Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
23ste zondag door het jaar A
9 en 10 september 2017
 
 

Schriftlezingen:

Ezechiël 33, 7-9

Evangelie volgens Mattheus 18, 15-20

Verkondiging (preek):

Onlangs kwam ik de volgende uitspraak tegen:

“Wat maak een gemeenschap sterk?
Dat bepaalt niet het áántal mensen,
maar de manier waarop wij omgegaan
met elkaars zwakheden en tekortkomingen!”

In die uitspraak zit een stuk levenswijsheid.
Om een gemeenschap sterk te maken,
moet je wegen vinden om elkaar te verstaan en te bereiken.
Waar conflicten opgelost kunnen worden, daar kan vertrouwen groeien.

Dat geldt voor de kleine gemeenschap van een relatie.
Zoals een Gouden Bruidspaar laatst nog zei:
“Het blijft nemen en geven”.

Maar dat geldt ook voor de grotere gemeenschap.
Voor een vereniging of een parochie,
voor de samenleving die we samen vormen.
De vraag is alleen:
Hoe doe je dat?
Hoe kun je goed omgaan met tekortkomingen en fouten?

Jezus geeft vandaag een heel praktisch advies.
Een driestappenplan om conflicten op te lossen.

Stap één: Ga met elkaar in gesprek.
Wanneer iemand in je omgeving de weg kwijt dreigt te raken,
ga dan eerst naar die ander toe.
Praat niet óver de ander, spreek geen kwaad,
want dat maakt het alleen maar erger.

Ga met de ander in gesprek,
in plaats van te twitteren wat je van die ander denkt.
Wanneer je onder vier ogen de waarheid boven tafel krijgt,
dan is er ruimte voor vergeving,
dan kun je samen verder.

Maar soms lukt dat niet.
Dat weet ook Jezus.
Daarom geeft hij een tweede stap aan.
Wanneer je er samen niet uitkomt,
neem dan een of twee anderen mee.
Soms heb je anderen nodig om met elkaar in gesprek te raken.
Soms ziet een ander beter wat gebeurt.
Of hoort waar je elkaar niet verstaat.

En lukt ook dat niet,
dan geeft Jezus een derde stap aan.
Maak het tot een zorg van de hele gemeenschap.
Laat iemand niet zomaar uit je midden verdwijnen,
maar probeer elkaar binnenboord te houden.
Pas wanneer je dat álles hebt gedaan,
kun je elkaar loslaten.
Soms heb je geen andere keuze, omdat anders een gemeenschap,
een gezin of een familie stuk gaat.

En zelfs dan zijn de mogelijkheden niet uitgeput.
Want er is altijd nog een weg, je kunt samen bidden voor de ander.
Vanuit het geloof dat Jezus ons aanreikt:
“Waar twee of drie in mijn Naam bijeen zijn, daar ben Ik in hun midden.”
Bidden voor iemand, dat zegt dat je weigert om iemand los te laten.
Dat je de ander en je zelf bij God brengt,
met je teleurstelling en je hoop,
met je pijn en je hoop.

Waarom moet je zoveel moeite doen om een ander vast te houden?
Ten diepste omdat ieder van ons vergeving nodig heeft.
Geen mens is vrij van zonden.
Wie ben ik, wie zijn wij dan, om een ander af te schrijven?

Wat een gemeenschap sterk maakt,
dat is de manier waarop we omgaan
met verschillen en tekortkomingen.

De heilige Benedictus schreef in de zesde eeuw een leefregel voor monniken.
Hij was een praktische man,
die kort en bondig het volgende advies gaf:

“Haat de zonde,
maar heb de zondaar lief!”

Als we zo met elkaar omgaan,
dan zal het onze gemeenschap dichter bij Jezus komen.

Amen!





 

        
 
 
2017 Parochie Pey