Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Oud en Nieuw
31 december 2018 en 1 januari 2019
 
 

Verkondiging (preek):

Wanneer je luistert naar stemmen die klinken,
dan hoor je vaak als eerste de harde roepers en de schreeuwers.
Het lijkt alsof ze het allemaal wel weten.
Ze overschreeuwen anderen en lijken zelfverzekerd.

Maar wanneer je luistert naar wat ze te zeggen hebben, dan klinkt het heel anders.
Achter menige grote mond schuilt een kleine geest.
De hardste roepers hebben vaak een angstig hart.
Wie vrede heeft gevonden, zal niet roepen of schreeuwen.
Wie zichzelf kent, voelt geen behoefte om met veel lawaai door het leven te gaan.

Angst en onzekerheid worden vaak gecamoufleerd met grove taal en veel geluid.

Niet voor niets schreeuwden de soldaten het uit,
die in de Eerste Wereldoorlog uit hun loopgraven kwamen.
Wie de dood zo zinloos tegemoet rent,
moet wel schreeuwen om zijn eigen angsten te onderdrukken.

Niet voor niets scanderen slechte voetbalsupporters beledigingen
naar spelers op het veld,
terwijl ze zelf maar zielige meelopers zijn, die niets van sport begrijpen.

Niet voor niets schreeuwen mensen dat het anders moet,
al dan niet met een geel hesje aan,
terwijl ze een spoor van vernieling achterlaten
en zelf weinig bereidheid tonen om het goede voorbeeld te geven.

Achter de grootste monden schuilt vaak een angstig hart.
Zelf het gebruik van lawaaierig vuurwerk komt oorspronkelijk voort uit vrees.
Zo is het ooit bedacht:
hoe harder de knallen, des te beter zou het kwaad geweerd worden.

Straks / vandaag openen wij de deur naar een nieuw jaar.
Hier doen we dat niet met veel lawaai,
maar in alle rust, met woorden van geloof,  met een hoopvol lied, met gebed en stilte.
Omdat de Boodschap van Jezus nooit in de wereld gedragen kan worden
met dreigende toon of een strijdkreet.
De keren dat dit wel gebeurde, was de wereld van God los.

Jezus fluistert het in onze oren:
Ben niet bang. Vrees niet. Ik ben bij je.
Ik ga met je mee tot het uiteinde van de aarde
en Ik blijf bij je tot het einde der tijden.

Wanneer je die stem verstaat, dan zl je stil worden.
Geen gedwongen zwijgen, maar een eerbiedige stilte.
Wanneer het leven als heilig wordt ervaren, dan heb je iets te zeggen.
Zoals Jesaja vertelde over de dienaar van God,
die niet schreeuwt op straat, die zijn stem niet verheft,
maar die iets te zeggen heeft,  die iets te doen heeft.

Wanneer je weet dat je gezien en gekend bent door God,
dan hef je niet bang te zijn.
Wanneer je beseft dat je geschapen bent met zorg en liefde,
dan vind je een waardigheid die niemand van je af kan nemen.
Dan heb je het niet nodig om een ander uit te schelden,
dan kijk je niet op een ander neer, omdat die mens van elders kwam.

Dan spreek je omdat je iets te zggen hebt.
Dan bouwen woorden op en worden stemmen een melodie van hoop.
Hoe maken wij de deur naar het nieuwe jaar open?

Een tegeltjeswijsheid zegt het als volgt:
Angst klopte op de deur,
geloof deed open
en er was niemand.

Laat je dit nieuwe jaar daarom niet leiden door angst, maar door geloof.
Dan zal de stilte groeien, diep in je wezen,
zodat je moedig en oprecht
het nieuwe jaar kunt begroeten
als de tijd die God aan jou geeft.

Tijdens het Hitlerregime leefde Dietrich Bonhoeffer.
Hij hoorde hoe de Nazis alles en iedereen overschreeuwden.
Propaganda vergiftigde het verstand, haat maakte harten kil
en het geroep van lege leuzen klonk eenstemmig met het gebulder van kanonnen.
Dietrich Bonhoeffer liet een ander geluid klinken.
Hij vormde een bekennende kerk,
die iets te zeggen had, omdat zij de stem van Jezus wilde verstaan.
Hij sprak de harde roepers tegen.
Hij sprak de waarheid waar leugens regeerde en volgde zijn hart.
Die innerlijke vrijheid konden de Nazis niet doden,
omdat Bonhoeffer daarin zijn Heer had ontmoet.

In gevangenschap schreef hij een gedicht
over warm en stil licht, over rust en overgave, over God die ons altijd nabij is.

Laat warm en stil de kaarsen branden:
Gij hebt ze in onze duisternis gebracht.
Breng in uw Naam ons dicht bij elkander.
laat schijnen uw licht voorbij de nacht.

Door goede machten wonderbaar geborgen
wachten wij rustig, wat ons lot ook zij.
God is met ons in de avond en de morgen,
Hij blijft ons elke nieuwe dag nabij.

Amen!


 

        
 
 
2019 Parochie Pey