Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Dertiende zondag door het jaar B
30 juni en 1 juli 2018
 
 

Schriftlezingen:

Wijsheid 1, 13-15; 2, 23-24
Evangelie volgens Marcus 5, 21-43

Verkondiging (preek):

Een bekend gezegde luidt “Ieder huisje heeft zijn kruisje”.
Die woorden zijn uit het leven gegrepen,
want achter heel wat voordeuren woont verdriet.
Zichtbaar leed en verborgen pijn.
Wanneer je wat langer in een gemeenschap woont,
dan ken je daar een deel van.
Het huis waar nog steeds getreurd wordt om het verlies van een dierbare.
Het huis waar een zieke woont,
waar door een scheiding een gezin uit elkaar gescheurd is.
Soms vertelt een sticker op de deur
dat iemand zuurstof nodig heeft.
Maar vaak is er ook stil en verborgen leed.
Iemand die psychisch ziek is,
of ten onder dreigt te gaan vanwege werkdruk.
Het huis waar een vluchteling woont,
die nog steeds achtervolgd wordt door angstige dromen
over oorlog en geweld.

Soms leeft een hele gemeenschap mee,
omdat het leed anderen aangrijpt.
Wanneer een kind overlijdt,
of iemand gehandicapt raakt door een ongeluk.
Dan is het lijden zó aangrijpend, dat vele mensen erdoor geraakt worden.

Maar soms dragen mensen ook helemaal alléén een last.
Omdat anderen het toch niet begrijpen,
of omdat er zo snel geoordeeld wordt.

Vandaag zien wij hoe Jezus daarmee omgaat.
Hij komt met een boot aan in Galilea,
waar vele mensen op Hem staan te wachten.

Van alle kanten dringen zij tegen Jezus op,
om Hem te zien,
zijn Woorden te horen
en zijn wonderdaden te aanschouwen.
Jezus is het middelpunt van de aandacht.
Maar Hij gaat niet in zichzelf op.
Jezus ziet de gezichten in de menigte.
Hij is gekomen voor ieder van hen.

Dan komt iemand met een vreselijk bericht.
De dochter van Jaïrus is ernstig ziek.
Wat een tragedie … een meisje ligt op sterven.
De vader is een gelovige man, hij is een van de leiders van de synagoge.
Jaïrus deelt zijn lijden met Jezus en de menigte leeft met hem mee.
Het is vreselijk.
Wat een leed!

In de menigte is er ook een vrouw met stil verdriet.
Zij is al jarenlang ziek.
De vrouw lijdt aan bloedvloeiingen.
Haar geld heeft zij uitgegeven aan artsen,
die het alleen maar erger hebben gemaakt.
Volgens de wetten was zij ook nog onrein.
Een bloedvloeiende vrouw moest ver blijven van al wat heilig was.

Heel voorzichtig komt zij bij Jezus.
Zij kan in de menigte niet vertellen over haar kwaal.
En zeker niet na dat bericht over het zieke meisje.
Dus raakt zij heel even de zoom van zijn kleed aan.
Hoewel iedereen tegen Jezus aanduwt, voelt Hij dat er iets gebeurt.
De Bijbel zegt: “Er ging een kracht van Hem uit!”

De vrouw wordt lichamelijk genezen.
Maar Jezus wil haar meer geven.
Hij wil ook haar gekwetste ziel genezen.
Daarom zet Hij het verhaal stil.
Hij geeft alle aandacht aan de vrouw.
Niet door haar kwaal bekend te maken,
want dan zou zij waarschijnlijk door de grond willen zakken.
Nee, Jezus maakt haar vertrouwen openbaar.
Vrouw, wat heb jij een groot geloof, je bent gered, je bent genezen.
Het ene moment was zij onrein en nu is zij een voorbeeld van geloof.

En dan gaat Jezus snel weer verder,
naar het huis van Jaïrus.
Ieder huisje heeft zijn kruisje, maar daar staat wel een heel groot kruis.
Het meisje is net gestorven.
Iedereen jammert, huilt en klaagt.
Maar Wie Jezus ontmoet, zal leven.
Ook dit meisje zal leven.
Jezus maakt er geen spektakel van.
Hij stuurt de menigte naar buiten en zegt “Het meisje slaapt”.
En dan richt Hij het meisje op.
Opnieuw gaat er een kracht van Hem uit.
Zij opent haar ogen en leeft.

Wat kunnen wij van dit verhaal leren?
Jezus laat zich raken door de pijn van een ander.
Hij staat stil bij het verborgen leed van een vrouw.
Hij gaat binnen in het huis van een gestorven kind.
Hij vergelijkt niet het ene lijden met het andere.
Jezus zegt niet tegen de vrouw: “Ik moet naar iemand die het erger heeft getroffen”.
Nee, Hij is gekomen voor állen die lijden.
“Komt állen tot mij, die onder lijden gebukt gaan” …
zo horen wij Hem op een ander moment zeggen.

Onze tijd is vluchtig.
Wat vandaag gebeurt,
is morgen vergeten.
Het ene moment onderwerp van sociale media
en het volgende moment oud nieuws.
Maar wie van Jezus wil leren om te leven,
die leert om trouw te zijn in het medeleven,
om ook morgen naar een ander om te zien,
om het grote verdriet te delen,
maar ook om de stille tranen te ontdekken.

Ieder huisje heeft zijn kruisje.
Wanneer je dat beseft,
dan weet je ook dat jouw schouders niet gemist kunnen worden
om die kruizen en kruisjes te helpen dragen.

Amen!


Zending en zegen:

Houd u vast aan Jezus,
dan zal zijn kracht u vervullen,
uw woorden zullen van Hem spreken
en uw daden zullen van Hem getuigen.
Wees gezegend om elkaar tot zegen te zijn:
+ In de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
 Amen.


 

        
 
 
2018 Parochie Pey