Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Pasen
15 en 16 april 2017
 
 

Verkondiging (preek):

In januari brandde een moskee tot de grond toe af.
Dat gebeurde in de Amerikaanse stad Victoria, in Texas.
Vermoedelijk was het brandstichting.
De ontreddering in de plaatselijke Moslimgemeenschap was groot,
omdat mensen daar eigenlijk heel fijn met elkaar omgaan.
Het leek alsof de conflicten in de grote wereld
ineens hun stad hadden overvallen.

Maar toen gebeurde er iets bijzonders.
In de woning van de voorzitter van de moskee ging plotseling de bel.
Op de stoep stond de voorzitter
van de Joodse synagoge in die stad.
Hij had een sleutel van de synagoge bij zich en zei:
“Zolang jullie nog geen nieuwe gebedsruimte hebben,
ben je in ons gebouw welkom.”

En dat voorbeeld zette anderen aan het denken.
Kort daarop boden drie christelijke kerken eveneens
hun gebedsruimte aan.
En er gebeurde nog meer.
In heel Texas werd gecollecteerd.
In kerken, synagogen en op andere plaatsen werd binnen de kortste tijd
een miljoen dollar bijeen gebracht
voor de herbouw van de Moskee.

Beste mensen,
dát is nou een voorbeeld van Paasgeloof.
Wanneer voorbij een doodse situatie,
het goede tot leven wordt gewekt.
Wanneer licht ontstoken wordt in de donkerte.
Wanneer mensen elkaar oprichten
en naar de toekomst leiden.
Net zoals die mensen in Texas
hebben ook wij regelmatig het gevoel
dat de conflicten van de grote wereld
steeds dichterbij komen.

Aanslagen en geweld vinden niet alleen plaats in Syrië,
maar ook in Brussel, in Berlijn, in Londen, in Kopenhagen.
Dood en verwoesting
wekken haat en wantrouwen.
Een jonge Moslim in Zweden zei het met tranen in zijn ogen:
“Mensen kijken nu anders naar mij
en ik kan dat begrijpen”.

Maar juist in onze tijd, hebben we mensen nodig,
zoals de voorzitter van de Synagoge in Victoria,
die met een sleutel in zijn handen
naar de voorzitter van de Moskee ging.
Omdat hij een medemens in nood zag,
omdat hij zijn naasten overeind wilde helpen.
Dat gebaar bleek sterker te zijn dan de haat, waardoor de brand gesticht werd.
Het riep anderen tot het beste,
tot gastvrijheid en gulheid,
tot begrip en naastenliefde.
Zo kon een gemeenschap opstaan uit de as van de verwoesting.

Vandaag vieren wij Pasen.
Een feest dat ook begon met donkerte, dood en pijn.
Jezus die een en al goedheid was,
die zelfs op het kruis woorden van vergeving sprak,
werd aan het kruis gedood.
Een zware steen lag voor zijn graf,
de aarde werd donker als nooit tevoren.
God gaf ons het Liefste dat Hij had,
en de wereld sloeg dat kostbare geschenk stuk.
En tóch bleef God van de wereld houden.
In de gekruisigde armen van Jezus omarmt Hij heel de aarde.
Zoveel liefde overwint de dood.

Met Pasen klopt Jezus op onze deur.
In een wereld vol geweld en donkerte
biedt Hij ons de sleutel aan van zijn Koninkrijk.
We mogen thuiskomen bij Hem, er wacht leven voorbij de dood.

Waar haat regeert
en mensen elkaar naar het leven staan,
leert Hij ons om elkaar niet uit het oog of het hart te verliezen.
Om bruggen te bouwen in plaats van muren.
Om grenzeloos lief te hebben, in plaats van grenzen te sluiten.

Waar angst regeert
en wantrouwen groeit,
leert Hij ons om bondgenoten te zoeken.
Om open te blijven staan voor de goede mensen
die net zoals wij aan een mooie wereld willen bouwen,
ook al komen zij uit een ander land.

Waar moedeloosheid regeert
en de wereld verloren lijkt,
leert Hij ons om te blijven hopen dat het anders kan,
om te geloven dat God onze goede wil bezielt met zijn kracht.

Pasen is het feest van een nieuw begin.
Een steen die is weggerold van een graf.
Een sleutel die wordt aangeboden.
Een hand die wordt uitgestoken.
Mensen die opstaan en samenleven … in Godsnaam.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey