Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Zestiende zondag door het jaar B
21 en 22 juli 2018
 
 

Inleiding:

Van harte welkom in dit Huis van de Heer.
Mensen komen hier heel verschillend binnen.
De een is er al wanneer de klok voor de eerste keer luidt,
om een moment van stilte te vinden.
De ander is op tijd, om buiten de kerk anderen te ontmoeten
en bij te praten over lief en leed.
Weer een ander komt op het laatste moment binnenvliegen,
wellicht vanuit de dagelijkse drukte,
net op tijd of net te laat.
En de pastoor vliegt regelmatig van de ene kerk naar de andere.

Jezus wist dat mensen soms zichzelf voorbij lopen
en dat we rust en tijd nodig hebben
om op adem te komen.
Vandaag horen wij hoe hij zijn leerlingen meeneemt
naar een eenzame plaats.
Ze hadden nog geen tijd om te eten.

“Kom met Mij mee”,
zegt Jezus tegen zijn leerlingen en tegen ons.
“Bij Mij mag je op verhaal komen!”


Schriftlezingen:

Jeremia 23, 1-6
Evangelie volgens Marcus, 6, 30-34


Verkondiging (preek):

Tijdens het sporten kan een Time Out gevraagd worden.
Dan wordt een wedstrijd even onderbroken,
om een blessure te verzorgen
of om het spel te bespreken.

Soms is dat nodig.
De bal stilleggen.
Iemand aan de kant roepen.
Even tot bezinning komen.
Dat geldt bij het sporten, maar ook op andere levensmomenten.

Je moet soms even stilstaan, om verder te kunnen.
Je moet soms even zwijgen, om iets te zeggen te hebben.
Je moet soms even alleen zijn, om iets voor een ander te betekenen.

Vandaag ervaren dat de leerlingen van Jezus.
Ze hebben net het avontuur van hun leven achter de rug.
Jezus heeft ze op pad gestuurd,
om zijn woorden te spreken,
zijn Boodschap te delen
en mensen te helen en te sterken.
Het is wonderbaarlijk goed verlopen.
De apostelen zijn er vol van.
De mensen hebben aan hun lippen gehangen,
ze hebben zieken genezen en bezeten mensen bevrijding geschonken.
Je kunt voor je zien, hoe de apostelen terugkeren ...
vol indrukken, net zo druk als een schoolklas die terugkomt van een uitstapje.

En dan zet Jezus hen weer op hun voeten.
Het is Time Out!
Of zoals de Bijbel het omschrijft:
“Hij nam hen mee naar een eenzame plaats”.
Het was namelijk een en al drukte.
Niet alleen die apostelen die terugkeerden,
maar ook al die mensen die constant aanklopten,
op zoek naar hoop en geloof, naar een wonder of beetje begrip.
Ze hadden zelfs geen tijd om te eten, zo staat er geschreven.

Daarom neemt Jezus zijn apostelen mee.
Want wie iets te bieden wil hebben,
mag zichzelf niet verwaarlozen.
Wie over God wil spreken,
moet ook tijd maken om te luisteren,
om te bidden
en het hart te laten kloppen op het ritme van de Eeuwige.

De Time Out die Jezus oplegt, duurt trouwens niet heel lang.
Al snel hebben de mensen in de gaten waar Jezus gebleven is
en ze reizen hem achterna.
Na de adempauze is er meteen werk aan de winkel.
Jezus heeft afstand genomen
en ziet al die mensen op zich afkomen.
Dat moment brengt Hem bij zijn roeping.
Hij ziet de eindeloze stoet van tobbers en zoekers,
mensen die pijn hebben geleden aan het leven,
op zoek naar troost, bevestiging, rust,
op zoek naar liefde.

Dat kleine moment van afstand nemen is genoeg geweest voor Jezus.
Hij heeft kracht verzameld.
Hij ziet de opdringende menigte weer met de ogen van de Goede Herder.
Zo zegt het de Bijbel:
“Hij werd door medelijden bewogen,
want zij waren als schapen zonder herder!”

Vandaag leren de leerlingen van Jezus een levensles:
wie Gods werk wil doen,
moet zich soms even aan de kant laten roepen.
Dan sta je anders in je werken en je zorgen.
Zo kun je verder komen, dan wanneer je doorholt.

Die levensles is nog steeds actueel.
Zeker in onze tijd,  waarin echte aandacht zo spaarzaam wordt.
Mensen worden voortdurend geprikkeld.
Momenten van stilte zijn zeldzaam.
Jezus zou het in onze tijd moeilijk hebben, om zijn leerlingen naar een eenzame plaats mee te nemen.
Zelfs in een hutje op de hei, piept nog de smartphone.
En menig gesprek wordt onderbroken door de aandacht die de sociale media eisen.

Het is niet vreemd dat zoveel kinderen nauwelijks kunnen luisteren,
of de aandacht in de les kunnen houden.
Want wie leert hen nog om aandachtig te leven?
Wie reikt kinderen nog de rijkdom van stilte aan,
zodat ze ook eens vogels horen zingen,
in plaats van de tweet op hun telefoon.

“Kom mee naar een eenzame plaats”, roept Jezus ons toe.
Time Out!
Het is hoogste tijd om te luisteren, om op adem te komen.
Want jij hebt een taak.
Zoveel mensen zijn als schapen zonder herder.
Vraag je daarom af, hoe je tijd kunt besteden aan elkáár.

Amen!


 

        
 
 
2018 Parochie Pey