Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
16de Zondag door het Jaar C
16 en 17 juli 2016
 
 

Schriftlezingen:

Genesis 18, 1-10a
Lucas 10, 38-42

Verkondiging (preek):

Op 14 juli ging de Parade van start,
een folkloristisch dansfeest dat iedere vier jaar georganiseerd wordt.
Dansgroepen uit alle werelddelen reizen naar Brunssum,
waar heel de wereld een week lang op het ritme van vriendschap danst.
 
Het is niet voor niets dat de Parade plaatsvindt in Brunssum.
Toen de Staatsmijnen volop werk boden,
kwamen mijnwerkers uit vele landen naar Limburg.
In 1953 overstroomde Zeeland,
vanwege die ramp werd er geen carnaval gevierd.
In Brunssum werd dat jaar gekozen voor een bescheiden dansfeest
voor bewoners van het Mijnstadje.
De mijnwerkersgezinnen uit Oost-Europa verrasten de mensen
met hun kleurrijke dansgroepen.
Zo werd het idee geboren werd om een “Parade der nationaliteiten” te organiseren.
Na de sluiting van de Mijnen kwamen militairen uit heel de wereld naar Brunssum, waardoor de bevolking opnieuw veelkleurig werd.

Het festival eindigt gewoontegetrouw met een feest van verbroedering,
waarbij dansers, bewoners van Brunssum
en vele anderen elkaar kunnen ontmoeten.
De Parade is een positieve ontmoeting van culturen,
die telkens weer een grote indruk maakt op dansers uit heel de wereld,
maar ook op de gastgezinnen en bezoekers.
Gastvrij worden grenzen overbrugd en groeien vriendschap en respect.

Ook de Lezingen uit de Bijbel vertellen vandaag over de kracht van Gastvrijheid.
Abraham zat voor zijn tent,
toen hij vreemdelingen langs zag lopen.
Het was het warmste uur van de dag,
waarop je het beste stil in de schaduw kunt blijven zitten.

Maar Abraham springt op
en roept de vreemdelingen naar zijn tent.
Hij staat zijn plekje in de schaduw van de boom aan hen af
en zorgt dat er eten en drinken geserveerd wordt.
Achteraf blijkt dat God zelf bij die vreemdelingen was.
En God rekent het Abraham als rechtvaardigheid aan
dat hij tijd, zijn woonplaats en zijn eten deelt.

Gastvrijheid is heilig in de Bijbel,
omdat God ons daarin is voorgegaan.
Hij gaf ons immers deze wereld om in te wonen.

In het Evangelie werd ook Jezus met Oosterse gastvrijheid ontvangen.
Hij komt in het huis van twee zussen, Martha en Maria.
Martha wil de ideale gastvrouw spelen.
Ze laadt de tafel vol met eten, lekkere hapjes en drinken.
Op zich is daar niets mis mee, maar ze staat voortdurend in de keuken.
Haar zus Maria laat Jezus niet alleen,
ze gaat aan zijn voeten zitten
en luistert naar zijn woorden.
Ook dat is gastvrijheid: iemand thuis laten komen,
het verhaal van een ander in je leven binnenlaten.

Martha heeft het zó druk, dat ze haar gast uit het oog verliest.
Ze ergert zich over Maria die daar maar zit te luisteren, terwijl zij zich rot rent.
In plaats van te luisteren naar Jezus,
legt Martha háár woorden in zijn mond.
“Jezus, zeg daar nou eens wat van.
Dat Maria ook eens haar handen laat wapperen!”

Jezus geeft een antwoord, dat haar weer met de voeten op de grond zet.
Hij heeft niet gevraagd om hapjes en drankjes.
Maar Hij heeft zich vanaf het eerste moment welkom gevoeld bij Maria,
die tijd voor Hem had en bij Hem is gebleven.
Gastvrijheid bestaat uit aandacht voor een ander.
Luisteren voordat je oordeelt.
Spreken om welkom te heten.
Delen omdat je graag geeft.
Welkom heten in plaats van grenzen trekken.

Gastvrijheid is vaak een keuze.
Heb je echt aandacht voor een ander,
of lees je tijdens een gesprek de berichten op je telefoon?
Probeer je een vreemdeling te verstaan,
of zijn je oren verstopt door vooroordelen?

Tijdens de Parade in Brunssum is het een en al verbroedering,
maar in diezelfde plaats werden harde woorden gesproken
toen vluchtelingen in het oude ziekenhuis ondergebracht werden.
Twee felle tegenstanders gingen vorig jaar met de burgemeester
naar een vluchtelingenkamp in Libanon.
Daar gingen hun ogen en hun hart open:
mensen die helemaal niets meer hadden en die hen toch gastvrijheid wilden bieden.

Heel de wereld danst in Brunssum, zo luidt de slogan van de Parade.
Het liet me denken aan een tekst van de Nederlandse priester Henri Nouwen:

“Vertrouwelijkheid tussen mensen vraagt zowel om nabijheid als om afstand.
Het is net als bij het dansen.
Soms zijn we dicht bij elkaar, raken we elkaar aan of houden elkaar vast.
Dan weer verwijderen we ons van elkaar
en scheppen we ruimte om vrij te kunnen bewegen.
Het kost veel moeite om steeds het juiste evenwicht te vinden
Het volmaakte evenwicht komt zelden voor,
maar je kunt er eerlijk en openhartig naar zoeken.
De dans die je dan te zien krijgt kan prachtig zijn.”

Amen!

 

        
 
 
2017 Parochie Pey