Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
28ste zondag door het jaar A
14 en 15 oktober 2017
 
 

Schriftlezingen:

Jesaja 25, 6-10a

Mattheus 22, 1-10

Verkondiging (preek):

Ooit was ik op bezoek bij een bruidspaar,
om de huwelijksviering voor te bereiden.
Op een tafel lag een groot vel papier
met briefjes in verschillende kleuren.
Zij vertelden dat zij bezig waren met de tafelverdeling.
Groene briefjes voor zijn familie, gele voor die van haar,
blauwe voor de collega’s en oranje voor de verdere gasten.
Het was volgens hen een hele puzzel:
de juiste mensen op de juiste plek zetten.
De families zo mengen,
dat iedereen zich thuis zou voelen.
En twee ooms die altijd ruzie maken over politiek,
zo vér mogelijk van elkaar vandaan.

Je zou je af kunnen vragen, welke tafelindeling God zal maken
op het Hemels Bruiloftsfeest waarvan de Bijbel vertelt.
In Jezus’ dagen waren er mensen die meenden het antwoord te weten.
De Farizeeën en de Schriftgeleerden,
de leiders van volk en kerk, zagen zichzelf al op de ereplaats bij God.
Net zoals ze die zochten wanneer ergens een feest was.

En tegelijkertijd waren er ook heel wat anderen,
die nauwelijks hoopten op een uitnodiging bij God.
Ze hadden immers al zo vaak gehoord dat ze slecht waren en niet meetelden.
De zondaars, de andersgelovigen, de tollenaars, de tobbers.
Ze werden niet gezien of met de nek aangekeken.

Maar dan vertelt Jezus een gelijkenis.
Hij richt zich tot de Hogepriesters en de Oudsten.
Tot de leiders van de Tempel en het volk.

Jezus vertelt over een bijzonder bruiloftsfeest.
De Zoon van de Koning gaat trouwen.
Maar de gasten willen niet komen.
Zij zien schijnbaar niets in de bruidegom.
Ze verzinnen smoesjes, gaan hun eigen weg
en mishandelen en doden degenen die de uitnodiging brengen.

Zo had Jezus het namelijk zelf ervaren.
Hij is die Koningszoon … Gods geschenk aan deze wereld.
Maar de machtigen hebben geen Boodschap aan Hem.
De een haalt zijn schouders op voor Jezus.
De ander ergert zich aan zijn woorden.
Jezus nodigt uit.
Maar wie die uitnodiging in deze wereld draagt,
zal inderdaad vaak uitgelachen worden,
of vijandig bejegend.

Dan vertelt Jezus verder.
De Koning stuurt opnieuw zijn dienaren op pad.
Naar de kruispunten van deze wereld.
Naar de armen en de kleinen.
Naar de zieken en de vreemdelingen.
Naar heiligen en zondaars.
Om te zeggen dat iedereen welkom is, mits je van harte wilt komen.

Ook dat had Jezus zelf ervaren.
Dat gewone eenvoudige mensen hem vaak beter begrepen
dan geleerde beroepsgelovigen.
Dat menige zondaar in zijn hart beter was
dan mensen op een voorbeeldfunctie.
Dat vreemdelingen vaak beter begrepen wie Hij was,
dan zijn eigen volk.

Het zal een vreemd bruiloftsfeest worden.
De zaal vult zich met een bont gezelschap,
met ieder die maar wil komen.
Er zijn geen gereserveerde plaatsen.
De wil om bij Jezus te horen en het verlangen zijn voorbeeld te volgen,
dát is het toegangskaartje.

Het liet me denken aan een ander bruiloftsfeest,
alweer heel wat jaren geleden.
Een Surinaams echtpaar trouwde en vroeg of ik ook even op het feest wilde komen.
In de feestzaal was de gastvrijheid als een warme deken.
Ieder zat waar hij of zij zich thuis voelde.
Er werd gegeten, gedanst en gezongen.
En telkens zat weer iemand anders naast je, zodat je geen moment alleen hoefde te zijn.

Het hemels Feestmaal lijkt vast en zeker op die Surinaamse Bruiloft.
Je bent welkom, wanneer je blij bent met de uitnodiging.
Wanneer je het leven wilt delen en vieren,
met arm en rijk,
ziek en gezond,
vriend en vreemdeling.
God nodigt ons uit.
En nog altijd is zijn Huis niet vol.

Amen!



 

        
 
 
2018 Parochie Pey