Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Allerzielen
30 oktober 2016
 
 

Verkondiging (preek):

Dit jaar verscheen een prachtig, kleurrijk boek,
met brieven van kinderen aan Paus Franciscus.
Kinderen uit heel de wereld mochten de Paus vragen stellen
en hij geeft antwoord op een aantal van die brieven.

De kinderen vragen Franciscus van alles.
Hoe deed Jezus dat nou, over water lopen?
Hield u van dansen toen u klein was?
Wat maakt u gelukkig bij uw werk als paus?
Waarom zijn zoveel mensen arm?
En wat vindt u leuk aan voetbal?

Maar er zijn ook ontroerende vragen.
Zo schrijft Luca een jongetje uit Australië het volgende:
 “Lieve paus Franciscus,
 mijn moeder is in de hemel.
 Krijgt zij nu engelenvleugelen?”

En daar antwoordt de Paus als volgt op:

“Beste Luca.
Jouw moeder is in de hemel,
mooi, schitterend en vol licht.
Ze heeft geen vleugels gekregen, die heeft ze niet nodig.
Ze is nog steeds jouw moeder,
de persoon die je kent,
maar ze straalt meer dan ooit.
Ze kijkt naar jou en lacht naar haar zoon.
Je moeder is blij wanneer ze ziet dat jij je goed gedraagt.

En als je je niet goed gedraagt,
houdt ze nog steeds van jou
en vraagt Jezus om je te helpen een beter mens te worden.
Denk op deze manier aan je moeder:
mooi, lachend en vol liefde voor jou.”

Het antwoord van Paus Franciscus
vertelt in eenvoudige taal
hoe onze doden leven.

Een overleden moeder heeft geen vleugels nodig.
Net zoals ze hier op aarde
met haar hart en gedachten met haar kind is meegegaan,
naar school, op straat, naar studie en werk,
zo kan zij ook vanuit de hemel
bij haar kind zijn.
Vleugels zijn niet nodig … haar hart is genoeg.

Misschien moet je wel geloven als een kind
om een beetje te kunnen begrijpen
hoe hemel en aarde bij elkaar horen.

In deze dagen vieren wij Allerheiligen
als een familiefeest van de kerk.
Alle heilige mensen,
bekend of onbekend,
van lang geleden of van onze tijd,
horen bij elkaar.
Zij die in de hemel zijn,
bidden voor ons op aarde.
En wij die op aarde zijn,
vragen hen om ons te helpen,
om een stukje hemel op aarde te brengen.

Het is hetzelfde geloof waarvan Omèr Gielliet getuigde.
Hij is pastoor en kunstenaar
en heeft gezorgd voor vluchtelingen en ontspoorde mensen.
Intussen is hij hoogbejaard.
Iemand vroeg hem:
“Wilt u nog eens terugkeren, wanneer u dood bent?”
En Omer Gielliet antwoordde:
“Wanneer ik dood ga, dan ga ik Hem daarbóven een handje helpen!”

Dat is Christelijk geloof in pure eenvoud.
Hier op aarde hebben we een taak, een roeping.
We mogen in de Geest van Jezus elkaar nabij zijn.
En straks volgt de ontmoeting met Hem
en met al degenen die op ons wachten,
die met hun voorbeeld ons op weg hebben geholpen.
Wij mogen God hier een handje helpen
en straks daarboven.

Dát geloof neemt de pijn van het afscheid niet weg.
Iemand verliezen is vreselijk moeilijk.
Het is alsof die ander iets van jou heeft meegenomen.
Liefde maakt je sterk én kwetsbaar,
dat voel je bij het afscheid van een geliefd mens.

Maar wat paus Franciscus in kindertaal probeert te zeggen,
is dat hemel en aarde bij elkaar horen.
Dat liefde een brug kan zijn tussen ons en onze doden.
En dat we hen geen mooier cadeau kunnen geven
dan goed te leven,
dan hun idealen tot de onze maken
en door te geven aan wie na óns komen.

Beste mensen,
onze doden hebben geen vleugels nodig.
En ook wij hebben geen vleugels nodig.
Want wie liefheeft
overbrugt uiteindelijk iedere afstand,
zelfs die tussen hemel en aarde.

Amen!


 

        
 
 
2017 Parochie Pey