Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Vijfde zondag door het jaar A
4 en 5 februari 2017
 
 

Schriftlezingen:

Jesaja 58, 7-10
Mattheus 5, 13-16

Verkondiging (preek):

Onlangs zag en hoorde de wereld hoe een nieuwe president werd geïnaugureerd.
Zijn woorden bouwden meteen muren:
“Ons volk éérst … en alléén ons volk op de éérste plaats”.
Dag na dag worden die woorden omgezet in beleid
en de muren groeien … tussen landen en in het eigen land, dat hopeloos verdeeld is.

In 1984 werd in een ander werelddeel een president geïnaugureerd.
Nelson Mandela werd de eerste zwarte president van Zuid-Afrika
in een land dat de littekens van de apartheid droeg.
Zijn woorden wilden juist muren afbreken.
Hij was zelf het slachtoffer geworden van een regime dat verdeeldheid schiep.
Mandela zag dat het anders móest … hij geloofde dat het anders kón.

In zijn  rede nodigde hij mensen uit om hun licht in de wereld te dragen,
om elkaar te bevrijden van angst
en om je leven naar anderen toe te keren.
Hij gebruikte de volgende woorden:
 
Het is ons Licht, niet onze schaduw, die ons het meest beangstigt.
We vragen onszelf: “Wie ben ik om briljant te zijn,
prachtig, talentvol, fantastisch?”
Maar wie ben jij om dat niet te zijn?
Je bent een kind van God.
Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.
Er is niets verlichts aan je klein te maken,
opdat andere mensen zich bij jou niet onzeker zullen voelen.
We zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen.
We zijn allemaal geboren om de glorie van God die in ons is,
te openbaren.
Die is niet alleen maar in sommige van ons, die is in iedereen!
En als wij ons Licht laten stralen,
geven we onbewust andere mensen toestemming hetzelfde te doen.
Als wij van onze eigen angst bevrijd zijn,
bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.

Die woorden sluiten prachtig aan bij de Evangelielezing van vandaag.
Ook Jezus nodigt mensen uit
om hun licht te laten stralen,
om hun leven naar de wereld te keren.

Jullie zijn het zout van de aarde.
Jullie zijn het licht van de wereld.
Jullie zijn als een stad op een berg.

Wanneer je goed naar de woorden van Jezus luistert, dan valt iets op.
Hij zegt niet: “Je moet als het licht zijn, of je moet als zout zijn.

Jezus zegt:
Jij bént mijn zout, dat smaak geeft aan het leven.
Jij bént mijn licht, dat in de donkerte schijnt.
Jij bént mijn stad, waarin mensen thuiskomen.
Besef dat alsjeblieft!
Laat je leven niet verflauwen, of uitdoven.
Daarvoor is het veel te kostbaar.
Ik heb jou nodig.

De beelden die Jezus gebruikt kwamen uit het alledaagse leven,
omdat onze inzet heel alledaags en dichtbij moet beginnen.

Jezus spreekt over zout!
Zout werd gebruikt om bederf tegen te gaan, om voedsel goed te houden.
Jezus verwacht dat wij de wereld heel houden.
Dat wij, te midden van onverschilligheid, niet verflauwen;
ons het lot van een ander aantrekken,
en niet voorbijlopen aan onze levenstaak om naaste te zijn.

Jezus spreekt ook over het licht!
Opnieuw een alledaags beeld.
Eén lichtpunt helpt al om je in huis te oriënteren.
Zo heeft Jezus ons nodig:
om waar het leven donker is, aanwezig te zijn.
Om een vriend te worden in de eenzaamheid van een ander,
om een begrijpend hart te bieden aan een zieke.
Zo kun je zijn Licht zijn,
waarop anderen zich kunnen richten en oriënteren!

Het derde beeld is groter:
Jezus spreekt ook over een stad,  die boven op een berg ligt.
Dat beeld vertelt over de kerk, die wij samen vormen.
Waar de wereld wegkruipt achter zichtbare en onzichtbare muren,
zouden wij een plek moeten vormen
waar mensen elkaar op de eerste plaats zien als kinderen van God.

Jezus denkt buitengewoon positief over ons.
Hij ziet wat in jou en in mij en in de gemeenschap die wij vormen.
Hij ziet licht van de wereld,
zout van de aarde,
een stad op een berg.

Zoals Nelson Mandela het zei:

Het licht van God zit in ons allen,
wanneer wij dat licht laten stralen in ons leven,
dan nodigen wij anderen uit om hetzelfde te doen.

Amen!



 

        
 
 
2017 Parochie Pey