Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
16de Zondag door het Jaar A
22 en 23 juli 2017
 
 

Schriftlezingen:

Wijsheid 12, 13.16-19
Evangelie voolgens Mattheus 13, 24-30

Verkondiging (preek):

De stad Bagdad in Irak draagt de sporen van oorlog,
van dagelijks geweld en aanslagen.
Het is een verminkte stad.
Maar jarenlang woonde daar een van de gaafste mensen.

Zijn naam is Andrew White.
Zijn lichaam is net zo getekend als de stad,
want hij lijdt aan MS.
Maar innerlijk is hij onvermoeibaar.
Andrew White is priester van de Anglicaanse kerk.
Hij wijdt zijn leven aan de verzoening tussen Moslims, Joden en Christenen.
Andrew heeft voortdurend vriendschappen gesloten.
Hij nodigt mensen uit aan tafel.
Hij luistert en brengt vijanden met elkaar in gesprek.
Waar verhoudingen verhard zijn, is hij de schakel die oude vijanden verbindt.

Onder zijn gedrevenheid zit een diepe overtuiging.
Pastor Andrew White weigert te accepteren
dat het ene volk goed is en het andere slecht.
Hij weigert te geloven dat ene geloofsovertuiging deugt en de andere niet.
De grens tussen goed en kwaad loopt niet tussen volkeren of landen,
maar ten diepste in mensen.
Andrew zegt het heel mooi:
Je kunt zelfs houden van mensen met wie je het totaal oneens bent!

Die houding past bij het verhaal dat Jezus ons vandaag vertelde.
Het Evangelie begon heel voorspoedig.
De tarwe staat er goed bij en een rijke oogst wordt verwacht.
Maar dan is er ineens paniek.
Tussen de tarwe wordt onkruid ontdekt.
Meteen begint de droom van de oogst te barsten.
De knechten willen het veld opstormen en het onkruid met wortel en al verwijderen.

Maar de eigenaar van de akker heeft een andere visie.
Ook hij ziet de akker, met links en rechts het opgroeiende onkruid.
Maar allereerst heeft hij oog voor de tarwe.
Daarom neemt hij een wijs besluit.
Het is gevaarlijk om het onkruid meteen uit te trekken,
zeker in de stenige grond van Isral, waar wortels maar weinig houvast hebben.
Ruk je het onkruid uit, dan gaat ook je oogst eraan.
De eigenaar van de akker heeft meer vertrouwen in de groeikracht van het graan,
dan dat hij angst heeft voor het onkruid.

Het is de houding, die Jezus ons toewenst.
Wanneer we beseffen dat in ieder mens zowel goedheid is als onkruid,
dan zal je dit milder en geduldiger maken.

Wie een ander als een bezetene te lijf gaat met oordelen,
geeft het goede in die ander geen kans om te groeien.
Dat zie je gebeuren wanneer mensen veroordeeld worden
omwille van hun huidskleur, geboorteland of geloof.
Wie met een open blik de ander aanziet, zal vaak verwonderd staan.

Jezus wil onze ogen niet sluiten voor wat verkeerd is,
maar Hij leert ons om vooral te zoeken naar wat ged is.
Dan wordt je blik ruimer.
Het is niet goed om steeds weer het slechte te benadrukken.
Een samenleving die dat doet, wordt ontevreden.
En een geloofsgemeenschap die teveel spreekt over zonde en falen,
kan moeilijk de Blijde Boodschap doorgeven.

Jezus leert ons om milde mensen te zijn,
die uit eigen ervaring weten dat ieder mens licht en donker met zich meedraagt.
Jezus daagt ons uit om het licht in de ander te willen zien.
Toegegeven, dat is niet altijd gemakkelijk
en soms loop je de kans om teleurgesteld te worden.

Maar toch nodigt Jezus ons uit om vertrouwen te schenken keer op keer!
Omdat ook God ons vertrouwt keer op keer.
Zelfs in een geschonden wereld.
Zelfs na de kruisdood van Jezus.
Zelfs dn gelooft God in de groeikracht van het goede in mensen.

Op wie lijk je nou? Op tarwe of op onkruid?
Wie de gelijkenis van Jezus goed verstaat,
zal steeds meer op zaaier gaan lijken.
Want gaat het ten diepste om.
Pastor Andrew White heeft er zijn levenswerk van gemaakt.
Hij zaait vriendschap in deze wereld.
Niet naef, maar volhardend en met geloof.
De oogst is wonderlijk.
Hij bracht een opperrabbijn en een sjiitische leider bijeen aan zijn tafel.
Na afloop zei de Rabbijn Mijn angst is weg.
En de Moslimleider zei: Mijn haat is verdwenen sinds ik jou in de ogen heb gezien.

De pastor van Bagdad lijkt op de zaaier uit het verhaal van Jezus.
Hij zaait in Gods Naam vriendschap,
waardoor in menigeen de tarwe van liefde groeit,
hoog boven het onkruid van haat.

Amen!


 

        
 
 
2017 Parochie Pey