Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Eenentwintigste zondag door het jaar (B)
22 en 23 augustus 2009
 
 

Schriftlezing

Eerste Lezing uit het boek Jozua

Jozua riep alle stammen van Isral in Sichem bijeen,
met de oudsten van Isral, de familiehoofden,
de rechters en de schrijvers.
Toen zij voor God stonden,
richtte Jozua zich tot het volk en sprak:

"Zo spreekt de Heer, de God van Isral.
Als u de Heer niet verkiest te dienen,
kies dan nu wie u wel wilt dienen:
de goden die uw voorouders aan de overkant van de Rivier hebben vereerd,
of de goden van de Amorieten, van wie u nu het land bewoont.
Ik en mijn familie, wij dienen de Heer."

Het volk antwoordde:
"Wij denken er niet aan de Heer te verlaten en andere goden te dienen.
De Heer onze God heeft ons en onze vaderen uit Egypte geleid,
uit het slavenhuis.
Hij heeft voor onze ogen grote tekenen verricht
en ons beschermd op al onze tochten,
en tegen alle volken waarmee wij in aanraking kwamen.
Ook wij willen de Heer dienen, Hij is onze God."

Tweede Lezing uit het heilig evangelie volgens Johannes

Velen van Jezus leerlingen die Hem gehoord hadden, zeiden:
"Dit zijn harde woorden. Wie kan daar nog naar luisteren?"
Maar Jezus, die wist dat dit bij zijn leerlingen gemor uitlokte, zei:
"Dit ergert jullie dus?
En als jullie nu de Mensenzoon eens zien opstijgen
naar waar Hij vroeger was?
Het is de Geest die levend maakt, het vlees helpt niets.
De woorden die Ik tot jullie gesproken heb, zijn geest: ze zijn leven.
Maar er zijn er onder jullie die niet geloven."
Jezus wist immers al vanaf het eerste moment
wie het waren die niet geloofden
en wie het was die Hem zou overleveren.
En Hij vervolgde:
"Dat is de reden waarom Ik zei dat niemand naar Mij toe kan komen
tenzij hem dit door de Vader geschonken is."
Toen keerden velen van zijn leerlingen Hem de rug toe
en trokken niet langer met Hem mee.
Hierop vroeg Jezus aan de twaalf:
"Jullie willen toch niet k weggaan?"
Simon Petrus antwoordde:
"Maar Heer, naar wie zouden we gaan?
In uw woorden vinden we inderdaad eeuwig leven.
Wij geloven vast en zeker dat u de heilige van God bent!"

 

Verkondiging (preek)

Ooit was er een ezel die stierf van de honger.
Hij stond tussen twee hooibergen, maar kon niet kiezen tussen beide.
Twijfelend welke het lekkerste was, viel hij om van de honger.
Daar moet je een ezel voor zijn,
zeiden de mensen.

Maar soms zijn mensen nog grotere ezels.
Dan zijn we bang om te kiezen, om ons uit te spreken,
om ons hart te verbinden aan een ideaal.
Wanneer je steeds alle keuzes open wilt laten,
dan lijkt het alsof de toekomst onbegrensd is.
Maar het kan er ook toe leiden dat je geestelijk verhongert.

De Bijbellezingen van vandaag maken dat duidelijk.
In het eerste verhaal hoorden we over Jozua.
Na de dood van Mozes heeft Jozua het Joodse volk naar het Beloofde Land geleid.
Eindelijk, na zoveel jaren, staan ze op de grond van het Beloofde Land.
Maar terwijl het zand van de woestijn nog aan hun voeten kleeft,
blijken velen al vergeten te zijn welke weg zij hebben afgelegd.
De afgoden van het nieuwe land lijken verlokkelijk.
Mammon beheerst vaak het leven van hen die gesetteld raken.
Sommigen maken het zichzelf gemakkelijk, omdat ze toch het uitverkoren volk zijn.

Maar Jozua stelt zijn volk opnieuw voor de keuze:
Wil je God laten vallen, ga dan je gang.
Maar noem je jezelf een gelovig mens, lf er dan ook naar.
Herinner je hoe God een rol speelde in het leven van de mensen
die je zijn voorgegaan.

Jozua laat duidelijk horen waarvoor hij kiest.
Ik en mijn familie, wij dienen de Heer!
En jullie, waar kiezen jullie voor?

Later zal Jezus zijn leerlingen dezelfde vraag stellen.
Sommige volgelingen vinden het prachtig wat Jezus doet:
zieken genezen, wonderen verrichten, brood vermenigvuldigen.
Maar wanneer Jezus ook eisen stelt, dan wordt het ineens anders.
Wanneer Hij vraagt om te helen en te delen,
dan komt zijn Boodschap ineens wel heel dichtbij.
Sommige volgelingen kiezen liever hun eigen weg en verlaten Hem.
En dan stelt Jezus de vraag aan zijn apostelen:
Willen ook jullie Mij verlaten?

Het is een oprechte vraag.
Want Jezus heeft nooit iemand gedwongen om Hem te volgen.
Je bent vrij om in zijn voetspoor te gaan, of een andere weg te kiezen.
Geloven is een vrije keuze.
Wanneer mensen dat vergeten en iemand hun geloof opleggen,
dan gaat het mis.
De wereldgeschiedenis leert ons dat.

Geloven is een vrije keuze.
Maar let wel: het is geen vrijblijvende keuze.
Want wie ervoor kiest om Jezus te volgen, die zal daarnaar moeten leven.
Net zoals in iedere relatie, kan de liefde niet van n kant blijven komen.
Alleen wanneer je investeert in je geloof, kun je erin groeien.

Soms zullen wij ons geloof belijden zoals Jozua,
die met vaste stem zijn geloof uitspreekt:
 Ik en mijn familie, wij dienen de Heer!

Soms zullen we ons geloof belijden zoals Petrus ,
die nog zoveel niet begrijpt
en soms niet met de boodschap van Jezus uit de voeten kan,
maar die dan tch zegt:
 Gij hebt woorden van eeuwig leven, tot Wie zou ik anders gaan?

Soms zullen we misschien ook helemaal geen woorden hebben
om ons geloof te belijden.
Maar dan worden we toch weer stil om het geheim van het leven
dat zoveel groter is dan een mens kan bedenken.
Wanneer de geboorte van een kind ons raakt.
Wanneer een mens de weg vindt naar ons hart.
Wanneer een dierbare ons verlaat.

Er zijn zoveel verschillende wegen door het leven
en evenveel wegen naar God.
Ieder van ons zal een eigen antwoord moeten vinden op de vraag
wat je geloof je waard is.
Of je kiest voor de God van liefde, die zijn volk bevrijdde
en die ons wil leiden op de weg van vrede, waarheid en goedheid;
of dat je andere wegen wilt gaan.

In onze tijd is geloven niet meer vanzelfsprekend.
Je moet er bewust voor kiezen.
De vraag van Jezus uit het Evangelie is heel persoonlijk geworden:
Wil je Mij verlaten of blijf je bij Mij?
Het is aan ieder van ons om daar een antwoord op te geven.
Maar hoe we ook antwoorden, n ding mogen we weten:
Hij houdt van ons, Hij is onze weg gegaan, heeft ons leven gedeeld,
met alle vreugde en pijn die daarbij horen.
Waarom? Omdat Hij voor ons kiest, telkens weer.
Misschien maakt dat de keuze voor Hem wel iets gemakkelijker.

Wil je de weg van Jezus gaan?
Wil je God dienen door een liefdevol mens te zijn, door te delen en te helen?
Schuif die keuze dan niet voor je uit.
Anders vergaat het je als die ezel,
die niet durfde te kiezen en daardoor omviel van de honger.

Wil je de weg van Jezus gaan?
Hopelijk is je antwoord "Ja" en niet "Iaa"!

Amen!


Voorbede:

Pr. Heer, Gij hebt woorden van eeuwig leven, tot Wie zouden wij anders gaan?

Le. Wij bidden voor de gemeenschap van de kerk.
 Dat zij bescheiden genoeg is om haar tekortkomingen te erkennen
 en sterk genoeg om in woord en daad te getuigen van haar keuze voor Jezus.
 Laat ons bidden

Le. Wij bidden voor onze parochie.
 Dat het geloof dat hier beleden wordt
 doorklinkt in ons dagelijks leven.
 Laat ons bidden

Le. Wij bidden voor de gezinnen in onze gemeenschap.
 Dat zij de woorden van Jozua doorgeven:
 Ik en mijn familie, wij willen de Heer dienen.
 Laat ons bidden

Le. Wij bidden voor allen die met moeite geloven.
 Dat zij mogen ervaren dat God voor hn kiest
 ook al lijkt het leven soms zo moeilijk.
 Laat ons bidden

Pr. Parochie-intenties ()
 Laat ons bidden

Pr. Heer,
 neem onze gebeden aan,
 want wij willen U dienen,
 vandaag en alle dagen van ons leven.
 Amen.

 

Ter bezinning

Het godsvolk is bijeen,
of zij nu in Sichem zitten of aan de voeten van Jezus,
of de man Gods nu Joshua van Jericho heet of Jeshua van Nazareth;
een Bijbel lang klinkt steeds weer deze ene vraag:
"Wie wil jij dienen?
Voor wie kies je, voor God of voor de goden?
Voor Israls Heer of voor de Mammon.
Steeds opnieuw belijden de zonen en dochters van Abraham:
"Wij willen breken met valse goden,
zo helpe ons de Heer bij iedere voetstap in het land."
En steeds opnieuw valt hun de onthechting zwaar,
de angst om het alleen met God te wagen is groot
en mensenkracht vaak gering.
Maar telkens weer zetten Gods gezondenen hen op de goede weg.
Telkens weer wordt een geschiedenis van bevrijdend heil en bindend recht in gang gezet.

(Naar aanleiding van een artikel van ds. Nico ter Linden)


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey