Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
22ste Zondag door het jaar C
27 en 28 augustus 2016
 
 

Schriftlezingen:

Wijsheid van Jezus Sirach 3, 17-18.20.28-29
Lucas 14, 1.7-14

Verkondiging (preek):

Vandaag wil ik u vertellen over het “Gemeene Leven”.
Dat klinkt misschien wat vals, maar het tegendeel is waar.

In de veertiende eeuw was er veel mis in de samenleving.
Er liep een diepe kloof tussen rijk en arm.
De adel en de machthebbers leefden voor zichzelf.
De meesten van hen bouwden liever grote kastelen om in te wonen,
dan dat ze zorg besteden aan het gewone volk.

Ook in de kerk deden velen daaraan mee.
Je ziet het terug op oude schilderijen.
Heel wat bisschoppen, prelaten en andere kerkleiders,
straalden macht en rijkdom uit.

In die tijd leeft in Deventer Geert Grote.
Hij leest het Evangelie en beseft dat het anders kán … dat het anders móet.
De Boodschap van Jezus is duidelijk, zoals we ook vandaag hoorden.
Wie Hem wil volgen, moet zichzelf niet op de eerste plaats zetten,
maar alle ruimte geven aan God en aan zijn naaste.

Geert Grote ziet in dat het anders moet.
Daarom start hij met een beweging die zichzelf de “Moderne Devotie” noemt.
Niet het eigen belang staat voorop, maar het liefdevol samenleven.
Niet het gezien worden,
maar het oog hebben voor de armen en de kwetsbaren.
Al snel groeit een soort kloostergemeenschap om hem heen.

Zij noemen zichzelf de broeders en de zusters van het Gemeene Leven.
Dat is een oud woord voor “Gemeenschappelijk Leven”.

Hun levenswijze lijkt niet op het leven in de Abdijen of grote kloosters van die tijd.
De broeders en zusters leven eenvoudig.
Ze lezen over het leven van Jezus
en stellen zich de vraag: “Hoe kunnen we Hém navolgen?”
Zoals zij het zeiden:
“Het begint met een boekske in een hoekske”.
En wie al lezend begrijpt hoe Jezus heeft geleefd,
die weet ook welke keuzes in het leven moeten volgen.
Een van hen schreef een wereldberoemd boek, dat nog steeds wordt gelezen:
“De navolging van Christus”.

In een wereld waarin mensen alles doen om gezien en geëerd te worden,
was deze beweging een verademing.
Terug naar de kern,
leven met het voorbeeld van Jezus voor ogen,
dáár komt het op aan.
Zo bouwt geloof een gemeenschap op.
Dat schept zorg voor de naaste en barmhartigheid.

De beweging van Geert Grote kwam op en verdween weer.
Maar elke tijd vraagt om dezelfde bezinning, die toen plaats heeft gevonden.
Ook onze tijd, waarin mensen soms alles doen om gezien te worden,
om vooraan te staan, op de eerste plaats, in het volle licht.

Het Evangelie leert ons dat het anders kan.
Jezus is uitgenodigd bij een man van aanzien.
Met verbazing ziet Hij, hoe de Farizeeërs vechten
om de belangrijkste plaatsen aan tafel.
Het is een spel van zien en gezien worden, van vooraan staan en jezelf laten gelden.
Jezus doet daar niet niet aan mee.
Hij draait de plaats-indeling om.
In Gods ogen ben je maar klein,
wanneer je zo nodig de eerste en de grootste moet zijn.
Mensen die eenvoudig blijven, die dienstbaar in het leven staan
en een plaats zoeken tussen hen die kwetsbaar en klein zijn,
díe mensen staan voorop bij God.

Dat was ook het geheim van de Eerste Christenen.
Zij vormden een gemeenschap, waarin de een opkwam voor de ander.
Waarin leiders dienaren werden en slaven de vrijheid vonden.
Anderen zeiden van die eerste Christenen: “Zie eens hoe ze elkaar liefhebben!”
Dát is het mooiste getuigenis over een Christelijk leven.
Daardoor werden zovelen geraakt door de Boodschap van Jezus.
Dezelfde Boodschap die ook wij in deze wereld mogen dragen.

Ware grootheid betekent niet dat je over anderen heen kijkt.
Ware grootheid betekent juist dat je de ander ziet.
Dat jouw leven niet alleen gericht is op jezelf,
maar dat jouw geluk gevoed wordt met het geluk van de ander.

Dat moeten we in iedere opnieuw ontdekken.
Geert Grote deed dat zeven eeuwen geleden,
toen hij las over Jezus en koos voor eenvoud,
voor samen-leven, voor het “Gemeene Leven”.

In onze tijd doet paus Franciscus niet anders.
Hij leest over Jezus en gaat ons voor op de weg van eenvoud,
van zorg voor de kleinsten en de armen.
Hij gaat bewust niet op de eerste plaats zitten.

Een leven dat op jezelf gericht is, wordt leeg en oppervlakkig.
Een geloof dat op jezelf gericht is, houdt geen stand.
Maar een leven naar het voorbeeld van Jezus,
dát maakt mensen groot.
Zo groot, dat ze op de laatste plaats durven zitten
en zich rijker voelen dan ooit.

Amen!



 

        
 
 
2017 Parochie Pey