Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede Zondag van Pasen B
7 en 8 april 2018
 
 

Schriftlezingen:

Handelingen van de apostelen 4, 32-35
Evangelie volgens Johannes 20, 19-31

Inleiding:

Een van de mooiste preken van Jezus klonk boven op een berg,
waar Hij zijn zaligsprekingen uitsprak.
Zalig de armen,
zalig de zachtmoedigen.
zalig de vredestichters,
enzovoorts.
Tot acht maal toe spreekt Jezus mensen zalig,
die in al hun kwetsbaarheid voor God staan.

Vandaag vult Jezus de zaligsprekingen aan.
Wanneer Hij aan zijn  apostelen verschijnt,
dan heeft Thomas even tijd nodig om het echt te kunnen geloven
dat Jezus weer leeft.
En dan voegt Jezus een negende zaligspreking toe:

“Zalig zij die geloven, zonder gezien te hebben.”

Vandaag gaan wij nadenken
over de betekenis van die woorden.

Verkondiging (preek):

Wij zeggen het allemaal wel eens:
 “Eerst zien en dan geloven!”
Vaak wordt die uitspraak ingegeven door ervaringen die je opdoet.
Want er wordt veel gezegd, beweerd en beloofd
en slechts een deel daarvan blijkt waar te zijn.
Dan ga je vanzelf denken:
 “Eerst zien en dan geloven!”

Onlangs werd heel het land geplaveid met verkiezingsbeloftes.
De ene kandidaat beloofde nog meer dan de andere.
Wanneer die beloftes voor de helft worden ingelost,
dan moet Nederland volledig veilig, sociaal en tevreden zijn.
Het zal moeten blijken wat met al die mooie woorden gebeurd.
De praktijk zal uitwijzen wat de raadsleden waard zijn.
De ervaring zal het kaf van het koren scheiden.
 Eerst zien en dan geloven!

Zo is het trouwens ook in een gelovige gemeenschap.
Mooie woorden zijn snel gesproken
en met prachtige beleidsnota’s worden kasten gevuld.
Maar in de praktijk zal moeten blijken wat ons geloof waard is.

Martin Luther King preekte daarover tijdens een kerkdienst:
Hij zei:
 “Enerzijds belijden we hoogstaande en nobele principes,
 maar anderzijds doen we vaak het tegenovergestelde.
 Hoe vaak zien we niet dat onze levens gekenmerkt worden
 door een hoge bloeddruk van geloofsbelijdenissen
 en een bloedarmoede van daden.”

Dát is ook precies het probleem dat Thomas heeft met zijn collega-apostelen.
Ze vertéllen hem dat Jezus verschenen is,
dat de Heer verrezen is.
Dat Hij leeft en hen zijn Geest heeft geschonken.
Thomas luistert naar al die mooie woorden,
maar hij herkent er weinig van in hun levensstijl.
De andere apostelen zitten nog steeds opgesloten in hun eigen angst.
Ze hebben deuren en ramen gesloten,
bang voor de wereld om hen heen.
Het is een gesloten kerk, er zit nauwelijks leven in.
Thomas ziet er maar weinig Paasgeloof.
Daarom klinken zijn woorden terughoudend:
 “Eerst zien, dan geloven!”

De andere apostelen accepteren de houding van Thomas.
Ook wie kritisch naar het geloof kijkt is een onmisbaar deel van de kerk.
En ook Jezus accepteert de houding van Thomas.
De Heer verschijnt opnieuw, deze keer speciaal voor Thomas.
 “Kijk … hier ben Ik, raak mijn wonden aan en geloof!”

En dan zegt Jezus:
 “Zalig zij die die geloven zonder gezien te hebben!”
Want ook het omgekeerde is waar.
Soms moet je gelóven, om te kunnen zien!

Soms moet je een droom hebben,
om verder te kunnen.
Soms moet een gemeenschap idealen delen
om de werkelijkheid te veranderen.
Wie vast gelooft in een nieuwe wereld,
zet daarmee de eerste stap naar die betere wereld.

De afgelopen week werd herdacht dat Martin Luther King op 4 april 1968
werd vermoord, alweer vijftig jaar geleden.
Op 3 april, de avond voordat hij werd doodgeschoten,
hield hij zijn laatste preek:

 “Ik ben op de top van de berg geweest
 en ik heb vandaar het Beloofde Land gezien.
 Misschien zal ik het niet samen  met jullie betreden,
 maar ik wil dat jullie weten, dat wij als volk
 het Beloofde Land zullen bereiken.
 Daarom ben ik vanavond gelukkig.
 Ik maak me nergens zorgen over.
 Ik vrees niemand.
 Mijn ogen hebben de heerlijkheid
 van de komst van de Heer gezien.”

 
Wie gelooft zal het zien … dat is wat Martin Luther King ons leert.
Hij was een dromer, die met twee voeten op de grond stond.
Hij opende mensen de ogen voor het beloofde land,
om ze in beweging te zetten en gaande te houden.
Als kerkgemeenschap mogen wij juist dát doen.
Het verhaal van Jezus vertellen,
onze dromen delen, de hoop levend houden.
Juist door de daad bij het Woord te voegen.
Door te luisteren naar kritische stemmen, zoals die van Thomas
en te doen waarover onze geloofsbelijdenissen spreken.

Want ze horen bij elkaar:
zien en dan geloven,
maar ook
geloven om te kúnnen zien.

Amen!

 

        
 
 
2018 Parochie Pey