Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Derde Zondag van Pasen A
29 en 30 april 2017
 
 

Verkondiging (preek):

Wij leven in een tijd die heel vluchtig kan zijn.
Het ene moment zijn we onder de indruk,
en even later is alles weer voorbij en vergeten.
Zelfs het lot van mensen is vluchtig nieuws geworden.

Denk maar aan het jongetje in Syrië,
dat onlangs middelpunt van het nieuws was.
Bedekt onder een dikke laag stof,
met bloed over zijn lijf,
keek het jongetje verweesd naar de camera’s die hem filmden
en de fotografen die hem vastlegden.
Even was dat jongetje middelpunt van het wereldnieuws.
Hij werd getoond,
gedeeld op sociale media.
Het lijden van een kind als een hype, toonbeeld van het lijden in Syrië.
 
Maar zeg eens eerlijk …
wie denkt er nu nog aan dat jongetje?
Wie vraagt zich af wat er van hem geworden is?
Wie bidt er voor hem?
Vrijwel niemand.

Misschien is dat wel de ziekte van onze tijd.
We twitteren en appen bij het leven.
Steeds op de hoogte van het laatste nieuws.
Maar het raakt zo weinig ons hart.
Het zet zo weinig in beweging.
De held van vandaag én de arme sukkel van vandaag,
ze delen hetzelfde lot,
want morgen zijn ze beiden vergeten.

Dat maakt het Evangelie van deze dag zo actueel.
Want Jezus gaat een andere weg.
Hij vergeet niet.
Het lot van mensen gaat Hem ter harte
en maakt Hem eindeloos trouw.

Dat blijkt wanneer Hij is opgestaan uit de dood.
Twee van zijn volgelingen kunnen het allemaal niet meer aan.
Ze horen nog de hamerslagen van de kruisiging in hun oren.
Ze voelen nog de pijn van de teleurstelling.
Met de dood van Jezus, sneuvelden ook hun dromen.
Daarom verlaten zij Jeruzalem.
Ze keren de gemeenschap van de apostelen de rug toe.

Maar Jezus laat hen niet los.
Die twee vluchtende leerlingen zijn voor Hem net zo belangrijk
als de anderen die gebleven zijn.
Jezus gaat hen achterna.
Ze herkennen Hem niet … en tóch gaat Hij met hen mee.

Jezus laat de kracht van trouw zien.
“Waar hebben jullie het over?” is zijn vraag.
Hij nodigt uit om te vertellen wat hen bezighoudt.
En dat is het begin van de verandering.
Ze delen hun gekwetste hoop.
Ze vertellen wat hen in Jezus geraakt heeft.
En Hij vult hun woorden aan met woorden uit de Bijbel.
Het verhaal van het geloof is er niet om onze ervaringen te overstemmen,
maar om ze aan te vullen.
Om ons verhaal tot een deel van dat Grote Verhaal van God te maken.

Jezus wordt een reisgezel.
De weg naar Emmaüs verandert van een vluchtroute in een pelgrimstocht.

Waar je elkaar vindt op de levensweg,
om vreugde en hoop te delen,
maar ook teleurstelling en verdriet,
daar wordt je levensweg gaandeweg anders.

De weg die je samen gaat, kan je thuis brengen.
Want je leven is niet doelloos.
Je leven is nooit doelloos.
Dat wilde Jezus die leerlingen van lang geleden laten ervaren
en dat wil Hij ook ons laten weten.

In onze vluchtige tijd, waarin mensen nieuwsfeiten worden
en echte bewogenheid soms teveel moeite lijkt te kosten,
klinkt het verhaal van de Emmaüsgangers duidelijker dan ooit.

Dát heeft onze wereld nodig.
Mensen die zich laten raken … écht raken … door het lot van een ander.
Want je naaste is geen hype, maar een medemens,
geschapen door God, op jouw weg geplaatst om je tot het beste te roepen.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey