Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
30ste zondag door het jaar C
22 en 23 oktober 2016
 
 

We vieren Wereldmissiedag, waarbij twee krachtige Lezingen klinken. Jezus vertelt met de gelijkenis van de Farizeeër en de Tollenaar over rechtvaardigheid in de ogen van God. In het boek van de Wijsheid horen wij dat God de bede verhoort van de arme en van degene wie onrecht werd gedaan. De Lezingen zijn een spiegel voor onze wereld en voor onszelf.

Schriftlezingen:

Wijsheid 35, 12-14.16-18
Lucas 18, 9-14

Verkondiging (preek):

Onlangs las ik een artikel over de “selfie-arm”.
Een arts uit Amerika komt het steeds vaker tegen,
dat mensen zich melden met pijn in hun arm,
omdat ze de hele dag door zichzélf fotograferen.
Een selfie is een foto waarop iemand zichzelf in het middelpunt plaatst.
Handen en armen worden in allerlei bochten gewrongen.
Het is zo’n onnatuurlijke houding dat spieren pijn gaan doen
en kunnen ontsteken.
Zo kan een selfie-arm ontstaan.

Het is typisch iets van onze tijd,
dat mensen zichzelf als centrum van de wereld zien.
In vroeger tijden stond de fotograaf zelf vaak het minst op de foto.
Hij legde anderen vast op de gevoelige plaat
en kwam daardoor nauwelijks zelf in het fotoboek terecht.

Wanneer we met Jezus naar de wereld kijken,
dan maakt Hij van het leven geen selfie.
Want wie gefocust is op zichzelf, verliest de ander uit het oog.
En wie de ander over het hoofd ziet,  kan Jezus niet volgen.

Dat geldt voor de grote wereld waarvan wij deel uitmaken.
Zolang het rijke Westen heel de wereld bekijkt
vanuit eigenbelang en eigen rijkdom,
zal de kloof tussen arm en rijk alleen maar groeien.
Pas wanneer we beseffen dat we deel zijn van één groot geheel,
pas dán zal er iets veranderen.
Want wanneer wij de aarde uitputten,
worden de armen aan de andere kant van de wereld alleen maar armer.
Een rechtvaardige wereld begint niet met een selfie,
maar met kijken en luisteren naar de nood van ánderen.

Zoals in de Eerste Lezing krachtig verwoord werd:
God beloont je, wanneer je vrijgevig bent.
God laat zich niet omkopen,
maar Hij ontvangt je gave graag via de arme die door jou geholpen wordt
en via de gekwetste die door jou getroost wordt.

Waar mensen zichzelf zien als middelpunt van de wereld,
daar worden anderen over het hoofd gezien.
Dat klonk ook door in de gelijkenis die Jezus vertelde.

In het Huis van God komen twee mensen.
De eerste is een Farizeeër.
Op zich is er niets mis met hem,
want hij houdt zich aan de voorschriften, leeft fatsoenlijk
en geeft aan goede doelen, maar liefst een tiende van zijn inkomen.

Maar het is zijn levenshouding, die niet klopt.
De Farizeeër komt niet om God te danken, of om hulp te vragen.
Hij komt om Gód te vertellen hoe goed hij zélf wel is.
Hij maakt als het ware een selfie met zichzelf op de voorgrond,
en God en een tollenaar op de achtergrond.
“Wat een geluk dat ik niet zo ben als die Tollenaar!”

De Farizeeër kon je verwachten in het Huis van God,
maar de Tollenaar niet.
Ze zagen hem daar liever gaan dan komen,
want Tollenaars inden belasting voor de Romeinen
en werden zelf rijk, ten koste van hun eigen volk.
En tóch komt die Tollenaar naar de Tempel, dat is al een wonder op zich.
Hij staat niet met zijn borst vooruit, maar buigt diep.
Hij beseft dat hij fouten heeft gemaakt  en vraagt aan God om hem te vergeven,
om hem te helpen een nieuw leven te beginnen.
Waar de Farizeeër vol van zichzelf was,
daar maakt de Tollenaar zichzelf leeg, hij opent zich voor Gods genade.
De Farizeeër gaat met zijn veroordelende houding tussen de Tollenaar
en God staan.
Soms zijn mensen zo op zichzelf gericht,
dat ze anderen in de schaduw zetten, afschrijven, opgeven.

Maar Jezus gaat ons voor op een andere weg.
Jezus zíet de nood van anderen.
Hij kijkt naar de arme, naar degene die honger heeft of dorst, de naakte en zieke.
Wie zijn blik volgt, die ontdekt de weg naar het Koninkrijk van God.
Hij verbindt de ene mens met de ander.
Jezus maakt geen selfie, maar een groepsfoto!

Hij verbindt ons met mensen zoals die tollenaar.
Mensen die verlangen naar een nieuw begin, naar kansen op een goed leven.
Pas wanneer wij beseffen dat ieder mens daar recht op heeft,
zullen we samen heiliger worden.

Een kunstenaar begreep dat heel goed.
Hij maakte een schilderij van het Bijbelverhaal
en gaf aan de Farizeeër en de Tollenaar hetzelfde gezicht … zijn eigen gezicht.
Omdat ieder mens licht en donker in zich draagt,
omdat we soms een ander kunnen redden en dan weer gered moeten worden,
omdat we soms heilig lijken en dan weer zondaars zijn.

Wanneer we dát beseffen, dan zullen we ook moed ontvangen.
Om te geven én te ontvangen.
Om te barmhartig te zijn én om zelf vergeving te ontvangen.
Om tevreden te zijn én om de schepping niet uit te putten.
Om mens te zijn op de plek waar je leeft, zonder de ander te vergeten.

Zorg dat je geen selfie-arm krijgt, maar omarm de wereld in Jezus’ Naam.

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey