Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Zondag van de eenheid
14 en 15 januari 2017
 
 

De preek van dit weekend valt in de week van gebed voor de eenheid tussen de kerken. Het thema luidt "Bedekt met het stof van de wereld mogen wij ons werk als christen doen".

Begroeting en inleiding:

+ In de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
 Amen.

Geroepen tot eenheid
zijn wij bijeen in Christus’ naam.
Moge zijn vrede met u allen zijn.

Beste medegelovigen, van harte welkom in deze Viering.

Dit weekend begint de week van gebed voor de eenheid.
Christenen uit alle kerken bidden om verbondenheid.
Juist met alle verschillen,
zijn wij geroepen om elkaar aan te vullen
en te versterken.
Om in het dagelijks leven te getuigen van Jezus
en zijn Goede Boodschap.

Dat is het ideaal.
Maar de werkelijkheid is soms anders.
Dan is er verdeeldheid,
of kijken we hooghartig neer op mensen
die op een andere wijze Jezus volgen.

Laten we daarom de Heer vergeving vragen.


Openingsgebed:

God, genadig en heilig,
zend ons uw Heilige Geest,
zoals Gij die gezonden hebt
tot uw apostelen,
zodat onze gebeden en daden
getuigen van het verlangen om één te zijn
opdat heel de wereld gelooft
dat wij van U zijn.
Vervul ons met uw Liefde,
door Christus onze Heer.
Amen.

Verkondiging (preek):

In de wijk waar ik ben opgegroeid stonden heel veel verschillende kerken.
Naast de katholieke kerk
ook meerdere protestantse kerken:
Nederlands-Hervormd,
Gereformeerd en Gereformeerd-Vrijgemaakt,
het Leger des Heils,
de Apostolische kerk
en de Nieuw-Apostolische kerk,
Vereniging der vergaderde gelovigen,
Zevendedagsadventisten,
Gemeente Gods,
Baptisten.
En dat allemaal in één woonwijk.

Dat had te maken met het Mijnverleden.
Ooit kwamen mensen vanuit heel Nederland naar Limburg,
om te werken in de Mijnen.
Rond de voormalige Staatmijn Emma waren al die  verschillende kerken te vinden
in één wijk.
Met een eigen kerkgebouw,
verenigingen,
of een muziekkorps.

Bovengronds leefden veel mensen in hun eigen kring.
Maar spanningen tussen al die geloven waren er nauwelijks, ook niet in een tijd waarin kerken vaak lijnrecht tegenover elkaar stonden.
Dat had zeker te maken met de reden waarom al die mensen
daar waren gaan wonen.
Op de Mijn telde niet bij welke kerk je hoorde.
Daar moest de een op de ander kunnen rekenen,
om productie te maken
en vooral om te waken over elkaars veiligheid.

Onder een laag kolenstof verdwenen de verschillen
en waren koempels op elkaar aangewezen.

Deze week bidden Christenen uit verschillende kerken om eenheid.
Jezus is ons daarin voorgegaan.
Tijdens het Laatste Avondmaal bad Hij voor zijn apostelen
en voor allen die zijn Weg zullen volgen.
“Vader mogen zij allen één zijn”.

Daarom bidden wij om verbondenheid
tussen protestantse, orthodoxe en katholieke kerken.
We vieren de verschillen, als een rijkdom.
Net zoals een gezin of een familie sterk wordt,
wanneer de een de ander aanvult,
zo willen wij deze week naar elkaar kijken.
Met respect en aanvaarding
en vooral met liefde.

We mogen dankbaar zijn voor de Protestantse kerken,
die met zoveel trouw de Bijbel lezen als de leidraad van het geloof.
Als het Verhaal van God met ons,
dat ons door de tijden leidt.

We mogen dankbaar zijn voor de Orthodoxe kerken,
die met iconen en een uitgebreide liturgie
de heiligheid van God benadrukken,
vol eerbied voor het mysterie van ons geloof.

We mogen dankbaar zijn voor onze eigen katholieke kerk, zo wereldwijd verspreid en met een paus onze eigen kerk leidt op een bijzondere wijze.
Paus Franciscus geeft zijn stem aan Jezus,
wanneer hij spreekt over barmhartigheid, zorg voor armen en kleinen en de heelheid van de schepping.

We hebben elkaar nodig, net zoals die mijnwerkers elkaar nodig hadden.
Om elkaar te versterken en te bemoedigen.
Om over elkaar te waken.
Bedekt met het stof van deze wereld
mogen wij ons werk als Christen doen!

Want geen enkele kerk heeft genoeg aan zichzelf.
We delen de ene roeping om Jezus te verkondigen,
met gebeden, met een boodschap van hoop
en met heel veel naastenliefde.

Bisschop de Korte van Den Bosch heeft ooit het volgende gezegd
over oecumene, over de verbondenheid tussen kerken:

“In tijden van crisis ga je terug naar je bronnen:
de Schrift en de persoon van Christus.
Waar ging het de kerk en de Christenen ook alweer om
en waar zou het ons ook om moeten gaan?”

Wanneer je die vraag stelt, dan worden christenen reisgenoten,
voorbij de grenzen van hun eigen kerk.
Waar ging het ook alweer om?
Niet om onszelf!
Maar om te getuigen van Jezus, die zijn eerste kerk vormde door apostelen te roepen uit verschillende richtingen,
eenvoudige zielen en ontwikkelde denkers,
vissers en een beambte,
strijdvaardige kerels en vredelievende zielen
en niet te vergeten al de vrouwen die Jezus volgden
en de kinderen die door Hem gezegend werden.
In hun bonte verscheidenheid vormden zij de eerste kerkgemeenschap,
met vallen en opstaan,
maar verbonden door de Ene Heer.

Waar ging het om en waar zou het om moeten gaan?
De Anglicaanse Bisschop Tutu zei het in één adem:

“Gods Familie kent geen grenzen,
maar een hart: Christus!”

Amen!

Voorbede:

Pr. Door de Heer geroepen zijn wij hier gekomen,
 opdat Hij ons kan zenden in deze wereld.
 Daarom bidden wij:

Le.  Om liefde en toewijding.
 Dat Christenen van verschillende kerken
 één zijn in hun trouw aan Jezus
 en zijn Blijde Boodschap.
 Laat ons bidden …

Le.  Om barmhartigheid en geduld,
 opdat wij elkaar vasthouden in woelige tijden
 en niet te snel zijn met ons oordeel.
 Laat ons bidden …

Le.  Om liefde en dienstbaarheid,
 opdat wij in deze wereld aanwezig zijn
 op die plaatsen waar het leven pijn doet.
 Laat ons bidden …

Le.  Om kracht en geloof,
 opdat wij een moedige kerk vormen,
 die het aandurft om voorbij haar grenzen te kijken.
 Laat ons bidden …

Pr.  Misintenties (…)
 Laat ons bidden …

Pr. Uw Woord roept ons tot eenheid.
 Help ons om steeds meer uw kerk te zijn.
 Amen.

Gebed over de gaven:

Hemelse Vader,
houd ons verbonden
als kinderen van de Ene Familie
rond Jezus,
die de Redder is van heel de wereld.
Amen.


Dankgebed na de Communie:

Gezegend die zich roepen laat
om in Jezus spoor te gaan,
de hulpvaardige Heilssoldaat
en allen die naast een ander staan.

Pope, pastor of dominee,
gelovigen van zoveel kerken.
Mensen van goede wil doen mee
met hun bidden en hun werken.

Niet het laatste hoogste woord,
maar een eenvoudig hart
heeft hen tot eenheid bekoord,
zo maken zij een nieuwe start.

Geroepen tot barmhartigheid,
niet buitensluiten maar omarmen,
aan Jezus’ Boodschap toegewijd
deze koude wereld weten te warmen.

Om eenheid willen wij bidden,
verbonden in alle verscheidenheid,
dat Gods Geest in ons midden
de harten tot elkander leidt.

Amen.



 

        
 
 
2017 Parochie Pey