Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Tweede Kerstdag
26 december 2016
 
 

Verkondiging (preek):

In Dagblad De Limburger stond een week geleden een artikel over geboortefotografen.
Zij leggen het moment vast waarop nieuw leven ter wereld komt.
In sommige ziekenhuizen zijn ze welkom,
in andere niet.
De n vindt het prachtig,
de ander ongepast.
De geboortefotografen leggen vooral emoties vast:
pijn en vreugde,
spanning en opluchting,
ontroering en dankbaarheid.

Deze dagen van Kerstmis richten ook ons oog op een bevalling.
We vieren de geboorte van Jezus.
Zonder geboortefotograaf,
maar wl met het verhaal van de Bijbel.
Die eeuwenoude Woorden hebben voorgoed vastgelegd Wie dat kind in de kribbe is.
Een Redder.
Bron van vrede.
God met ons.

Hoe de geboorte van Jezus is verlopen, dat weten we niet.
De evangelisten blijven eerbiedig op een afstand.
Maar wanneer het Kind ter wereld is gekomen,
dan jubelt hun pen.
Dan zingen engelen en straalt het Licht.
Dan wordt God geerd en over vrede gedroomd.

Vandaag horen wij een heel ander geboorteverhaal,
over het begin van de Kerk.
Inmiddels zijn we 33 jaar verder.
Het kind van Bethlehem is de Man van Nazareth geworden.

De woorden die klonken bij zijn geboorte
heeft Hij waargemaakt.
Hij is de Redder geworden,
Gods uitgestoken Hand naar mensen die verloren lopen.
Hij heeft gegeven en vergeven,
hoop in de harten van mensen gelegd
en de hemel dichterbij gebracht.
Maar zijn weg door deze wereld zou ook een zware bevalling worden.
Zijn goedheid botste op het kwaad van deze wereld.
Zijn mildheid riep de woede op van strenge leiders.
Zijn oprechtheid was bedreigend voor machthebbers.
Wat begon met het hout van de kribbe, zou eindigen met het hout van het kruis.
Opnieuw moest het leven geboren worden, eens en voor altijd.
Dat zou gebeuren met Pasen.

Vandaag kwamen we Stefanus tegen.
Een man die geraakt was door de Boodschap van Jezus.
Na de verrijzenis van Jezus geeft hij heel zijn leven om zijn Heer te volgen.
Stefanus is een prachtig mens.
Hij zorgt voor zieken en armen.
Hij preekt de Blijde Boodschap.
Maar ook hij zal ervaren dat het goede niet altijd welkom is in deze wereld.
Hij ondergaat het lot van Jezus.
Het lot dat later ook Martin Luther King, bisschop Romero en zoveel anderen
moesten ondergaan.

Stefanus wordt gestenigd.
Maar het wordt opnieuw een geboorteverhaal.
Hij vergeeft de daders en ziet de hemel opengaan terwijl hij sterft.
Lucas is bij de geboorte van de kerk in Jeruzalem.
Niet met een fototoestel, maar met pen en papier.
Hij schrijft over Stefanus.
Hij schrijft ook over een andere jongeman, Saulus,
die in een hoekje zit en op de jassen van de stenengooiers past.

Die Saulus vervolgt de leerlingen van Jezus,
totdat ook hij het licht zal zien,
zijn ogen zullen opengaan
wanneer hij herboren wordt tot een mens van God.
Later zal Saulus Paulus worden
en het geloof uitdragen als geen ander.

Beste mensen,
de geboorte van nieuw leven vastleggen is een vak op zich.
In de Bijbel gaat het vooral om een Boodschap van hoop.
Dat was het verhaal van de geboorte van Jezus,
waardoor we ieder jaar weer ontroerd worden.
Dat was ook het verhaal van Stefanus en Saulus,
waardoor de kerk herinnerd wordt aan haar taak,
om zoals Stefanus te geven en te vergeven,
om te getuigen van het leven, zelfs wanneer dood en geweld zo sterk zijn.
Het kn een zware bevalling zijn om Jezus te volgen,
zeker wanneer het leven pijn doet
en je tegengewerkt wordt.
Maar wie volhoudt,
zal het Levenslicht zien!

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey