Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Mis bij de Kapel van Schilberg
10 september 2017
 
 

Mis verzorgd door de parochie Pey

Eerste Lezing (Jesaja 40, 25-31):

De Heer spreidt de hemel uit als een doek,
spant hem uit als een tent om in te wonen.
Hij maakt de vorsten nietig,
de leiders van de aarde onbeduidend:
nauwelijks zijn ze geplant,
nauwelijks gezaaid,
nauwelijks hebben ze wortel geschoten,
of Hij blaast over hen en ze verdorren
en de stormwind neemt hen mee als kaf.
Met wie wil je Mij vergelijken, zegt de Heilige.
Aan wie ben ik gelijk te stellen?
Kijk omhoog: wie heeft dit alles geschapen?
Hij laat het leger sterren voltallig uitrukken,
Hij roept ze bij hun naam,
één voor één.
Door zijn kracht en onmetelijke grootheid
ontbreekt er niet één.

Lezing uit het Heilig Evangelie volgens Mattheus (14, 22-33):

Jezus liet zijn leerlingen aan boord gaan,
om alvast het meer over te steken.
Nadat Hij de mensen had weggestuurd,
ging Hij de berg op om te bidden.
Hij was daar geheel alleen.
Tegen de avond was de boot reeds ver van de kust verwijderd
en had het zwaar te verduren, omdat de wind tegenzat.
Op het einde van de nacht ging Jezus lopend over het meer
naar hen toe.
Toen de leerlingen Hem zagen, raakten ze in paniek.
Zij meenden een spook te zien en schreeuwden van angst.
Maar Jezus sprak:
“Wees gerust, Ik ben het, vrees niet!”
Petrus gaf Hem ten antwoord:
“Heer, als U het bent, laat mij dan over het water naar U toekomen.”
Hij sprak: “Kom!”
En Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe.
Toen hij lette op de kracht van de wind,
werd hij bang en begon te zinken.
Hij schreeuwde: “Heer, red me!”
Terstond stak Jezus zijn Hand uit en greep hem vast.
Hij zei: “Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?”
Toen ze in de boot gestapt waren, ging de wind liggen.
Allen die in de boot waren vielen voor Hem op de knieën en zeiden:
“Werkelijk, U bent de Zoon van God!”

Verkondiging (preek):

Op 6 juni 1944 vonden de landingen plaats op de stranden van Normandië.
Filmbeelden en foto’s laten schepen zien, op weg naar Frankrijk.
Soldaten die de stranden bestormen, waarbij velen het leven lieten.
En in hun spoor tanks en een eindeloze stoet vrachtwagens,
manschappen en materiaal stroomden het land op.

Je ziet maar zelden beelden van mensen die de ándere kant op gingen.
Terug naar de zee, op de Hospitaalschepen vol gewonden.
Vanuit de strijd voeren constant schepen terug naar Engeland.
En aan boord van die Hospitaalschepen waren heel wat Army-nurses.
Dappere vrouwen die gewonden verzorgden en troostten.

In een documentaire sprak één van die vrouwen over haar ervaringen.
Ze zei het volgende:
“Het was onze taak
om die jongens weer thuis te brengen.
Vanuit de onmenselijkheid van een oorlog,
terug naar het leven.”

Aan boord van de Hospitaalschepen moesten wonden verzorgd worden,
zowel lichamelijk als geestelijk.
De zusters brachten verband aan, maar ze luisterden ook naar verhalen,
ze zagen tranen tevoorschijn komen en sterke kerels breken.
“Het was onze taak om hen weer thuis te brengen, terug naar het leven!”

Mensen kunnen zich klein en verloren voelen in onze wereld.
Dat gold voor die soldaten in Normandië.
Maar dat geld ook voor heel wat anderen.

Je zult maar je baan verliezen
en je op je vijftigste moeten solliciteren,
met nauwelijks uitzicht op werk.
Je zult maar iemand uit handen moeten geven,
waardoor heel het leven anders wordt.

Je zult maar meemaken dat je kind gaat scheiden,
waardoor je de kleinkinderen nauwelijks nog ziet.

Je zult maar ruzie krijgen
en niet weten hoe je het goed kunt maken.

In ieder mensenleven komen zulke ervaringen voor.
Het ene moment ben je sterk
en voordat je het weet kun je nauwelijks verder.
Het overkwam ook Petrus in het Evangelie, een verhaal vol symboliek.
Jezus komt over het water naar zijn leerlingen toe
en Petrus is weer eens haantje de voorste.
Hij stapt dapper uit de boot en loopt naar Jezus toe.
Heel de wereld ligt aan zijn voeten, vol zelfvertrouwen.
Dan begint hij te twijfelen, de storm slaat over naar zijn hart.
Petrus wordt bang en begint te zinken.
Hij gaat kopje onder door zijn angst en onzekerheid.

Maar dan is er één gebaar dat alles verandert.
Jezus steekt zijn Hand uit en grijpt Petrus vast.
Hij láát Petrus niet verdrinken.
Hij komt de visser opvissen.
Het is immers Jezus’ taak om te redden.
Hij laat niemand los.

Een hand die je vasthoudt,
dat kan ook ons levensverhaal veranderen.
Al is er maar één persoon die jou vasthoudt,
wanneer het stormt in je leven,
dat kan al de kracht geven om terug te keren naar het leven.
Iemand die jou wil begrijpen, bij wie je altijd aan mag kloppen.
De zusters op de hospitaalschepen zagen dat als hun roeping.
Gewonde soldaten thuisbrengen, terug naar het leven.

En dat is ook de roeping die wij als Christenen hebben.
Elkaar niet loslaten.
Juist op de moeilijke momenten nabij zijn en troosten.
Helpen waar het kán
en bidden waar helpen haast niet mogelijk is.

Dat is ook de plaats die Maria heeft in het leven van vele mensen.
Zij is een uitgestoken hand, die God ons geeft.
Bij Maria komen mensen in al hun kwetsbaarheid.
Met hun angst, hun vragen, hun ziekte, hun onmacht.
Of het nu in Lourdes is, of hier bij de kapel.

Wij voelen het aan:
hier hoef je niet jezelf groter of sterker voor te doen.
Hier ben je welkom!
Niet alleen om een kaars aan te steken, ook om een lichtpunt te vinden.

Wij zingen over stormen, die dreigen op onze baan,
over het scheepje onzer ziel, dat in gevaar is te vergaan.
En over Maria als de Sterre der Zee,
een licht om je op te richten.
Maria wil niets liever, dan ons thuisbrengen.
Ons laten weten dát je nooit alleen staat.
Zelfs niet in het uur van onze dood.

Amen!

Voorbede:

Pr. Stemmen wij ons leven af op Maria en bidden wij:

Le. Heer, wij bidden voor onze wereld,
 getekend door armoede en geweld.
 Dat uw vrede kan groeien
 waarin mensen recht doen aan elkaar.    Laat ons bidden …

Le. Heer, zegen de gemeenschap van de kerk,
 dat het voorbeeld van Maria
 haar maakt tot een liefdevolle moeder,
 die zorg heeft om haar kinderen.    Laat ons bidden …

Le. Heer, bemoedig de parochies,
 die de weg naar elkaar bewandelen.
 Dat het voorbeeld van Maria ons inspireert
om elkaar hoopvol vast te houden.   Laat ons bidden …

Le. Heer, zegen allen die zorg dragen
 voor de kapel van Schilberg.
 Dat Maria hen blijft inspireren
 om deze heilige plek in ere te houden.   Laat ons bidden …

Pr. Misintenties (…)      Laat ons bidden …

Pr. Zo bidden wij, op voorspraak van Maria,
 die ons de weg wijst naar Jezus
 onze Heer.
 Amen.


 

        
 
 
2017 Parochie Pey