Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Heilige Drie-eenheid en jubileum
11 juni 2017
 
 

Eucharistieviering
op het Hoogfeest van de Heilige Drie-eenheid
bij gelegenheid van het negentigjarig bestaan
van kerk en geloofsgemeenschap
in Maria Hoop.

Verkondiging (preek):

In het televisieprogramma “Verborgen verleden”,
gaan bekende Nederlanders op zoek naar hun familiegeschiedenis.
Onlangs ontdekte zo de presentatrice Hanneke Groenteman heel wat
over haar Joodse afstamming.
De reis bracht haar naar Portugal,
waar een verre voorouder leefde met de naam Bento.
Hij mocht zijn Joodse naam niet dragen
en maakte de vervolgingen mee in de stad Lissabon.
Hierna besloot Bento om naar Nederland te gaan.
Hij liet alles achter zich, om zijn gezin een toekomst te bieden.
In Amsterdam mocht hij zijn Joodse naam wél dragen.
Bento heette daar weer Baruch.
Hij werd koopman, buurman van Rembrandt, vriend van Spinoza.
Toen Hanneke dat verhaal van zoveel eeuwen geleden gehoord had,
beklom zij een van de heuvels rond Lissabon.
Ze keek uit over het plein waar haar verre voorouder had geleefd.
En op de leuning zag zij een sticker met de tekst:
“J’existe” … ik besta.

Dat raakte haar diep.
Want ineens besefte zij:
Ik besta … omdat mijn voorouder hier weg is gegaan.
Ik besta … omdat hij voor zijn gezin heeft gekozen.
Ik besta … omdat hij ook het fundament van mijn toekomst heeft gelegd.

Beste mensen,
vandaag vieren wij het jubileum van onze kerk.
De stenen rondom ons zijn negentig jaar oud
en hebben heel wat meegemaakt.
Hier is lief en leed gedeeld met God en mensen.
Hier is gebeden in tijden van oorlog.
Hier hebben muziek en stilte geklonken.
Al die stenen om ons heen zeggen vandaag “J’exist” … Ik besta.

Want dit heilig Huis draagt een getuigenis door de tijd.
“Ik besta”, dat roept de Eeuwige ons hier toe.
Ik ben de God van Bijbelse voorouders,
de God van Abraham, Izaak en Jakob,
de God van Sarah, Rebekka, Lea en Rachel.
De God van Jozef en Maria, de Vader van Jezus.
Ik ben ook de God van jouw voorouders:
de God van Joep, Jan en Jo,
de God van Mie, Neske en An.
Ik heb hun levensweg gedeeld
en hen tot het beste geroepen.
En zij hebben dit Huis gebouwd,
midden in dit dorp,
om van mijn Aanwezigheid te getuigen.

"Ik besta", dat roept God ons hier toe,
in deze kerk vol Passie.
Hier hebben de paters Passionisten gepreekt en geleefd
om te vertellen over de Passie van Jezus,
over zijn lijden en zijn medelijden.
Sint Paulus van het kruis werd ver weg in Italië geraakt
door het besef dat Jezus de wereld omarmt,
ook al werden zijn handen vastgespijkerd op het kruis.
Die bezieling droegen de passionisten mee,
in het embleem op hun hart
en in de geloofsgemeenschap die hier groeide.

"Ik besta", dat roept God ons hier toe,
omdat wij niet alleen het verleden vieren,
maar vooral ook de toekomst.
We vieren het leven in de Geest van Jezus.
God die mensen nog steeds nabij is,
die met ons meelijdt en meestrijdt,
die verbindt en zin geeft,
die met ons is, kome wat komt.

"Ik besta",
Ik ben de Vader, die jouw leven gewild heeft,
Ik ben de Zoon, die zijn leven voor jou gegeven heeft,
Ik ben de Geest, die in jou wil leven.
Dat is het getuigenis van dit Heilig Huis.

Maar dat is ook de uitnodiging die hier klinkt.
Mag God ook in jouw leven laten zien, dat Hij bestaat?
Mag Hij door jou zijn liefde openbaren,
zijn woorden spreken,
zijn passie tonen?

Beste mensen,
Hanneke Groenteman zag boven op de berg in Lissabon een sticker:
“J’exist” … ik besta.
En ze besefte dát zij bestaat,
dankzij de moed en het geloof van haar verre voorouder.
Onze geloofsgemeenschap bestaat dankzij het geloof en de trouw
van zoveel gelovigen die hier de kerk hebben gebouwd
en die het geloof hebben doorgegeven.
De paters passionisten,
de mensen die stenen hebben gesjouwd,
geld bijeen gebracht, met persoonlijke opoffering.

Maar zeker ook degenen die na het vertrek van de paters
hun verantwoordelijkheid hebben genomen,
die gastvrijheid hebben geboden,
die hebben gebeden en geluisterd.
Dank aan al diegenen, die passie hebben getoond voor hun parochie,
tot in onze tijd.

Een jubileum als dit stelt aan ieder van ons een vraag.
Hoe zorgen wij dat deze geloofsgemeenschap toekomst heeft?
Zodat komende generaties zullen zeggen “J’exist” … ik besta,
omdat die parochianen van 2017 moedig en krachtig
hun geloof hebben uitgedragen.

Wellicht door de goede raad te volgen die een heilige man ooit heeft gegeven:

Er moet warmte van ons uitgaan,
het moet de mensen goed gaan in onze nabijheid
en zij moeten kunnen voelen dat dit voortkomt
uit onze verbondenheid met God.

Amen!


Voorbede:

Pastoor: Omdat onze tijd deel is van Gods Eeuwigheid, bidden wij:

Kind:  Goede God, onze kerk is jarig.
  De kinderen zijn blij,
  want het is fijn om te weten
  dat we altijd welkom zijn bij U.
  Help ons om dat nooit te vergeten.
  Laat ons bidden …

Carnaval: Negentig jaar geloofsgemeenschap,
  dat is als een lange optocht:
  zoveel mensen die elkaar vreugde
  en vriendschap hebben gegeven.
  Help ons om die verbondenheid te koesteren.
  Laat ons bidden …

Fanfare: Negentig jaar geloofsgemeenschap,
  dat is als een herkenbare melodie
  die generaties aan elkaar rijgt
  en harmonie schept.
  Help ons om een instrument te zijn van uw liefde.
  Laat ons bidden …

Koor:  Negentig jaar geloofsgemeenschap,
  dat is als een lied met vele coupletten:
  vol lief en leed,
  met een hoopvol refrein.
  Help ons om de toekomst met een lied te begroeten.
  Laat ons bidden …

Pastoor: Misintenties (…)

Pastoor: Hemelse Vader,
  zegen onze goede wil.
  Broeder Jezus,
  wees onze reisgenoot.
  Heilige Geest,
  geef ons kracht
  om de weg van Jezus te volgen,
  nu en in eeuwigheid.
  Amen.




 


 

        
 
 
2017 Parochie Pey