Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Achtentwintigste zondag door het jaar (B)
10 en 11 oktober 2009.
 
 

Op zondag 11 oktober vindt in Rome de heiligverklaring plaats van pater Damiaan. Deze Vlaamse priester werkte onvermoeibaar tussen de melaatsen van Molokai (Hawaï). Hij raakte zelf besmet met melaatsheid, zodat hij leefde, leed en stierf als een van zijn geliefde melaatsen. Pater Damiaan wordt gezien als een voorbeeld van concrete naastenliefde. Ook is hij de patroonheilige van melaatsen en aidspatiënten en van allen die voor hen zorgen. De verkondiging staat dit weekend in het teken van de heiligverklaring van deze bijzondere missionaris.

Verkondiging (preek)

De afgelopen week was ik op bezoek bij een oudere parochiaan, die ernstig ziek is.
Hij vertelde hoe goed het doet, dat mensen aandacht aan hem en zijn vrouw besteden.
De een komt op bezoek, een ander stuurt een kaartje,
iemand uit de buurt doet boodschappen en weer een ander steekt een kaars aan.
Terwijl hij zo vertelde zei de man:
“Het is belangrijk wie je tegenkomt op je levensweg!”

En zó is het.
Soms besef je dat pas wanneer je terugkijkt.
Dan besef je hoe mensen je goed hebben gedaan en je de weg gewezen hebben.

Of misschien hoezeer je dat gemíst hebt
en hoe anders het geweest zou zijn wanneer er iemand voor je was geweest
op de kernmomenten in je leven.

Het kan een mens maken en opbouwen,
wanneer je anderen tegenkomt die je vertrouwen kunt.
Bij wie je geborgen bent
en aan wie je je hart durft toe te vertrouwen.
Dat merkt de zieke die vriendelijke, geduldige mensen ontmoet;
die zijn dokter kan vertrouwen
en kan rekenen op familie of vrienden.

Het is belangrijk wie je tegenkomt op je levensweg.
Dat zal ook de jongere ontdekken,
die met al zijn vragen en onzekerheden terecht kan bij ouders, of een leraar.
Bij mensen die niet dwingen, maar die met hun voorbeeld de weg wijzen,
of met hun aandacht vertrouwen wekken.

Morgen/vandaag viert de kerk het feest van een heilige man,
die er zijn levenswerk van gemaakt heeft om anderen tegemoet te treden.
In Rome wordt namelijk pater Damiaan heilig verklaard.

Als Vlaamse boerenzoon, groeide hij op in een dorp, met in zijn hart één grote wens.
Want Damiaan wilde missionaris worden.
Die droom voerde hem naar Hawaï.
Tegenwoordig klinkt dat als een ideale vakantiebestemming, met palmen en zon.
Maar in de negentiende eeuw was er op Hawaï ook donkerte en ellende.
Dat wisten vooral de melaatsen.
Om de ziekte in te dammen, werden melaatsen verbannen naar het eiland Molokai.

Niemand keek naar hen om.
Niemand verzorgde hen.
Ze gingen naar het eiland om ellendig te sterven,
want geen gezond mens zou het in zijn hoofd halen om naar de melaatsen te gaan.
Totdat iemand zich vrijwillig aanmeldt.
Het is Pater Damiaan.
Hij beseft dat de melaatsen iemand nodig hebben,
dat het ook voor hén  belangrijk is wie ze tegenkomen op hun levensweg.
En hij wil diegene zijn, die hen zorg, aandacht en hulp zal bieden!

Pater Damiaan verbindt de wonden van de melaatsen,
hij timmert huisjes
en geeft hen medicijnen.
Ook bidt hij met de zieken en staat hen bij in hun laatste uren.
Wanneer zij zuchten: “Waar is God in mijn ellende?”
Dan antwoordt Damiaan door er te zijn in Godsnaam.

Door de dagelijkse omgang met de melaatsen gebeurt het onvermijdelijke.
Ook pater Damiaan ontdekt gevoelloze plekken op zijn lichaam.
Hij wordt zelf melaats.
En dan volgt een van de meest ontroerende momenten uit zijn leven.
Wanneer Damiaan weet dat hij besmet is met de vreselijke ziekte,
komt hij samen met de melaatsen in de kleine kerk van Molokai.
Hij kijkt naar al die mensen met hun geschonden lichamen.
Op dat moment begint hij zijn preek met de woorden: “Wij melaatsen!”

Zo wilde Damiaan zijn:
één met de  melaatsen,
één met de meest kwetsbaren.
Omdat hij wist hoe belangrijk het is, wie je tegenkomt op je levensweg.
Dat kan namelijk het verschil maken tussen de hel of de hemel op aarde.

Vandaag wordt Pater Damiaan heilig verklaard.
Een boerenzoon uit Vlaanderen,
die in Hawaï het antwoord werd op de vraag: “God, waar ben je?”

Die heiligverklaring komt precies op tijd.
Onze tijd heeft meer dan ooit voorbeelden nodig,
van mensen die anderen tegemoet komen en nabij zijn.
Want net zoals pater Damiaan, kunnen ook wij anderen helen.
Door nabijheid te bieden, waar eenzaamheid is.
Door begrip te schenken, waar oordelen kwetsten.
Door tijd te geven, in een jachtige wereld.
Door te bidden voor een ander, die dat op dat moment zelf niet meer kan opbrengen.
Door te luisteren, waar iemand een verhaal te vertellen heeft.

Het is zoals die zieke medeparochiaan het deze week verwoordde:
“Het is belangrijk wie je tegenkomt op je levensweg!”
Echte nabijheid is namelijk een Godsgeschenk.

Amen!

 

Een gebed:

God onze Vader,
wij danken U om Pater Damiaan.
In hem hebben wij gezien hoe zeer Gij de armen lief hebt
en dat bij U geen mens vergeten wordt.
Wie in het voetspoor van Jezus gaat,
mag alles geloven,
alles hopen en nooit de moed opgeven.
Geef ons hoop tegen alle wanhoop in.
Troost de mensen van onze tijd
voor wie weinig of geen hoop bestaat om te genezen.
En geef strekte aan allen die zoals Damiaan
in hun dienst willen leven.
Amen.

 

 

 

 

 

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey