Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede Zondag van Pasen A
22 en 23 april 2017
 
 

Verkondiging (preek):

Zou je lid worden van een Carnavalsvereniging
waar nooit gelachten wordt?
Waarschijnlijk niet.

Zou je bij een voetbalclub gaan
waar geen bal wordt getrapt?
Waarschijnlijk niet.

Zou je bij een dialectvereniging gaan
waar alleen hooghollands gesproken wordt?
Ech neet!

Waarom zou je dan wel bij een kerk willen horen,
die mistroostig is, bang en teruggetrokken?
Waar blijft dan de Blijde Boodschap van Jezus?
Waar klinkt dan een woord van hoop en leven?

Het is daarom nog niet zo vreemd dat Thomas twijfelt
aan de verhalen die de anderen leerlingen vertellen.
Ze spreken over de ontmoeting met de Verrezen Heer,
maar intussen zijn ze als de dood voor wat er kan gebeuren.
De deuren van hun huis zijn dicht, zo vertelde ons het Evangelie.
Jezus moest door dichte deuren heen.
En ze blijven gesloten.
Geen wonder dat Thomas twijfelt.
De woorden van de andere apostelen passen niet bij hun levenshouding.

Wanneer Jezus een tweede keer verschijnt,
moet Hij opnieuw door gesloten deuren heen.
Deze keer is Thomas er wl bij.
Hij ziet Jezus en hij gelooft.

Het mooie is dat Jezus hem niet wegstuurt.
Die kritische Thomas mag zelfs bij Hem komen,
om zijn vingers in zijn wonden te leggen.
De ongelovige Thomas wordt de gelovige Thomas,
omdat Hij Jezus mag ontmoeten.

En daar zit precies de kracht van dit Bijbelverhaal.
Waar mensen leven vanuit de ontmoeting met Jezus,
daar kan de vonk overslaan,
daar komt hoop in plaats van angst,
geloof in plaats van twijfel.

Een kerk die haar deuren gesloten houdt, voelt zich misschien veilig,
maar er zal maar weinig van uitgaan.
Maar een kerk die haar deuren opent,
die welkom heet
en naar buiten treedt.
Die getuigt van Jezus en zijn Blijde Boodschap,
door te vieren en te delen, door te bemoedigen en onrecht tegen te spreken.
Z een kerk is uitnodigend.
Z een gemeenschap is waarachtig.

De Eerste Lezing van vandaag gaf het voorbeeld.
Intussen zitten we een stukje verder in de tijd.
De apostelen zijn naar buiten gegaan
en hun woorden hebben anderen geraakt.
Het geloof in Jezus gaat hand in hand met daden van liefde en goedheid.
De Lezing beschreef de gemeenschap van de eerste Christenen.

Ze braken het brood, ze wijdden zich aan het gebed,
ze zorgden voor de zieke en voelden zich gemeenschap,
ze deelden met de armen en zorgden dat niemand iets tekort kwam,
ze beleefden hun geloof in eenvoud en blijmoedig.
En het volk zag het en was blij met hen.
En de Heer zag het en zegende hen.
Dagelijks groeide hun aantal.

Geloven achter gesloten deuren,
bang en sacherijnig,
dat betekent het einde van een kerkgemeenschap.

Maar geloven met open deuren,
dt schept toekomst.
Een kerk die dient, die liefheeft,
die getuigt van de band met Jezus,
die kerk heeft een verstaanbare Boodschap.

Laten we goed luisteren naar mensen zoals Thomas,
die kritisch geloven, die vragen stellen bij onze zekerheden.
Zij kunnen ons helpen om onze roeping te verstaan, in deze wereld, in deze tijd.

Want je wilt eerder horen bij een Carnavalsverenging waar gelachen wordt.
Je wilt eerder horen bij een voetbalvereniging, waar gevoetbald wordt.
Je wilt wellicht deel zijn van een dialectvereniging, waor luuj zich verstaon.
En zo wil menigeen best horen bij een kerk,
die leeft volgens de Blijde Boodschap van Jezus,
met open deuren, zodat mensen thuis kunnen komen bij de Heer en bij elkaar.

Amen!


 

        
 
 
2017 Parochie Pey