Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Doop van de Heer
12 en 13 januari 2019
 
 

Verkondiging (preek):

In een tijdschrift stond een artikel met een opvallende titel:
 “Dat we zondig zijn, is voor mij een opluchting”.

Het was een interview met de schrijfster Esther Gerritsen,
die de laatste jaren meerdere boeken heeft geschreven, onder andere een Boekenweekgeschenk.
Esther vertelt in het artikel hoe in onze samenleving voortdurend geoordeeld wordt.
Er worden sterren uitgedeeld aan restaurants,
of juist afgenomen.
Ook films en boeken krijgen sterren,
hoe populairder, hoe meer waardering.
Bij berichten op sociale media staren mensen zich blind op het aantal duimpjes
dat anderen plaatsen.

Esther heeft daar genoeg van.
Heel de dag beoordeeld worden,
perfect moeten zijn,
presteren.
Alsof je waarde bepaald wordt door sterren of opgestoken duimpjes,

Esther heeft rust gevonden in haar geloof.
Je kunt niet perfect zijn
je hóeft zelfs niet perfect zijn.
God kent jou, zoals je bent
en toch houdt Hij van jou.

Daarom kan zij zeggen:
“Dat we zondig zijn, is voor mij een opluchting!
Ik heb het overzicht niet,
dat heeft alleen God
en daarom is het oordeel aan Hem!”

Esther is ervan overtuigd dat de samenleving gelukkiger zou worden,
wanneer God weer een plaats zou krijgen in ons midden,
in ons dagelijks leven,
in ons denken
en in ons oordelen.

Zij is zelf de weg gegaan van heel wat katholieken.
Gedoopt, de Eerste Communie, het Vormsel en dat was het.
Jaren later landde het geloof opnieuw in haar leven.

Juist vanuit het besef
dat je als mens niet volmaakt bent en toch aanvaard wordt.
Dat geeft haar geluk.
Dat neemt een last weg
en bevrijdt.
God is geen recensent die sterren uitdeelt,
maar degene die je ként.
Die in jou het vermogen heeft gelegd om goed te doen,
om lief te hebben
en hoopvol te leven.
Dat geloof schenkt haar Troost.

God knuffelt je niet,
maar Hij wekt een kracht in jou.
Wanneer je beseft dat je onvolmaakt bent
en dat God in zijn volmaaktheid van jou houdt,
dan wordt je zelf ook mild, vergevingsgezind, trouw, barmhartig,
Dan kun je jezelf en anderen aanspreken op wat beter en anders moet,
zonder die ander onnodig klein te maken.

Zoals zij het prachtig zegt:
 “Oordelen, zonder veroordelen,
 dat is echte troost, de troost die van God komt”.

Dat brengt ook bij het Feest van vandaag.
Wij vieren de doop van Jezus
en ons eigen doopsel.

Wanneer ouders met een dopeling naar de kerk komen,
dan is het kindje thuis heerlijk gewassen,
gepoederd en ingesmeerd.
Maar in de kerk wordt toch water over het kindje gegoten.
Als teken van reinheid.
Omdat ieder mens een leven lang de kans wordt geboden
om mooier en beter te worden.

Een kindje wordt gezalfd,
als teken van heiligheid,
van toewijding aan God.
Omdat ook dit kindje een leven lang opnieuw mag beginnen.

De doop in geen ster achter je naam,
geen opgestoken duim om je te “liken”.
De doop is een Verbond.

Mens, zo volmaakt en zondig  als ieder mens,
jij mag kind van God heten.
De wereld zal nog vaak over je oordelen,
maar alleen God kent je echt.
Hij roept je tot het beste.
Luister naar zijn stem.
Hij zal je troosten en gelukkig maken.

Amen!


 

        
 
 
2019 Parochie Pey