Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vijftiende zondag door het jaar B
14 en 15 juli 2018
 
 

Schriftlezingen:

Amos 7, 12-15
Marcus 6, 7-13


Verkondiging (preek):

De zanger Frank Sinatra heeft jarenlang gezongen:
I did it my way   Ik heb het op mijn eigen wijze gedaan.

Die woorden zouden goed bij de profeet van vandaag passen.
Want ook Amos heeft op zijn eigen wijze zijn taak vervuld.
Hij is profeet, maar anders dan anderen.
Hij laat zich niet in een hokje plaatsen.
Amos spreekt, omdat hij zich daartoe geroepen voelt.
Hij spreekt niemand naar de mond
en laat zich door niemand het zwijgen opleggen.

Zulke mensen gebruikt God graag,
om de wereld wakker te schudden.
Om valse schijn te ontmaskeren
en de waarheid aan het licht te brengen.

Maar de wereld wordt zenuwachtig van profeten zoals Amos.
Juist mdt ze hun eigen weg gaan
en zich niet laten opsluiten in bolwerken van macht en aanzien.

Maar wie was eigenlijk Amos?
Hij was een boer, die zevenhonderd jaar voor Christus leefde.
Het land van de Joden was op dat moment verdeeld in twee koninkrijken.
Het zuiden en het noorden.
Amos komt uit het zuiden
en wordt door God achter zijn schapen weggeroepen,
om naar het noorden te trekken.
Daar ging het economisch geweldig.
De koning leefde in een prachtig paleis.
De rijken werden ieder jaar rijker.
En de koning bouwde een prachtige tempel in Bethel,
om God te danken voor zoveel zegeningen.
Maar Amos ziet de andere kant van al die rijkdom.
Hij ziet armen die steeds armer worden.
Arbeiders die voor een hongerloon moeten werken.
Boeren die nauwelijks iets in hun schuren hebben,
omdat ze zoveel moeten afdragen.
Amos ziet ook de leegte in de mensen,
jongeren die geestelijk honger hebben,
maar niet weten hoe zij hun ziel moeten voeden.
Een samenleving die alleen wil bezitten,
heeft weinig te bieden.

En dan barst Amos los.
God wordt misselijk van de offers die jullie opdragen,
van je vrome gebeden en je lege woorden.
Want wie onrecht bedrijft, maakt van dat alles een vloek,
een en al leegte en valse schijn.
God woont niet in rijkdom die graaiend bijeen wordt gebracht.
God woont daar waar gedeeld wordt,
waar het lot van de arme het regeringsbeleid bepaalt.
God laat zich niet voor het karretje spannen
van machthebbers die alleen aan zichzelf denken.

U kunt zich wel voorstellen: in Bethel zitten ze niet op Amos te wachten.
De priester van de tempel zegt:
Ga weg, wij hebben onze eigen profeten.
De koning heeft ons benoemd,
wij hebben jou niet nodig!

Maar Amos laat zich niet in een hokje drukken.
Ik ben geen lid van jullie profetenclub.
Ik ben een boer, een vijgenkweker en een veehoeder.
God heeft mij achter de schapen vandaan gehaald,
om jullie de waarheid te zeggen,
om zijn waarheid te spreken.
De priesters en profeten in Bethel
zingen lof- en dankliederen.
Maar hun gezang klinkt vals,
omdat ze niet luisteren naar God,
die een andere toon aangeeft.

Amos komt met een nieuw lied,
een lied van recht en vrede,
een volkslied
dat hoop wil geven aan de kleinen en de armen,
de kwetsbaren in het land.

De stemmen van de koning van Isral en zijn staatsprofeten zijn allang verstond,
maar de stem van Amos klinkt vanuit de Bijbel tot in onze tijd,
hij heeft ook ons veel te zeggen.

Amos spreekt over een geloof
dat bevrijding brengt
en de wereld wakker schudt.

"He did it his way" ...
hij deed het op zijn eigen manier,
op de wijze van God.

Amen!

 

        
 
 
2018 Parochie Pey