Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede Zondag door het jaar C
19 en 20 januari 2019
 
 

Verkondiging (preek):

Precies tien jaar geleden verscheen een prachtig boek,
met de titel “Wij kiezen voor eenheid”.
Dertien leiders van christelijke kerken getuigen daarin
van hun wil om een eenheid te bouwen,
om naar elkaar toe te groeien
en samen te getuigen van het geloof dat in hen leeft.
In het boek komen dominees en predikanten aan het woord,
maar ook een van onze bisschoppen.

Een van de mooiste artikelen vond ik dat van dominee Arie van der Veer.
Hij zegt namelijk het volgende:

Het gaat er niet om wat ons verdeelt.
Het gaat er uiteindelijk ook niet om wat ons verbindt.
Het gaat erom Wíe ons verbindt.

Met die drie zinnen verwoordt hij de zin van de oecumene,
van de eenheid tussen kerken.

Het gaat er niet om wat ons verdeelt.
Dat was de eerste zin.
Door de eeuwen heen hebben we daar namelijk veel te veel naar gekeken.
De ene kerk veroordeelde de andere,
met nauwelijks de wil om elkaar te leren kennen.
Ieder op zijn eilandje, terwijl vol hoogmoed op andere kerkgenootschappen
werd neergekeken.
Dat heeft de wereld geen goed gedaan.
Er zijn oorlogen om gevoerd
en heel wat geliefden mochten niet trouwen
omdat ze bij verschillende kerken hoorden.
Bij alle goeds dat er in protestantse, katholieke en andere kerken is gebeurd,
is gebleken dat we tekortschieten, wanneer we kijken naar wat ons verdeelt.

Het gaat er uiteindelijk ook niet om wat ons verbindt.
Dat was de tweede zin.
Dat is natuurlijk uitdagend verwoord.
Het is immers al een hele vooruitgang, dat we zien wat ons verbindt.
Dat het Woord van de Bijbel
in alle kerken wordt gekoesterd.
Dat we elkaars doop erkennen.
Dat we samen kunnen bidden
en jaarlijks samen aandacht vragen voor de Actie Kerkbalans.
We kijken met respect naar elkaar.
Dat is een hele winst.
Maar we blijven nog te vaak op afstand.

Daarom is de derde zin de belangrijkste.
Het gaat erom Wie ons verbindt.
Dat is het hart van de Oecumene.
Het gelovig besef dat Jezus ons roept.
Dat Hij zijn Woorden in ons hart legt.
Dat Hij ons roept en uitzendt,
om van Hem te getuigen,
om de wereld in zijn Naam te helen.
Wanneer je dat beseft,
dan kunnen kerken naast elkaar bestaan,
terwijl we één zijn in wat ten diepste een kerk is.
Want geen enkele kerk is er ten dienste van zichzelf.
We zijn er om te getuigen van Jezus, te bouwen aan zijn Koninkrijk.
Om in zijn Naam hoop te schenken,
om bedroefden te troosten,
om zieken te sterken,
om armen te helpen.

Het gaat erom Wie ons verbindt.
Als je dat beseft, dan kunnen kerken prachtig samenkomen.

Zelfs met vreugde om de verschillen,
want al die verschillende kerken openbaren een deel
van het Grote Geheim van Jezus.
Van Gods Liefde die mens werd
en van Gods trouw die Leven schenkt, Eeuwig Leven zelfs.

Een prachtig voorbeeld staat me nog altijd voor ogen.
Ooit was ik pastoor in vijf parochies op het grensgebied van Brabant en Zeeland.
In een groot Verpleeghuis woonden katholieken, maar ook heel wat protestanten.
Jaarlijks werd daar de gezamenlijke ziekenzalving aangeboden
voor de katholieke bewoners.
Want protestanten kennen dit sacrament niet.
Uit zorg voor de bewoners besloten dominee Hetty en ik
om samen een Viering voor zieken vorm te geven.
De liederen en Bijbellezingen klonken uit de mond van katholiek en protestant.
Later zalfde ik de parochianen die dat wilden
en dominee Hetty legde de handen op aan de leden van de Protestantse Gemeente.
Voor ieder een vertrouwd gebaar uit de eigen traditie.
Het was een openbaring voor allen die deelnamen.
Dat je zo met respect voor elkaars eigenheid,
sámen je geloof in Jezus’ Nabijheid kunt vieren.
Eenstemmig en van harte spraken de dominee en ik dan ook de slotzegen uit,
waarop allen “Amen” konden zeggen.

Soms moet je het gewoon ervaren:

Het gaat er zeker niet om wat ons verdeelt.
Het gaat er uiteindelijk zelfs niet om wat ons verbindt.
Het gaat erom Wíe ons verbindt.

Amen!


 

        
 
 
2019 Parochie Pey