Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
31ste zondag door het jaar A
4 en 5 november 2017
 
 

Schriftlezingen:

Uit de eerste brief aan de Christenen van Tessalonica 2, 7b-9.13
Uit het Heilig Evangelie volgens Mattheus 23, 1-12

Verkondiging (preek):

Wanneer het Evangelie gelezen wordt,
dan maken we vaak drie kruisjes.
Eén op ons voorhoofd, één op onze lippen en één op ons hart.
Vaak denk je er niet bij na,
maar het is een prachtig gebaar.

We bidden dat de Woorden van Jezus
onze gedachten zullen voeden,
zodat we denken als Hem.

Wij bidden dat onze mond zijn Woorden zal spreken,
zodat de Boodschap van Jezus
in deze wereld blijft klinken.

En wij bidden dat ons hart gevuld zal worden
met zijn woorden,
zodat wij van harte liefdevolle Christenen zijn.

Ook in het Jodendom zijn er uiterlijke tekenen
die vertellen over de binnenkant van het geloof.
Wanneer Joodse mensen de Schrift openen en gaan bidden,
dan gebruiken zij vaak gebedsriemen.
Leren riemen met een kokertje met een Bijbeltekst.
Zij binden de riemen om hun hoofd en hun arm.
Zo komt het Woord van God dicht bij hun verstand
en bij hun hart.

Een ander prachtig gebaar is het omslaan van de taliet.
Joodse mannen dragen tijdens hun gebed een gebedssjaal.
Het lijkt wel de tent van het Verbond,
het heiligdom uit het Oude Testament.
Zo’n taliet wil een mens bescheiden maken.
De doek over hun hoofd en schouders vertelt,
dat God boven ons allen staat.
Aan de taliet zijn kwastjes bevestigd,
die herinneren aan de geboden
en vooral aan het grote gebod van liefde tot God en liefde tot je naaste.

Uiterlijke tekenen, die bedoeld zijn om het innerlijk te voeden.
En precies dáár ging het mis in Jezus’ dagen.
Vandaag hoorden wij Jezus spreken
over gebedsriemen die verbreed werden
en over kwastjes die verlengd werden.

Jezus vertelt over de Schriftgeleerden en de Farizeeën.
De goeden te na, was bij velen van hen het geloof tot uiterlijkheden verworden.

De taliet, de gebedsmantel, die de mens nederig moet maken,
dienaar van de Allerhoogste,
werd als een ereteken gedragen.
De kwasten werden verlengd.
Zodat iedereen kon zien hoe vroom en heilig zij waren.

De gebedsriemen, die vertellen over een geloof
van hoofd en hart, van wijsheid en liefde.
Die gebedsriemen werden verbreed,
veel buitenkant dus en weinig binnenkant.

Waar geloof bij steken bij uiterlijkheden, daar gaat het mis.
Dat blijkt wel.
De godsdienstige leiders legden de mensen lasten op.
Ze maakten de wetten ondraaglijk zwaar.
Ze lieten zichzelf eren, op een voetstuk zetten.
Jezus gaat duidelijk een andere weg.
Hij leert ons de dienstbaarheid,
die mensen echt groot maakt.
Hij leert ons geloven van binnenuit.
Wie dat begrijpt heeft geen behoefte aan eretitels of roem.

Het liet me denken aan Peter Jozef Savelberg, een priester uit  Heerlen.
Honderdvijftig jaar geleden opende hij een armenhuis in zijn geboorteplaats.
Bij de opening was geen enkele hoogwaardigheidsbekleder aanwezig.
Niemand van de kerk, geen burgemeester.
Alleen een paar broeders en zusters, twee verpleegkundigen
een oude man en een gehandicapte vrouw.

Uit dat bescheiden begin groeide iets goeds.
Zusters en broeders die zieken gingen verzorgen,
armen hielpen en kansarme kinderen onderwijs gaven.
Vijfentwintig jaar later kende iedereen Savelberg.
Op zijn gouden priesterfeest had de deken van Heerlen een verrassing.
Hij bond Savelberg een paarse sjerp om.
Vanaf nu mocht hij zich “monseigneur” noemen
en een toog met paarse knopen en een paarse sjerp dragen.
Na dit eerbetoon was Savelberg ineens verdwenen.
Hij kwam terug met zijn lange jas aan, zodat niemand het deftige paars zag.
Die buitenkant paste niet bij zijn binnenkant.

Jezus moet vanuit de hemel geglimlacht hebben, toen dat gebeurde.
Hij keert ons leven binnenstebuiten.
Alleen wie gelooft met verstand en hart, zal het begrijpen:
de dienaar is groter dan de heerser.

Amen!


 

        
 
 
2018 Parochie Pey