Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Mis bij de Kapel van Schilberg
7 september 2016
 
 

Op 7 september werd de Viering bij de Kapel verzorgd vanuit de parochie Maria Hoop.

Openingsgedicht: Octaaf 2016

Waar hoop is, daar is leven,
zo leert Onze Lieve Vrouw.
Zij heeft haar woord gegeven
en was God oneindig trouw.

Hoopvol zag zij haar kind,
geschonken aan de mensheid,
als het Licht dat overwint;
Gods Woord in onze tijd.

Haar hoop werd beproefd:
een stal als geboortehuis.
Zij besefte diep bedroefd:
uiteindelijk wacht het kruis

Maar de hoop zou overleven,
er is licht voorbij de nacht.
Maria, wil ons de hoop geven,
die uw Kind heeft gebracht.

Schriftlezingen:

2 Korintiërs (onze aanbevelingsbrief ben u)
Heilig Evangelie volgens Lucas (de boodschap van de engel aan Maria)

Verkondiging (preek):

Tijdens een avondwandeling
zag ik een tekst die met stoepkrijt in de oprit geschreven stond.
Met grote letters stond het volgende te lezen:
“Welkom, papa Eric,
de liefste papa van de wereld”.

Met daaronder de namen van de kinderen.

Inmiddels zal de regen de tekst wel al weggespoeld hebben.
Stoepkrijt verdwijnt.
Maar de vader zal de woorden
vast en zeker nog lang niet vergeten zijn.
Want wat is dat fijn thuiskomen:
“Welkom, papa Eric,
de liefste papa van de wereld”.

Zulke woorden worden in je hart gegrift.

Datzelfde moet ook de Hemelse Vader hebben ervaren,
toen een meisje gevraagd werd
om deel te worden van zijn mooiste plan.
Maria schrok, ze aarzelde.
Zij wist niet goed wat ze moest denken van de boodschap van de engel,
dat zij Moeder van Jezus zou worden.
“Wie ben ik?” Vroeg zij zich af.
“Hoe zal dat in Godsnaam gebeuren?”
Maar toen klonken woorden
die onvergetelijk werden.
“Mij geschiede naar uw Woord!”
Laat maar gebeuren wat Gód wil.
En de hemelse Vader bewaarde deze woorden
voorgoed in Zijn Hart.

Soms maakt dát het leven ineens de moeite waard.
Wanneer iemand een boodschap
in je hart schrijft.
Een kind dat zegt “Ik vind je lief”.
Een partner die zegt “Jij bent mijn leven”.
Een collega die zegt “Ik werk graag met jou samen”.
Een vrijwilliger die zegt “Je mag een beroep op mij doen”.
Dat zijn woorden waarmee je verder kunt,
ze laten je voelen dat je niet alleen staat.

Af en toe kom ik een Christelijke asielzoeker uit Syrië tegen.
Zijn Nederlands komt niet verder dan “Lekker weertje”.
Maar wanneer hij je herkent, dan legt hij een hand op zijn hart.
Een Oosterse groet,
die vertelt dat er in zijn hart een plek is voor de ander.

In de Eerste Lezing gebruikte Paulus een prachtig beeld.
Hij heeft in de stad Korinthe vertelt over de Blijde Boodschap van Jezus
en er is een gemeenschap gegroeid.
De eerste parochie in die stad.
Nog zonder kerk.
Want in de huizen waar mensen woonden,
kwam men bijeen om te bidden, om het brood te breken,
om te dopen, maar ook om elkaar te helpen
en om van daaruit de armen in de stad te helpen.
Wanneer Paulus verder trekt,
neemt hij de mensen van Korinthe mee in zijn gedachten.
De brieven die hij schreef staan in de Bijbel.
Vandaag gebruikte Paulus een prachtig beeld.

“Jullie zijn als een brief,
Geschreven in ons hart,
maar voor iedereen te zien en te lezen,
herkenbaar als een brief van Christus.”

In onze moderne wereld kunnen we veel leren
van die eeuwenoude woorden.

Want we leven in een maatschappij,
waarin een mens snel vergeten wordt.
De held van vandaag, is de sukkel van morgen.
De ster van de avond is de volgende dag al gedoofd.
We worden overdonderd met woorden,
er wordt getwitterd en geappt bij het leven.
Maar de meeste van die woorden kunnen niet tippen
aan de tekst die met stoepkrijt door kinderen geschreven werd.

Woorden die welkom heten,
woorden die goed doen,
die vertellen dat er van je gehouden wordt,
dat je thuis kunt komen.
Zulke woorden zouden we wat vaker tot elkaar moeten richten.

Maria gaat ons daarin voor.
Zij gaf haar woord
en zij hield haar woord.
Zij was trouw aan haar roeping,
dienstbaar en toegewijd bleef zij zeggen:
“Mij geschiede naar uw Woord”.

En de Hemelse Vader schreef haar naam
in zijn Hart,
letter voor letter,
als een van de liefste woorden in zijn Oneindig Verhaal.

Amen!


 

        
 
 
2017 Parochie Pey