Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Heilige Drie-eenheid
26 en 27 mei 2018
 
 

Schriftlezingen:

Uit de brief van Paulus aan de Christenen van Rome 8, 14-17
Evangelie volgens Mattheus 28, 16-20

Verkondiging (preek):

Op 21 mei 1997 werden zeven trappisten vermoord in Algerije.
De monniken hadden jarenlang het leven gedeeld met de bewoners in die streek.
Er was een band van vriendschap gegroeid.
De monniken en de moslims bezochten elkaars feesten
en zorgden voor elkaar.
De opkomst van moslimextremisme verstoorde de vrede
en veroorzaakte angst bij alle bewoners,
christenen én moslims werden bedreigd.
De trappisten besloten om te blijven.
Ze zagen zichzelf als verborgen getuigen van de hoop.
Ze wilden hun vrienden en buren niet in de steek laten.
In 1997 werden zeven monniken uit het kleine klooster ontvoerd en vermoord.

De broeders beseften dat zij gevaar liepen.
Hun overste, broeder Christian, schreef een geestelijk testament.
Daarin vergeeft hij bij voorbaat zijn moordenaars
en vooral geeft hij een indrukwekkend geloofsgetuigenis.
Broeder Christian beschrijft zijn Godsbeeld als volgt:

 Ik zal, als het God belieft,
 mijn blik kunnen laten opgaan in die van de Vader,
 om met Hem naar zijn Moslimkinderen te kijken.
 Dan zal ik ze zien, zoals Hij ze ziet,
 badend in het Licht van Christus heerlijkheid,
 vrucht van zijn passie,
 bekleed met de gave van zijn Geest.
 De Geest die verbondenheid tot stand brengt.

Broeder Christian ademde het geloof in God
als Vader, Zoon en Heilige Geest,
door de manier waarop hij leefde, kon vergeven
en naar zijn medemens kon kijken.
Hij vroeg aan God maar één gunst:
“Laat mij kijken met uw ogen!”
“Leer mij zien wat U ziet!”

Hij hoopte om zijn Moslimbroeder te kunnen zien
met de ogen van God,
de Vader van alle mensen.

Hij verlangde ernaar om de helende liefde van Jezus te delen
met het land waarin hij niet geboren was,
maar wel thuis raakte.

Hij zag uit naar de Geest
die verbondenheid schept.

Voor broeder Christian
was het geloof in God,
Vader, Zoon en Heilige Geest,
geen les uit de Catechismus, maar alledaagse werkelijkheid.

In onze wereld wordt de Naam van God vaak heel gemakkelijk gebruikt.
Soms in een vloek.
Vaak door God voor ons karretje te willen spannen.
Sommige regeringsleiders roepen God aan,
om hun eigen programma af te zegenen.
Dat is pas vloeken!

De Bijbel leert ons om zorgvuldig om te gaan met Gods Naam.
Gebruik Gods Naam nooit ijdel, zo klinkt het in de Tien Geboden.
Jezus stemde daarmee in,
toen Hij ons het Onze Vader gaf,
een gebed om met God in gesprek te raken.
Jezus leert ons zeggen Uw Wil geschiede, Uw Rijk kome.

Broeder Christian heeft dat goed begrepen.
Hij ging zorgvuldig met Gods Naam om:

God laat mij kijken met uw ogen,
laat mij inzien wat U van mij vraagt,
schep in mij het verlangen naar eenheid
waaruit uw Geest spreekt!

Zo kan geloof de wereld helen.
Het Testament van broeder Christian
wil daaraan bijdragen,
dat blijkt wel uit de woorden waarmee hij afsluit,
gericht tot zijn familie, mede-monniken
en Moslimbroeders,
zelfs tot degenen die hem om het leven zouden brengen.
Hij schrijft:

Mogen wij elkaar weerzien in het Paradijs,
als het God onze Vader belieft,
Amen, Inch’ Alla!


 






 

        
 
 
2018 Parochie Pey