Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vierde Zondag van Pasen A
6 en 7 mei 2017
 
 

Verkondiging (preek):

Enkele jaren geleden besloot bisschop Muskens van Breda
om terug te treden.
Na jarenlang in het middelpunt gestaan te hebben,
koos hij voor een leven in de schaduw.
Zijn gezondheid liet het niet langer toe om een bisdom te leiden.
Hij besloot om als eenvoudige broeder
in een kloostergemeenschap te leven.

Toen hij dit bekendmaakte, zei hij met een glimlach:
“Zo zie je dat je in de kerk
Steeds weer carrière kunt maken.
De priester werd bisschop
en de bisschop wordt nu zelfs broeder.”

Muskens zei dit niet alleen omdat hij gevoel voor humor had,
maar ook omdat hij een teken wilde stellen.
In de kerk hoort  het begrip “carrière” een eigen invulling te krijgen.
Je maakt geen carrière wanneer je bisschop wordt of kardinaal;
maar wanneer je écht broeder van je naaste kunt zijn.

Roeping vraagt allereerst om bescheidenheid.
Dat laat ook paus Franciscus ons tekens weer zien.
De hoogste leider van de kerk
noemt zichzelf dienaar.
Hij woont niet in een pauselijk paleis,
maar in een logeerkamer.
Hij reist niet met een luxe limousine,
maar met een kleine auto.
Hij noemt zichzelf niet heilig,
maar broeder van de zondaars.

Wie de Bijbel leest, ontdekt dat roepingen nooit vanzelfsprekend zijn.
Gód is immers degene die roept.
En Hij heeft een voorkeur voor bescheiden mensen.

Dat zien we in de grote roepingsverhalen van de Bijbel.
Mozes bijvoorbeeld, voelt zich niet waardig wanneer God hem roept.
“Waarom ik?
Anderen zijn toch beter geschikt?”
Mozes gaat stotteren en stamelen, wanneer hij geroepen wordt.
De Schrift zegt dat geen mens bescheidener was dan Mozes, juist daardoor was hij geschikt om Gods werk te doen!

Ook de roeping van de grote koning David begint onverwacht.
Een herdersjongen wordt achter zijn schapen vandaan geroepen.
De jongste en kleinste wordt door God aangewezen om koning te zijn.
Niet zijn grotere en sterkere broers, maar de kleine David.

Roeping vraagt om bescheidenheid.
Om een luisterend hart, een ontvangende houding.
Het is goed om dat als geloofsgemeenschap te beseffen.

Iedere roeping is immers een groot geschenk!
Het is een moment waarop God het leven van een mens aanraakt,
zodat er in ons midden iets van Gods plan zichtbaar wordt.

Goddank zijn er ook in onze tijd mensen die zich laten roepen
tot een leven van dienstbaarheid.
De man die zijn vrouw trouw bleef verzorgen
nadat zij gehandicapt werd.
Zijn leven in dienst van zijn vrouw.
Opoffering die als een blijk van liefde werd beleefd.

Goddank zijn er mensen die zich laten roepen
tot een leven van dienstbaarheid.
De pastorale werkster die houdt van de kerk,
ook al wordt haar inzet niet door iedereen in die kerk gewaardeerd.
Een vrouw die haar bestaan wijdt aan ouderen en zieken,
naar het voorbeeld van Jezus.

Goddank zijn er mensen die zich laten roepen
tot een leven van dienstbaarheid.
De koorzanger die telkens weer klaarstaat
om met liederen God te eren
en mensen te troosten of te bemoedigen.

Goddank zijn er mensen die zich laten roepen,
zoals de buitenlandse priester
die alle moeite moet doen om onze taal te spreken.
Die uit een levendige kerk komt
om hier een soms uitgebluste kerk te dienen.

Goddank zijn er mensen die zich laten roepen.
Wanneer je hen daarop aanspreekt, worden zij vaak verlegen.
Roeping maakt bescheiden.
Want niet wij bepalen wie geroepen wordt en waar we geroepen worden.
Het is God, die bepaalt, die roept en nieuwe wegen baant.

Roeping en bescheidenheid, horen bijeen.
Wie hoogverheven praat over roeping,
heeft slecht geluisterd naar de verhalen van ons geloof.

Niet voor niets zegt paus Franciscus ieder jaar tegen de nieuwe kardinalen,
dat ze hun nieuwe ambt bescheiden moeten vieren.
Ieder ambt is dienstbaarheid.
En hoe hoger je geroepen wordt, des te nederiger moet je zijn.

Roeping begint met bescheidenheid.
Want niet wij bepalen wie waartoe geroepen wordt,
maar God,
die ons kent als geen ander.

Amen!





 

        
 
 
2017 Parochie Pey