren tillen van angst en donkerte.
De hoop op een leven van vrijheid,
kan zoveel sterker zijn dan de uitzichtloosheid van dit moment.

Het beeld van de Mauerspechten,
de mensen die met een hamer of breekijzer een betonnen muur te lijf gaan,
past eigenlijk heel goed bij het Evangelie van deze dag.

Jezus spreekt woorden die heel herkenbaar zijn.
Hij vertelt over de angst voor de toekomst,
over donkerte en dagen van verschrikking.
Want zo kan het leven bij tijd en wijle zijn.
Donker en beangstigend.
Dat weten mensen die geslagen worden door het leven,
die een dierbare uit handen moeten geven,
die slecht nieuws van de specialist hebben gekregen,
die vrezen om hun baan
of hun relatie zien sneuvelen.

Jezus maakt het allemaal niet mooier dan het is.
Want er zijn tijden, waarop het leven helemaal niet zo mooi en gaaf is.
Maar tegelijk wijst Jezus op een eenvoudig teken.
Midden tussen alle angstaanjagende tekens,
vertelt Hij over de twijgen van een boom.
Ze worden zacht, wanneer de lente in aantocht is.
Al is het jaargetijde nog grijs en grauw,
dan nog groeien de twijgen,
omdat het voorbij de winter, lente zal worden,
omdat er warmte komt voorbij de koude,
omdat er licht zal zijn, na de donkere tijd.

Jezus nodigt ons uit, om met Hem te zoeken naar tekens van hoop.
Het gaat met Gods toekomst als met een nieuwe twijg aan een boom.
Het groeit,
soms zo bescheiden dat je het amper ziet, maar het groeit wel.
Daarom komen wij samen in dit Huis van God.
Om hoop te delen, om geloof te voeden.
Om Gods toekomst te zoeken.

De een is hier, terwijl hij popelt om te dansen en te lachen,
nu het vastelaovesseizoen pas geopend werd.
Al is februari nog ver weg, toch wordt er al een beetje Carnaval gevierd.
Omdat het mensen goed kan doen:
om vreugde te delen,
om je zorgen te relativeren
en te lachen om de stommigheid van deze wereld.

Een ander is hier met een heel ander gevoel,
omdat je een dierbare overledene herdenkt.
Om in de muur van het verdriet, een kleine opening te maken,
waardoor wat licht en warmte naar binnen komt.
Door aan je overledene te denken,
door voor die ander te blijven bidden
en het geloof te delen
dat er licht is voorbij de donkerte,
leven voorbij de dood.

Dat is zeker niet altijd gemakkelijk,
want verdriet kan een sterker zijn, dan een betonnen muur.
Daarom noemen wij de namen van overledenen in één adem met de Naam van Jezus
Omdat we geloven dat Hij Gods breekijzer is.
Jezus geloofde in het leven.
Te midden van onderdrukking en donkerte, bracht Hij bevrijding en licht.
Voorbij het kruis, vertrouwde Hij het leven.
Jezus heeft angst en verlatenheid gekend,
maar zijn vertrouwen op de Hemelse Vader was sterker.

Soms kun je het zelf opbrengen,
om muren van angst te doorbreken.
Soms heb je daar anderen bij nodig,
die je troosten, die voor je bidden, die er zijn wanneer het nodig is.

Wanneer je bezorgd afvraagt:
Wat zal de toekomst mij brengen?”
Stel dan de vraag eens anders.
Wie zal mij de toekomst brengen?”
Jezus heeft daarop geantwoord met heel zijn leven.
Hij is de ultieme Mauerspecht!
Hij wil ons helpen om muren te doorbreken, om toekomst te zoeken.
Houd je maar aan Hem vast,
dan zul je uiteindelijk ontdekken dat de twijgen weer zacht worden,
dat het leven overwint.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey