Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Oecumenische Viering
20 oktober 2018
 
 

Een Oecumenische Viering
waarin gemengde bruidsparen en kinderen een centrale rol hadden.
Het thema luidde "Ambassadeurs van de Oecumene".

Eerste Lezing uit het boek Exodus 37, 1-5:

Toen maakte Besaleël de ark van acaciahout,
Tweeëneenhalve el lang, anderhalve el breed,
anderhalve el hoog.
Hij bedekte haar van binnen en van buiten met goud
en bracht rondom een gouden lijst aan.
hij goot voor de ark vier gouden ringen
en bevestigde die aan de vier voetstukken,
twee aan elke kant.
Hij maakte ook draagstokken van acaciahout
en bedekte die met goud.
De draagstokken werden in de ringen gestoken
aan de zijkanten van de ark,
om die zo te kunnen dragen.

Evangelie: Marcus 10, 35-45

Verkondiging (door dominee en pastoor in een samenspraak):

Pastoor:  
In een kroniek uit de Oostelijke Mijnstreek
wordt verteld over een processie in Hoensbroek, nog voor de oorlog.
De processie trok vanuit de katholieke kerk
richting de protestantse kerk.
Daar aangekomen begonnen de muzikanten van de Harmonie
met zoveel mogelijk volume een processiemars te spelen.
Omdat ze wisten dat op dat moment de dominee
met zijn preek bezig was.
De dominee liet zich niet de mond snoeren en riep:
“Open de deur en zingt: een vaste burcht is onze God”.
Zo probeerde de een de ander te overstemmen,
met als resultaat een verschrikkelijk kabaal.
Beste Henk, dat kun je toch haast niet voorstellen,
dat Christenen nog niet zolang geleden op elkaar neerkeken
of elkaar meden, omdat ze tot verschillende kerken behoorden.

Dominee:
Ja, Bert, dat waren inderdaad andere tijden.
De goede oude tijd, was niet altijd even goed.
Wanneer Christenen onderling verdeeld zijn,
dan is er iets goed mis.
Dat hebben verstandige mensen trouwens al lang beseft.
In diezelfde mijnstreek waren de mijnwerkers ondergronds
op elkaar aangewezen.
Onder een zwarte laag kolenstof verdwenen de verschillen
tussen kerken.
En in mijn werk als legerpredikant was het eigenlijk hetzelfde.
Wanneer het erop aankomt, dan zijn verschillen niet belangrijk,
maar wel de kracht en de troost die wij kunnen putten
uit de Boodschap van de Heer.

Pastoor:
Mooi dat wij vandaag een Lezing hoorden over de Ark van het Verbond.
Dat was een kist van kostbaar materiaal,
met daarin de Tien Geboden, de Woorden van God.
Die Ark werd meegenomen op reis,
door de woestijn heen naar het Beloofde Land.
De draagstokken mochten niet verwijderd worden.
Dat is een prachtig beeld.
Gods Woord vraagt erom meegenomen te worden,
gedragen op de schouders van mensen,
dicht bij hun hart.
Zoals een Rabbijn het ooit zei:
“Gods Woord is ons draagbaar vaderland
in de woestijnen van deze wereld”.

Dominee:
Dat brengt ons ook bij het thema van deze Viering.
Want een vaderland heeft ook ambassadeurs nodig.
Mensen die het land vertegenwoordigen,
die een veilige plek vormen,
een stukje thuis, zelfs in den vreemde.
In ons midden zijn meerdere echtparen en stellen,
die ambassadeur zijn.
De één is katholiek, de ander protestant.
Hun liefde voor elkaar en voor de kinderen,
laat de afstand tussen kerken verdwijnen.
Respect voor de verschillen schept echte eenheid.
We noemen dat “Oecumene”.
Het houden van elkaar,
laat je ook houden van de verschillen.
Zo kunnen mensen groeien aan elkaar
en wordt je geloof alleen maar rijker.
Zoals de dragers van de Ark, dragen ook deze gezinnen
Gods Woord mee op hun levensweg.
En zó hoort het.
Gods Woord mag je niet achterlaten in een heilig Huis,
het is je draagbaar Vaderland,
waarvan je ambassadeur mag zijn in deze wereld.

Pastoor:  
Geloof is dus geen privébezit.
Waar mensen dat vergeten, daar worden zij bezeten.
Daar klinkt het eigen gelijk harder dan de stem van de Heer.
Geloof is een gave, die wij mogen delen
met andere gelovigen en met heel de wereld.
Geloof maakt van ons dienaren naar het voorbeeld van Jezus,
mensen die leven voor elkaars geluk
en die zó groot zijn, dat ze de kleinste mens eren.
Daaraan moest Jezus zijn leerlingen herinneren.
Daaraan moeten wij ook elkaar steeds weer herinneren.

Dominee:
Goddank gaan wij inmiddels heel anders met elkaar om.
Dominee en pastoor zijn goede vrienden.
Gemeente en parochie verstaan elkaar.
Wij bidden samen, wij vieren samen.
Wij zijn samen dienstbaar.
Wij dragen het Woord van God
op onze schouders,
op gelijke hoogte,
dicht bij ons hart.
En wat mogen wij de oecumenische stellen dankbaar zijn
voor hun goede voorbeeld.
Want twee geloven op één kussen,
daar past Gods Geest prima tussen.
Amen!
  
 
Voorbede:

Jezus roept ons tot het beste
en zendt ons in deze wereld.
Laten wij bidden om zijn kracht:

Heer, wij danken U voor de rijkdom
van de verschillende kerken.
Help ons om gezamenlijk uw Licht te delen met heel de wereld.
Laat ons bidden …

Heer, wij danken U voor de gezinnen
waarin liefde grenzen overstijgt
en geloof van harte wordt gedeeld.
Laat ons bidden …

Heer, wij danken U voor de kinderen in ons midden.
Zegen hen met een goede toekomst
en met een geloof dat wonderen kan verrichten.
Laat ons bidden …

Heer, wij danken U voor onze medechristenen
die uit verre landen naar hier zijn gekomen.
Moge hun trouw aan het geloof ons de weg wijzen.
Laat ons bidden …

Heer, wij danken U voor deze wereld,
zo rijk aan gaven.
Help ons om uw schepping te behoeden en uw gaven te delen.
Laat ons bidden …

Heer, U verstaat de stem van ons hart,
daarom brengen wij in stilte ons lief en leed bij U (…)
En wij voegen daarbij de intenties van deze Viering (…)
Laat ons bidden …

Zo bidden wij in de Naam van Jezus.
Alles heeft Hij welgedaan,
tot wie zouden wij anders gaan?
Amen.

Slotgedachte (woorden van Bisschop Tutu):

God zegt:
Ik heb een droom,
help me alsjeblieft om die te verwezenlijken.
Het is een droom over een wereld waarin alle lelijkheid, ellende en armoede, oorlog en vijandigheid,
hebzucht en harde concurrentiestrijd,
worden veranderd in hun glorieuze tegendeel: 
een wereld waarin meer wordt gelachen,
waarin vreugde en vrede overheersen.
Een wereld gekenmerkt door rechtvaardigheid en goedheid, door mededogen en liefdevolle zorgzaamheid.
Ik heb een droom waarin zwaarden worden omgesmeed tot ploegscharen en speren tot snoeimessen.
God zegt:
Ik heb een droom van een wereld, waarin mijn kinderen weten dat ze behoren tot één familie, Mijn familie.
Gods familie kent geen grenzen,
maar een hart!”

Zending en zegen:

Moge Gods liefde ons omgeven,
moge Gods trouw ons dragen
en moge Gods vrede ons hart vervullen.
Ga en wees getuigen van een nieuwe wereld,
waarin geloof grenzeloos is
en liefde wonderen doet.
In de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
Amen.




 

        
 
 
2018 Parochie Pey